କିଂ ବହୂକ୍ତେନ ସୁଶ୍ରୋଣି କୃତଂଯେନ ଵ୍ରତଂ ତ୍ଵିଦମ୍
ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଯୁକ୍ତେ, ଅଧିକ କଥା କାହିଁକି? ଯେଉଁଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ବ୍ରତ କରିଛନ୍ତି,
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧୀମାନ୍କଥାଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ପୁନସ୍ତଦ୍ଗତମାନସଃ
ଏହି ପୁଣ୍ୟ କଥା ଶୁଣି, ଧୀର ଲୋକ ପୁନି ମନକୁ ଏଥିରେ ଲଗାଇଦେଇଛନ୍ତି।
ସ୍କଂଦ ଦେଵ୍ଯୈ ସମାଖ୍ଯାତଂ ତଦାଖ୍ଯାହି କୃପାଂ କୁରୁ
ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ଦେବୀଙ୍କୁ ଯାହା କୁହାଯାଇଛି ତାହା କହ, ଦୟା କର।
ଆକର୍ଣଯ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଯଥା ଦେଵେନ ଭାଷିତମ୍
ହେ ମହାପ୍ରଜ୍ଞ, ଦେବତାଙ୍କ କଥା କାନ ଦେଇ ଶୁଣ।
ଵୃତ୍ରଂ ନିହତ୍ଯ ଵୃତ୍ରାରିର୍ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମଵାପ୍ତଵାନ୍
ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରି, ବୃତ୍ରଶତ୍ରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଭୋଗିଲେ।
ଅପାନୁନୁତ୍ସୁସ୍ତଦ୍ଯାହି କାଶୀଂ ଵିଶ୍ଵେଶପାଲିତାମ୍
ସେହି ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ସେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ରକ୍ଷିତ କାଶୀକୁ ଗଲେ।
ନାନ୍ଯତ୍କିଂଚିତ୍କ୍ଵଚିଦ୍ଦୃଷ୍ଟଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମହୌଷଧମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପ ପାଇଁ କେଉଁଠିଓ କୌଣସି ଉପାୟ ଦେଖାଯାଇନାହିଁ।
ଭୈରଵସ୍ଯାପିହସ୍ତାଗ୍ରାଦପତଦ୍ଵୈଧସଂ ଶିରଃ
ଭୈରବଙ୍କ ହାତରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଟା ମୁଣ୍ଡ ମାଟିକୁ ପଡିଗଲା।
ସୀମାନମପି ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଶକ୍ରାନଂଦଵନସ୍ଯ ହି
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନର ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅନ୍ଯେଷାମପି ପାପାନାଂ ମହାପାପଜୁଷାମପି
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ଓ ବଡ଼ ପାପ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ,
ମହାପାତକତୋ ମୁକ୍ତିଃ କାଶ୍ଯାମେ ଵ ଶତକ୍ରତୋ
ଶତକ୍ରୁତ, କାଶୀରେ ବଡ଼ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ନିର୍ଵାଣନଗରୀ କାଶୀ କାଶୀ ସର୍ଵାଘସଂଘହୃତ୍ ।। 4.2.81.
କାଶୀ ହେଉଛି ମୁକ୍ତିର ନଗରୀ, କାଶୀ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଭଯଂ ଯସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ସଂସାରତୋ ଭଯମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭୟ ଓ ସଂସାର ଭୟ ଥାଏ,
ଜଂତୂନାଂ କର୍ମବୀଜାନାଂ ଯତ୍ର ଦେହଵିସର୍ଜନେ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ କର୍ମର ଫଳ ଦେହ ଛାଡ଼ିବା ବେଳେ ଦିଆଯାଏ,
ତାଂ କାଶୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵୃତ୍ରାରେ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯାପନୁତ୍ତଯେ
ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ସେଇ କାଶୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ବୃତ୍ର ହତ୍ୟା ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ବୃହସ୍ପତେରିତି ଵଚୋ ନିଶମ୍ଯ ସ ସହସ୍ରଦୃକ୍
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର,
ସ୍ନାତ୍ଵୋତ୍ତରଵହାଯାଂ ଚ ଧର୍ମେଶଂ ପରିତଃ ସ୍ଥିତଃ
ଉତ୍ତର ଧାରାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଧର୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ମହାରୁଦ୍ରଜପାସକ୍ତଃ ସୁତ୍ରାମାଥ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ମହା ରୁଦ୍ର ଜପରେ ଲଗ୍ନ ହୋଇ, ପରେ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ପୁନସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ଵେଦୋକ୍ତୈ ରୁଦ୍ରସୂକ୍ତୈରନେକଧା
ପୁନିପୁନି ବେଦର ଉଚ୍ଚାରିତ ରୁଦ୍ର ସୂକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଶଚୀପତେ ପ୍ରସନ୍ନୋସ୍ମି ଵରଂ ଵରଯ ସୁଵ୍ରତ
ହେ ଶଚୀପତି, ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କର, ତାହା ଚାହିଁନିଅ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ସ ପ୍ରେମଵଚନଂ ହରିଃ
ଦେବଦେବଙ୍କ ପ୍ରେମ ଭରା କଥା ଶୁଣି, ହରି,
ତତସ୍ତତ୍କୃପଯାନୁନ୍ନୋ ଧର୍ମପୀଠନିଷେଵଣାତ୍ 4.2.81.
ତାଙ୍କର କୃପା ଓ ଧର୍ମପୀଠରେ ସେବା ଦ୍ୱାରା, ସେ ଉତ୍ସାହିତ ହେଲେ।
ତତ୍ରେଂଦ୍ରଃ ସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ଦିଵ୍ଯଗଂଧୋଽଭଵତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସେଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ତୁରନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଧାରଣ କଲେ।
ତଦାଶ୍ଚର୍ଯମଥୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁନଯୋ ନାରଦାଦଯଃ
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ନାରଦ ଆଦି ମୁନିମାନେ
ଅତର୍ପଯନ୍ପିତୄନ୍ଦିଵ୍ଯାନ୍ଵ୍ଯଧୁଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା
ସେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ଦେବତା ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ।
ତଦା ପ୍ରଭୃତି ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ଧର୍ମାଂଧୁରିତି ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ସେଇ ସମୟରୁ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଟି 'ଧର୍ମାଂଧୁର' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ଯତ୍ଫଲଂ ତୀର୍ଥରାଜସ୍ଯ ସ୍ନାନେନ ପରିକୀର୍ତ୍ଯତେ
ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କରିଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ—
ଗଂଗାଦ୍ଵାରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଗଂଗାସାଗରସଂଗମେ
ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାର, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର କିମ୍ବା ଗଙ୍ଗା ଓ ସାଗର ସଂଗମରେ,
ନର୍ମଦାଯାଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ଗୌତମ୍ଯାଂ ସିଂହଗେ ଗୁରୌ
ନର୍ମଦା, ସରସ୍ୱତୀ, ଗୌତମୀ, ସିଂହଗା କିମ୍ବା ଗୁରୁ ସ୍ଥାନରେ,
ମାନସେ ପୁଷ୍କରେ ଚୈଵ ଦ୍ଵାରିକେ ସାଗରେ ତଥା
ମାନସସର, ପୁଷ୍କର, ଦ୍ୱାରକା କିମ୍ବା ସାଗର ତୀରରେ,