ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ଵିଶ୍ଵେଶଂ ପ୍ରବଦ୍ଧକରସଂପୁଟା
ସେ ପୁନିଥରେ ହାତ ଜୋଡି ଭକ୍ତି ସହିତ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଅନ୍ଯତ୍ର ଯେ ଵ୍ରତଂ ଚୈତତ୍କରିଷ୍ଯଂତି ସଦାଶିଵ
ହେ ସଦାଶିବ, ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଯେମାନେ ଏହି ବ୍ରତ କରନ୍ତି,
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ସମର୍ଚ୍ଯା ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵେ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷରୂପିଣୀ
ବାରାଣସୀରେ, ହେ ବିଶ୍ୱରୂପିଣୀ, ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ରୂପେ ପୂଜିତ ହେଉଛ।
ଆଶା ଵିଘ୍ନଜିତା ସାର୍ଧଂ ସର୍ଵାଶାପୂର୍ତିକାରିଣା
ବିଘ୍ନଜିତ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ,
କ୍ଷିପ୍ରମାଗମଯିତ୍ଵା ଚ ନତ୍ଵା ଦୂରଂଗତାନପି
ଏହି ବ୍ରତ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଦୂରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣି, ସେମାନେ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
ଅନ୍ଯତ୍ର ଵ୍ରତିଭିର୍ଵିଶ୍ଵେ କାଂଚନୀପ୍ରତିମା ତଵ
ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ, ବ୍ରତୀମାନେ, ହେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରୀ, ତୁମର ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରନ୍ତି।
ଆଚାର୍ଯାଯ ଵ୍ରତୀ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଵ୍ରତାଂତେ ପ୍ରତିମା ଦ୍ଵଯମ୍ 4.2.80.
ବ୍ରତ ଶେଷରେ, ବ୍ରତୀ ଦୁଇଟି ମୂର୍ତ୍ତି ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ପୁଲୋମଜା ଦେଵି ଶ୍ରୁତ୍ଵୈତଦ୍ଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ, ହେ ଦେବୀ, ପୁଲୋମାଙ୍କର କନ୍ୟା ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ।
ଅରୁଂଧତ୍ଯା ଵସିଷ୍ଠୋପି ଲବ୍ଧୋଽତ୍ରିଽନସୂଯଯା
ଅରୁନ୍ଧତୀ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ, ଏବଂ ଅନସୂୟା ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ସୁନୀତେଦୁର୍ଭର୍ଗତ୍ଵଂ ଚ ପୁନରସ୍ମାଦ୍ଵ୍ରତାଦ୍ଗତମ୍
ସୁନୀତି ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ପୁନି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ।
କିଂ ବହୂକ୍ତେନ ସୁଶ୍ରୋଣି କୃତଂଯେନ ଵ୍ରତଂ ତ୍ଵିଦମ୍
ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଯୁକ୍ତେ, ଅଧିକ କଥା କାହିଁକି? ଯେଉଁଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ବ୍ରତ କରିଛନ୍ତି,
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧୀମାନ୍କଥାଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ପୁନସ୍ତଦ୍ଗତମାନସଃ
ଏହି ପୁଣ୍ୟ କଥା ଶୁଣି, ଧୀର ଲୋକ ପୁନି ମନକୁ ଏଥିରେ ଲଗାଇଦେଇଛନ୍ତି।
ସ୍କଂଦ ଦେଵ୍ଯୈ ସମାଖ୍ଯାତଂ ତଦାଖ୍ଯାହି କୃପାଂ କୁରୁ
ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ଦେବୀଙ୍କୁ ଯାହା କୁହାଯାଇଛି ତାହା କହ, ଦୟା କର।
ଆକର୍ଣଯ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଯଥା ଦେଵେନ ଭାଷିତମ୍
ହେ ମହାପ୍ରଜ୍ଞ, ଦେବତାଙ୍କ କଥା କାନ ଦେଇ ଶୁଣ।
ଵୃତ୍ରଂ ନିହତ୍ଯ ଵୃତ୍ରାରିର୍ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମଵାପ୍ତଵାନ୍
ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରି, ବୃତ୍ରଶତ୍ରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଭୋଗିଲେ।
ଅପାନୁନୁତ୍ସୁସ୍ତଦ୍ଯାହି କାଶୀଂ ଵିଶ୍ଵେଶପାଲିତାମ୍
ସେହି ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ସେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ରକ୍ଷିତ କାଶୀକୁ ଗଲେ।
ନାନ୍ଯତ୍କିଂଚିତ୍କ୍ଵଚିଦ୍ଦୃଷ୍ଟଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମହୌଷଧମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପ ପାଇଁ କେଉଁଠିଓ କୌଣସି ଉପାୟ ଦେଖାଯାଇନାହିଁ।
ଭୈରଵସ୍ଯାପିହସ୍ତାଗ୍ରାଦପତଦ୍ଵୈଧସଂ ଶିରଃ
ଭୈରବଙ୍କ ହାତରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଟା ମୁଣ୍ଡ ମାଟିକୁ ପଡିଗଲା।
ସୀମାନମପି ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଶକ୍ରାନଂଦଵନସ୍ଯ ହି
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନର ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅନ୍ଯେଷାମପି ପାପାନାଂ ମହାପାପଜୁଷାମପି
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ଓ ବଡ଼ ପାପ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ,
ମହାପାତକତୋ ମୁକ୍ତିଃ କାଶ୍ଯାମେ ଵ ଶତକ୍ରତୋ
ଶତକ୍ରୁତ, କାଶୀରେ ବଡ଼ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ନିର୍ଵାଣନଗରୀ କାଶୀ କାଶୀ ସର୍ଵାଘସଂଘହୃତ୍ ।। 4.2.81.
କାଶୀ ହେଉଛି ମୁକ୍ତିର ନଗରୀ, କାଶୀ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଭଯଂ ଯସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ସଂସାରତୋ ଭଯମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭୟ ଓ ସଂସାର ଭୟ ଥାଏ,
ଜଂତୂନାଂ କର୍ମବୀଜାନାଂ ଯତ୍ର ଦେହଵିସର୍ଜନେ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ କର୍ମର ଫଳ ଦେହ ଛାଡ଼ିବା ବେଳେ ଦିଆଯାଏ,
ତାଂ କାଶୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵୃତ୍ରାରେ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯାପନୁତ୍ତଯେ
ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ସେଇ କାଶୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ବୃତ୍ର ହତ୍ୟା ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ବୃହସ୍ପତେରିତି ଵଚୋ ନିଶମ୍ଯ ସ ସହସ୍ରଦୃକ୍
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର,
ସ୍ନାତ୍ଵୋତ୍ତରଵହାଯାଂ ଚ ଧର୍ମେଶଂ ପରିତଃ ସ୍ଥିତଃ
ଉତ୍ତର ଧାରାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଧର୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ମହାରୁଦ୍ରଜପାସକ୍ତଃ ସୁତ୍ରାମାଥ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ମହା ରୁଦ୍ର ଜପରେ ଲଗ୍ନ ହୋଇ, ପରେ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ପୁନସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ଵେଦୋକ୍ତୈ ରୁଦ୍ରସୂକ୍ତୈରନେକଧା
ପୁନିପୁନି ବେଦର ଉଚ୍ଚାରିତ ରୁଦ୍ର ସୂକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଶଚୀପତେ ପ୍ରସନ୍ନୋସ୍ମି ଵରଂ ଵରଯ ସୁଵ୍ରତ
ହେ ଶଚୀପତି, ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କର, ତାହା ଚାହିଁନିଅ।