ଯୁଗପଦ୍ଦର୍ଶନାଦ୍ଦେଵ ଜାଯତାଂ ଫଲମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ଏକାସାଥିରେ ଦେବଙ୍କ ଦର୍ଶନରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଫଳ ହେଉ।
ଦର୍ଶନଂ ଯେ କରିଷ୍ଯଂତି ତେଷାଂ ଚ ତୀର୍ଥଜଂ ଫଲମ୍
ଯେମାନେ ଏହି ଦର୍ଶନ କରିବେ, ସେମାନେ ତୀର୍ଥସ୍ନାନର ଫଳ ପାଇବେ।
ଏକଂ କୋଟିମଯଂ ଲିଂଗଂ କ୍ରିଯତାଂ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜ
ବୃଷଭଧ୍ୱଜ, ଏକ କୋଟି ଲିଙ୍ଗରୁ ତିଆରି ଥିବା ଏକ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କର।
ଯସ୍ମିନ୍ଦୃଷ୍ଟେ ଫଲଂ ନୃଣାଂ ଜାଯତେ କୋଟିଲିଂଗଜମ୍
ଯାହାକୁ ଦେଖିଲେ ଲୋକମାନେ କୋଟି ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନର ଫଳ ପାଇବେ।
ନିର୍ଭିଦ୍ଯ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସହସା ଲିଂଗମୁଦ୍ଗତମ୍
ଏହି ମହାପର୍ବତକୁ ଭେଦି, ହଠାତ୍ ଲିଙ୍ଗଟି ବାହାରିଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ
ସେଇ ସମୟରେ ଏକ ଦେହହୀନ କଣ୍ଠ ଶବ୍ଦ ହେଲା।
ମାଘକୃଷ୍ଣଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ଯାଂ ଯଶ୍ଚୈନଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି
ମାଘ ମାସର କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ ପୂଜିବେ—
ସର୍ଵଂ କୋଟିଗୁଣଂ ତସ୍ଯ ଫଲଂ ଵିପ୍ରା ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେଠି ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଫଳ କୋଟି ଗୁଣା ବଢ଼ିଯିବ।
ଫଲଂ କୋଟିଗୁଣଂ ତସ୍ଯ ଗଯାଶ୍ରାଦ୍ଧସମଂ ଭଵେତ୍ 7.3.11.
ତାଙ୍କର ଫଳ କୋଟି ଗୁଣା ହେବ, ଏବଂ ଗୟାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ସମାନ ହେବ।
ତତସ୍ତେ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଗଂଧଧୂପାନୁଲେପନୈଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ମୁନି ଗନ୍ଧ, ଧୂପ ଓ ଅଙ୍ଗରାଗ ନେଇ—
ତଲ୍ଲିଂଗଂ ପୂଜଯାମାସୁଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ନୃପ
ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ରାଜା।
ସର୍ଵପାପହରଂ ନୄଣାଂ ରୂପସୌଭଣ୍ଯଦାଯକମ୍
ଏହା ଲୋକଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଏବଂ ଶରୀରର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ତତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ଵପୁର୍ନାମ୍ନା ଲୋକେ ଖ୍ଯାତା ଵରାପ୍ସରାଃ
ସେଠାରେ ପୂର୍ବକାଳରେ ଭଲ ନାମ ଥିବା ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅପ୍ସରା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଭପୁ।
ପୁରାଽଽସୀତ୍କାଚିଦାଭୀରୀ ଵିରୂପା ଵିକୃତାନନା
ପୂର୍ବେ ଏକ ଆଭୀରୀ ଜଣେ ମହିଳା ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ବିକୃତ ଏବଂ ଅସୁନ୍ଦର ଥିଲା।
ଏକଦା ଫଲମାଦାତୁଂ ଭ୍ରମମାଣାଽର୍ବୁଦାଚଲେ
ଏକଦିନ ସେ ଫଳ ତୋଳିବାକୁ ଅର୍ବୁଦ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାଂବରଧରା ଦିଵ୍ଯୈରଂଗୈଃ ସମନ୍ଵିତା
ସେ ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଅଙ୍ଗ ମିଳିଗଲା।
ସା ସଂଜାତା ମହାରାଜ ତୀର୍ଥସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଶକ୍ତିରେ, ମହାରାଜା, ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଇଗଲେ।
କ୍ରୀଡାର୍ଥଂ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠେ ତାଂ ଦଦର୍ଶ ଶୁଭେକ୍ଷଣାମ୍
ପାହାଡ଼ର ଶିରୋପରି ଖେଳ କରିବାକୁ ଯାଇ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ୍ର ଥିଲା।
ଦେଵୀ ଵା ନାଗକନ୍ଯା ଵା ସିଦ୍ଧା ଵିଦ୍ଯାଧରୀ ତୁ ଵା
ସେ ଦେବୀ, କିମ୍ବା ନାଗକନ୍ୟା, କିମ୍ବା ସିଦ୍ଧା, କିମ୍ବା ବିଦ୍ୟାଧରୀ କି — ଏହି ଭାବନା ହେଲା।
ମନୋ ମେଽପହୃତଂ ସୁଭ୍ରୂସ୍ତ୍ଵଯା ଚ ପଦ୍ମନେତ୍ରଯା
ହେ ସୁନ୍ଦର ଭୃକୁଟି ଓ ପଦ୍ମନୟନୀ, ତୁମେ ମୋ ମନକୁ ଚୋରି ନେଇଛ।
ଫଲାର୍ଥଂ ତୁ ସମାଯାତା ପତିତା ଗିରିନିର୍ଝରେ ॥ 7.3.12.
ସେ ଫଳ ନେବାକୁ ଆସିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପାହାଡ଼ର ଝରାରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ରୂପମିଦଂ ପ୍ରାପ୍ତା ସୁରୂପଂ ଚ ଶୁଭଂ ମଯା
ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ, ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ଶରୀର ପାଇଲି।
ଵଶଗାସ୍ତେ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ମଯି କିଂ କ୍ରିଯତେ ସ୍ପୃହା
ମୋ ଅଧୀନରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଛନ୍ତି; ଏହିପରେ ମୋ ପାଖରେ ଆଉ କଣ ଇଚ୍ଛା ରହିଛି?
ନିଵୃତ୍ତମଦନୋ ଭୂତ୍ଵା ତାମୁଵାଚ ସୁମଧ୍ଯମାମ୍
ମନରେ କାମନା ଶାନ୍ତ ହୋଇ, ସେ ସୁସୂମ୍ନା କଟି ଥିବା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵିନଯାତ୍ତଵ ତୁଷ୍ଟୋଽହଂ ଦାସ୍ଯାମି ଵରମୁତ୍ତମମ୍
ତୁମର ନମ୍ରତା ଦେଖି ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି; ମୁଁ ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦେବି।
ସ୍ନାନଂ ଯଃ କୁରୁତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରୀତାଃ ସ୍ଯୁଃ ସର୍ଵଦେଵତାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଯଣେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ।
ସୁରୂପଂ ଜାଯତାଂ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ତ୍ରିଦଶୈରପି
ସେମାନେ ଏମିତି ସୁନ୍ଦର ଶରୀରରେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ଵିମାନେ ଚ ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଜଗାମ ତ୍ରିଦିଵଂ ପ୍ରତି
ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଵପୁଃ ପ୍ରାପ୍ତଂ ତଯା ଯସ୍ମାତ୍ତସ୍ମାତ୍ପା ର୍ଥିଵସତ୍ତମ
ହେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଯେହେତୁ ସେହି ରୂପ ପାଇଥିଲେ,
ମାଘଶୁକ୍ଲତୃତୀଯାଯାଂ ଦେଵାସ୍ତସ୍ମିଞ୍ଜଲାଶଯେ
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ, ସେହି ଜଳାଶୟରେ ଦେବତାମାନେ,