ଇତ୍ଯାଚାର୍ଯଂ ସମାପୃଚ୍ଛ୍ଯ ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ତେନ ଵୈ
ଏପରି ଭାବେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ତାଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଲା।
ନକ୍ତଂ ସମାଚରେତ୍ପୋଷ୍ଯୈଃ ସାର୍ଧଂ ସୁପ୍ରୀତମାନସଃ
ସେ ନିଜ ପରିବାର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଖୁସି ମନେ ରାତିରେ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଗଂଧମାଲ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ଦ୍ଵାଦଶାପି କୁମାରିକାଃ
ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ଦ୍ୱାଦଶ କୁମାରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
କାର୍ଯଂ ମନୋରଥାଵାପ୍ତ୍ଯୈ ସର୍ଵୈରେତଦ୍ଵ୍ରତଂ ଶୁଭମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଏହି ଶୁଭ ବ୍ରତ ସମସ୍ତେ କରିବା ଉଚିତ।
ତାରିଣୀଂ ଦୁଃଖସଂସାରସାଗରସ୍ଯ ପତିଵ୍ରତାମ୍
ଏହି ବ୍ରତରେ ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ଦୁଃଖର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
କୁମାରୀ ପତିମାପ୍ନୋତି ସ୍ଵାଢ୍ଯଂ ସର୍ଵଗୁଣାଧିକମ୍
କୁମାରୀ ନାରୀ ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଓ ଧନ ସମ୍ପନ୍ନ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଥାଏ।
ଦୁର୍ଭଗା ସୁଭଗାସ୍ଯାଚ୍ଚ ଧନାଢ୍ଯା ସ୍ଯାଦ୍ଦରିଦ୍ରିଣୀ
ଅଭାଗିନୀ ଭାଗ୍ୟବତୀ ହୁଏ, ଦରିଦ୍ରା ଧନୀ ହୁଏ।
ଗୁର୍ଵିଣୀ ଚ ଶୁଭଂ ପୁତ୍ରଂ ଲଭତେ ସୁଚିରାଯୁଷମ୍ 4.2.80.
ଗର୍ଭବତୀ ନାରୀ ଶୁଭ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ସନ୍ତାନ ପାଉଥାଏ।
କାମୀ କାମାନଵାପ୍ନୋତି ମୋକ୍ଷାର୍ଥୀ ମୋକ୍ଷମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯେଉଁଠି ଆସକ୍ତି ରହିଛି, ସେଠି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ମୁକ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଯୋ ଯୋ ମନୋରଥୋ ଯସ୍ଯ ସ ତଂ ତଂ ଵିଂଦତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ରହିଥାଏ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେଇ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ଵିଶ୍ଵେଶଂ ପ୍ରବଦ୍ଧକରସଂପୁଟା
ସେ ପୁନିଥରେ ହାତ ଜୋଡି ଭକ୍ତି ସହିତ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଅନ୍ଯତ୍ର ଯେ ଵ୍ରତଂ ଚୈତତ୍କରିଷ୍ଯଂତି ସଦାଶିଵ
ହେ ସଦାଶିବ, ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଯେମାନେ ଏହି ବ୍ରତ କରନ୍ତି,
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ସମର୍ଚ୍ଯା ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵେ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷରୂପିଣୀ
ବାରାଣସୀରେ, ହେ ବିଶ୍ୱରୂପିଣୀ, ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ରୂପେ ପୂଜିତ ହେଉଛ।
ଆଶା ଵିଘ୍ନଜିତା ସାର୍ଧଂ ସର୍ଵାଶାପୂର୍ତିକାରିଣା
ବିଘ୍ନଜିତ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ,
କ୍ଷିପ୍ରମାଗମଯିତ୍ଵା ଚ ନତ୍ଵା ଦୂରଂଗତାନପି
ଏହି ବ୍ରତ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଦୂରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣି, ସେମାନେ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
ଅନ୍ଯତ୍ର ଵ୍ରତିଭିର୍ଵିଶ୍ଵେ କାଂଚନୀପ୍ରତିମା ତଵ
ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ, ବ୍ରତୀମାନେ, ହେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରୀ, ତୁମର ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରନ୍ତି।
ଆଚାର୍ଯାଯ ଵ୍ରତୀ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଵ୍ରତାଂତେ ପ୍ରତିମା ଦ୍ଵଯମ୍ 4.2.80.
ବ୍ରତ ଶେଷରେ, ବ୍ରତୀ ଦୁଇଟି ମୂର୍ତ୍ତି ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ପୁଲୋମଜା ଦେଵି ଶ୍ରୁତ୍ଵୈତଦ୍ଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ, ହେ ଦେବୀ, ପୁଲୋମାଙ୍କର କନ୍ୟା ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ।
ଅରୁଂଧତ୍ଯା ଵସିଷ୍ଠୋପି ଲବ୍ଧୋଽତ୍ରିଽନସୂଯଯା
ଅରୁନ୍ଧତୀ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ, ଏବଂ ଅନସୂୟା ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ସୁନୀତେଦୁର୍ଭର୍ଗତ୍ଵଂ ଚ ପୁନରସ୍ମାଦ୍ଵ୍ରତାଦ୍ଗତମ୍
ସୁନୀତି ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ପୁନି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ।
କିଂ ବହୂକ୍ତେନ ସୁଶ୍ରୋଣି କୃତଂଯେନ ଵ୍ରତଂ ତ୍ଵିଦମ୍
ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଯୁକ୍ତେ, ଅଧିକ କଥା କାହିଁକି? ଯେଉଁଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ବ୍ରତ କରିଛନ୍ତି,
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧୀମାନ୍କଥାଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ପୁନସ୍ତଦ୍ଗତମାନସଃ
ଏହି ପୁଣ୍ୟ କଥା ଶୁଣି, ଧୀର ଲୋକ ପୁନି ମନକୁ ଏଥିରେ ଲଗାଇଦେଇଛନ୍ତି।
ସ୍କଂଦ ଦେଵ୍ଯୈ ସମାଖ୍ଯାତଂ ତଦାଖ୍ଯାହି କୃପାଂ କୁରୁ
ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ଦେବୀଙ୍କୁ ଯାହା କୁହାଯାଇଛି ତାହା କହ, ଦୟା କର।
ଆକର୍ଣଯ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଯଥା ଦେଵେନ ଭାଷିତମ୍
ହେ ମହାପ୍ରଜ୍ଞ, ଦେବତାଙ୍କ କଥା କାନ ଦେଇ ଶୁଣ।
ଵୃତ୍ରଂ ନିହତ୍ଯ ଵୃତ୍ରାରିର୍ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମଵାପ୍ତଵାନ୍
ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରି, ବୃତ୍ରଶତ୍ରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଭୋଗିଲେ।
ଅପାନୁନୁତ୍ସୁସ୍ତଦ୍ଯାହି କାଶୀଂ ଵିଶ୍ଵେଶପାଲିତାମ୍
ସେହି ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ସେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ରକ୍ଷିତ କାଶୀକୁ ଗଲେ।
ନାନ୍ଯତ୍କିଂଚିତ୍କ୍ଵଚିଦ୍ଦୃଷ୍ଟଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମହୌଷଧମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପ ପାଇଁ କେଉଁଠିଓ କୌଣସି ଉପାୟ ଦେଖାଯାଇନାହିଁ।
ଭୈରଵସ୍ଯାପିହସ୍ତାଗ୍ରାଦପତଦ୍ଵୈଧସଂ ଶିରଃ
ଭୈରବଙ୍କ ହାତରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଟା ମୁଣ୍ଡ ମାଟିକୁ ପଡିଗଲା।
ସୀମାନମପି ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଶକ୍ରାନଂଦଵନସ୍ଯ ହି
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନର ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅନ୍ଯେଷାମପି ପାପାନାଂ ମହାପାପଜୁଷାମପି
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ଓ ବଡ଼ ପାପ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ,