ମହାପାତକତୋ ମୁକ୍ତିଃ କାଶ୍ଯାମେ ଵ ଶତକ୍ରତୋ
ଶତକ୍ରୁତ, କାଶୀରେ ବଡ଼ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ନିର୍ଵାଣନଗରୀ କାଶୀ କାଶୀ ସର୍ଵାଘସଂଘହୃତ୍ ।। 4.2.81.
କାଶୀ ହେଉଛି ମୁକ୍ତିର ନଗରୀ, କାଶୀ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଭଯଂ ଯସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ସଂସାରତୋ ଭଯମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭୟ ଓ ସଂସାର ଭୟ ଥାଏ,
ଜଂତୂନାଂ କର୍ମବୀଜାନାଂ ଯତ୍ର ଦେହଵିସର୍ଜନେ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ କର୍ମର ଫଳ ଦେହ ଛାଡ଼ିବା ବେଳେ ଦିଆଯାଏ,
ତାଂ କାଶୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵୃତ୍ରାରେ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯାପନୁତ୍ତଯେ
ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ସେଇ କାଶୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ବୃତ୍ର ହତ୍ୟା ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ବୃହସ୍ପତେରିତି ଵଚୋ ନିଶମ୍ଯ ସ ସହସ୍ରଦୃକ୍
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର,
ସ୍ନାତ୍ଵୋତ୍ତରଵହାଯାଂ ଚ ଧର୍ମେଶଂ ପରିତଃ ସ୍ଥିତଃ
ଉତ୍ତର ଧାରାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଧର୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ମହାରୁଦ୍ରଜପାସକ୍ତଃ ସୁତ୍ରାମାଥ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ମହା ରୁଦ୍ର ଜପରେ ଲଗ୍ନ ହୋଇ, ପରେ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ପୁନସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ଵେଦୋକ୍ତୈ ରୁଦ୍ରସୂକ୍ତୈରନେକଧା
ପୁନିପୁନି ବେଦର ଉଚ୍ଚାରିତ ରୁଦ୍ର ସୂକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଶଚୀପତେ ପ୍ରସନ୍ନୋସ୍ମି ଵରଂ ଵରଯ ସୁଵ୍ରତ
ହେ ଶଚୀପତି, ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କର, ତାହା ଚାହିଁନିଅ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ସ ପ୍ରେମଵଚନଂ ହରିଃ
ଦେବଦେବଙ୍କ ପ୍ରେମ ଭରା କଥା ଶୁଣି, ହରି,
ତତସ୍ତତ୍କୃପଯାନୁନ୍ନୋ ଧର୍ମପୀଠନିଷେଵଣାତ୍ 4.2.81.
ତାଙ୍କର କୃପା ଓ ଧର୍ମପୀଠରେ ସେବା ଦ୍ୱାରା, ସେ ଉତ୍ସାହିତ ହେଲେ।
ତତ୍ରେଂଦ୍ରଃ ସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ଦିଵ୍ଯଗଂଧୋଽଭଵତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସେଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ତୁରନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଧାରଣ କଲେ।
ତଦାଶ୍ଚର୍ଯମଥୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁନଯୋ ନାରଦାଦଯଃ
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ନାରଦ ଆଦି ମୁନିମାନେ
ଅତର୍ପଯନ୍ପିତୄନ୍ଦିଵ୍ଯାନ୍ଵ୍ଯଧୁଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା
ସେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ଦେବତା ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ।
ତଦା ପ୍ରଭୃତି ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ଧର୍ମାଂଧୁରିତି ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ସେଇ ସମୟରୁ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଟି 'ଧର୍ମାଂଧୁର' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ଯତ୍ଫଲଂ ତୀର୍ଥରାଜସ୍ଯ ସ୍ନାନେନ ପରିକୀର୍ତ୍ଯତେ
ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କରିଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ—
ଗଂଗାଦ୍ଵାରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଗଂଗାସାଗରସଂଗମେ
ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାର, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର କିମ୍ବା ଗଙ୍ଗା ଓ ସାଗର ସଂଗମରେ,
ନର୍ମଦାଯାଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ଗୌତମ୍ଯାଂ ସିଂହଗେ ଗୁରୌ
ନର୍ମଦା, ସରସ୍ୱତୀ, ଗୌତମୀ, ସିଂହଗା କିମ୍ବା ଗୁରୁ ସ୍ଥାନରେ,
ମାନସେ ପୁଷ୍କରେ ଚୈଵ ଦ୍ଵାରିକେ ସାଗରେ ତଥା
ମାନସସର, ପୁଷ୍କର, ଦ୍ୱାରକା କିମ୍ବା ସାଗର ତୀରରେ,
କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ସୂକରକ୍ଷେତ୍ରେ ଚୈତ୍ର୍ଯାଂ ଗୌରୀମହାହ୍ରଦେ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ସୂକର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଗୌରୀଙ୍କ ବଡ଼ ହ୍ରଦରେ—
ତୀର୍ଥଦ୍ଵଯଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷଂତେ ସିସ୍ନାସୂନ୍ପିତରୋ ନରାନ୍ 4.2.81.
ଏହି ଦୁଇଟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ପିତୃମାନେ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ପିତାମହସମୀପେ ଵା ଧର୍ମେଶସ୍ଯାଗ୍ରତୋଥ ଵା
ପିତାମହଙ୍କ ନିକଟରେ କିମ୍ବା ଧର୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ,
ଧର୍ମକୂପେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପରିତର୍ପ୍ଯ ପିତାମହାନ୍
ଧର୍ମକୂପରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ପିତାମହମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି,
ଯଥା ଗଯାଯାଂ ତୃପ୍ତାଃ ସ୍ଯୁଃ ପିଂଡଦାନେ ପିତାମହାଃ
ଯେପରି ଗୟାରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରି ପିତାମହମାନେ ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତି,
ତେ ଧନ୍ଯାଃ ପିତୃଭକ୍ତାସ୍ତେ ପ୍ରୀଣିତାସ୍ତୈଃ ପିତାମହାଃ
ଯେମାନେ ପିତୃଭକ୍ତ, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ; ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିତାମହମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ତତ୍ତୀର୍ଥସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ନିଷ୍ପାପୋଭୂତ୍କ୍ଷଣେନ ଚ
ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପ୍ରଭାବରେ କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପାପ ଶୁନ୍ୟ ହୁଅଯାଏ।
ଅପାରୋ ମହିମା ତସ୍ଯ ଧର୍ମତୀର୍ଥସ୍ଯ କୁଂଭଜ
ହେ କୁମ୍ଭଜ, ସେଇ ଧର୍ମତୀର୍ଥର ମହିମା ଅପାର।
ତତ୍ରାପି କାକିଣୀ ମାତ୍ରଂ ଯଚ୍ଛେତ୍ପିତୃମୁଦେ ନରଃ
ସେଠାରେ ଯଦି କେହି ପିତୃମାନେଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ କିଛି ଅତି ସାନା ଦାନ ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି,
ତତ୍ର ଯୋ ଭୋଜଯେଦ୍ଵିପ୍ରାନ୍ଯତିନୋଥ ତପସ୍ଵିନଃ
ସେଠାରେ ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦରିଦ୍ର କିମ୍ବା ତପସ୍ବୀମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଥାଏ—