ତତୋମାତ୍ଯାନ୍ସମାହୂଯ କ୍ରମାଯାତାଂଶ୍ଚିରଂତନାନ୍ 4.2.81.
ତାପରେ ସେ ପୁରୁଣା ଅମାତ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବଂଶାନୁକ୍ରମେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେକୁ ଡାକିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚନମସ୍କୃତ୍ଯ ତେଭ୍ଯୋ ଵୃତ୍ତୀଃ ପ୍ରଦାଯ ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେମାନେ ପାଇଁ ଜୀବିକା ଦାନ କଲେ।
ପରିଦଂଡ୍ଯ ଚ ଦଂଡାର୍ହାନ୍ସାଧୂଂଶ୍ଚ ପରିତୋଷ୍ଯ ଚ
ଯେଉଁମାନେ ଦଣ୍ଡ ଦେବାଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେକୁ ଦଣ୍ଡିତ କଲେ; ଭଲ ଲୋକମାନେକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ ଏବଂ ସବୁଠାରେ ସେମାନେକୁ ଖୁସି କଲେ।
ସମାଗଚ୍ଛଦଥୈକାକୀ କାଶୀଂ ଶ୍ରେଯୋଵିକାସିନୀମ୍
ତାପରେ ସେ ଏକାକୀ ଯାତ୍ରା କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଥିବା କାଶୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଧର୍ମେଶଦର୍ଶନାନ୍ନିତ୍ଯଂ ତଥାଭୂତଃ ସ ଦୁର୍ଦମଃ
ଧର୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିତ୍ୟ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା, ସେ ଅପରାଜିତ ଏଭଳି ରୂପେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲେ।
ଇତ୍ଥଂ ଧର୍ମେଶ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମଯା ସ୍ଵଲ୍ପଂ ନିରୂପିତମ୍
ଏଭଳି ମୁଁ ଧର୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କର ମହିମା କିଛି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି।
ଇଦଂ ଧର୍ମେଶ୍ଵରାଖ୍ଯାନଂ ଯଃ ଶ୍ରୋଷ୍ଯତି ନରୋତ୍ତମଃ
ଏହି ଧର୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କ କଥା ଯିଏ ଶୁଣିବେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ସେ ଧନ୍ୟ ହେବେ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ଵିଶେଷେଣ ଧର୍ମେଶାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍
ବିଶେଷ କରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ, ଏହି ଉତ୍ତମ ଧର୍ମେଶ୍ୱର କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମାଖ୍ଯାନମିଦଂ ଶୃଣ୍ଵନ୍ନପି ଦୂରସ୍ଥିତଃ ସୁଧୀଃ
ଯେଉଁଠି ଏହି ଧର୍ମର କଥା ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୂରେ ଥିବା ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଉପକାର ପାଇପାରେ।
ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ପରୋପତୁସ୍ତତ୍ର ସିଦ୍ଧାଃ ପରଃ ଶତାଃ
ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ମିଳିଲା; ଶତଶଃ ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନେ ଏକଠା ହେଇଥିଲେ।
କଥମାଵିର୍ଭଵସ୍ତସ୍ଯ କାଶ୍ଯାଂ ଲିଂଗଵରସ୍ଯ ତୁ
କାଶୀ ନଗରରେ ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗ କିପରି ପ୍ରକଟ ହେଲା?
ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵାପି ନରଃ ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵିପୁଲଂ ଶିଵେ
ଏହି କଥା ମାତ୍ର ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ, ଲୋକେ ଶିବଙ୍କ ଦୟାରେ ବହୁତ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ଆସୀଦମିତ୍ରଜିନ୍ନାମ ରାଜା ପରପୁରଂଜଯଃ
ଏଠାରେ ଅମିତ୍ରଜିତ୍ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ଶତ୍ରୁ ନଗର ଜୟ କରିଥିଲେ।
ଯଶୋଧନୋ ଵଦାନ୍ଯଶ୍ଚ ସୁଧୀର୍ବ୍ରାହ୍ମଣଦୈଵତଃ
ସେ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ, ଦାନଶୀଳ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତା ସମାନ ଥିଲେ।
ଵିନୀତୋ ନୀତିସଂପନ୍ନଃ କୁଶଲଃ ସର୍ଵକର୍ମସୁ
ସେ ନମ୍ର, ନୀତିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାମରେ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ।
କୃତଜ୍ଞୋ ମଧୁରାଲାପଃ ପାପକର୍ମପରାଙ୍ମୁଖଃ
ସେ କୃତଜ୍ଞ, ମିଷ୍ଟି କଥା କହୁଥିଲେ ଏବଂ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ଦୂରେ ରହୁଥିଲେ।
ରଣାଂଗଣେ କୃତାଂତାଭଃ ସଂଖ୍ଯାଵାଂଶ୍ଚ ସଦୋଜିରେ
ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ସମାନ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ, ସେ ବୀର ଓ ଦ୍ରୁତ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଣନା ହେଉଥିଲେ।
ଧର୍ମାର୍ଥୈଧିତକୋଶଶ୍ଚ ସମୃଦ୍ଧବଲଵାହନଃ
ସେ ଧର୍ମ, ଧନ, ରାଜକୋଷରେ ସମୃଦ୍ଧ ଏବଂ ବହୁତ ସେନା ଓ ଯାନ ଥିଲା।
ସ୍ଥୈର୍ଯ ଧୈର୍ଯ ସମାପନ୍ନୋ ଦେଶକାଲଵିଚକ୍ଷଣଃ 4.2.82.
ସେ ଧୃଢ଼ତା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ବୁଝିପାରୁଥିଲେ।
ଵାସୁଦେଵାଂଘ୍ରିଯୁଗଲେ ଚେତୋଵୃତ୍ତିଂ ନିଧାଯ ସଃ
ସେ ନିଜ ମନକୁ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଚରଣ ତଳେ ରଖିଥିଲେ।
ଅଲଂଘ୍ଯଶାସନଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିପରାଯଣଃ
ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରିହେବ ନାହିଁ, ସେ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ।
ହରେରାଯତନାନ୍ଯୁଚ୍ଚୈଃ ପ୍ରତିସୌଧଂ ପଦେପଦେ
ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଚୀର ଓ ପଦେ ପଦେ ହରିଙ୍କ ଦେଉଳ ଉଚ୍ଚ କରିଥିଲେ।
ଗୋଵିଂଦଗୋପଗୋପାଲ ଗୋପୀଜନମନୋହର
ଗୋବିନ୍ଦ, ଗାଈଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଗୋପାଳ, ଗୋପୀମାନଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା।
କେଶିହୃତ୍କୈଟଭାରାତେ କଂସାରେ କମଲାପତେ
କେଶି ନାଶକ, କୈଟଭ ଦୁଷ୍ଟକୁ ହରାଇଥିବା, କଂସଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, କମଳାପତି।
ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ପାପାରେ ପୁଂଡରୀକଵିଲୋଚନ
ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ପାପର ଶତ୍ରୁ, ପଦ୍ମନୟନ।
ଜନାର୍ଦନ ଜଗନ୍ନାଥ ଜାହ୍ନଵୀଜଲଜନ୍ମଭୂଃ
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଜଗନ୍ନାଥ, ଯାହାଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥଳ ହେଉଛି ଜାହ୍ନବୀ ଜଳ।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଵକ୍ଷଃ ଶ୍ରୀକାଂତ ଶ୍ରୀକର ଶ୍ରେଯସାଂ ନିଧେ
ଯାହାଙ୍କ ଛାତିରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ଯିଏ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା, ଓ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଧାମ,
ଦୈତ୍ଯାରେ ଦାନଵାରାତେ ଦାମୋଦର ଦୁରଂତକ
ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ଦାନବମାନଙ୍କ ନାଶକ, ଦାମୋଦର, ଯାହାକୁ କେହି ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ,
ଵିଷ୍ଣୋ ଵୈକୁଂଠନିଲଯ ବାଣାରେ ଵିଷ୍ଟରଶ୍ରଵଃ 4.2.82.
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଯାହାଙ୍କ ନିବାସ ବୈକୁଣ୍ଠ, ବାଣାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ,
ତ୍ରିଵିକ୍ରମତ୍ରିଲୋକୀଶ ଚକ୍ରପାଣେ ଚତୁର୍ଭୁଜ
ତିନିପଦ ନେଇଥିବା, ତିନି ଲୋକର ସ୍ୱାମୀ, ଚକ୍ରଧାରୀ, ଚାରିହାତିଆ,