ଶୃଣୁ ତତ୍ରାଭଵତ୍ପୂର୍ଵଂ ଯଦାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହୀପତେ
ସେଠାରେ ପୂର୍ବରୁ କ'ଣ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା, ହେ ରାଜା, ଏବେ ଶୁଣ।
ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଂ ସ୍ପର୍ଧଯା ସର୍ଵେ ହେଲଯାଽର୍ବୁଦମାଗତାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା ଓ ଖେଳରେ ଏକଠା ହୋଇ ଅନେକ ଲୋକ ଆସିଥିଲେ।
ଆଗମିଷ୍ଯତି ଯଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ଶ୍ଵା ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରେ ଆସିବେ, ସେ କୁକୁର ହେବେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସ୍ପର୍ଧମାନାସ୍ତେ ହେଲଯାଽର୍ବୁଦମାଗତାଃ
ଏଭଳି ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରି, ସେମାନେ ଅର୍ବୁଦକୁ ଅବହେଳାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଶାଂତାସ୍ତପସ୍ଵିନଃ ସର୍ଵେ ଵେଦଵିଦ୍ଯାଵିଶାରଦାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତ, ତପସ୍ବୀ ଏବଂ ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
କୃପଯା ପରଯାଵିଷ୍ଟୋ ଭକ୍ତିଭାଵାନ୍ମହେଶ୍ଵରଃ
ମହେଶ୍ୱର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୃପା ଓ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଏକସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ସର୍ଵୈର୍ଦୃଷ୍ଟୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ସେଇ ସମୟରେ ସମସ୍ତେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲେ।
ଅଥ ତେ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ସମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଋଷି ଏକସাথে ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତା ଦ୍ଵିଜାଃ ସର୍ଵେଽସ୍ତୁଵଂସ୍ତେ ଵୈଦିକୈଃ ସ୍ତଵୈଃ 7.3.11.
ସମସ୍ତ ଭକ୍ତିଶୀଳ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦମୟ ସ୍ତୁତିରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ ତୁଷ୍ଟୋଽହଂ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ହି ଵଃ
ଶ୍ରୀ ମହାଦେବ କହିଲେ: ମୁଁ ସମସ୍ତ ମୁନିମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପ୍ରସନ୍ନ।
ଯୁଗପଦ୍ଦର୍ଶନାଦ୍ଦେଵ ଜାଯତାଂ ଫଲମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ଏକାସାଥିରେ ଦେବଙ୍କ ଦର୍ଶନରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଫଳ ହେଉ।
ଦର୍ଶନଂ ଯେ କରିଷ୍ଯଂତି ତେଷାଂ ଚ ତୀର୍ଥଜଂ ଫଲମ୍
ଯେମାନେ ଏହି ଦର୍ଶନ କରିବେ, ସେମାନେ ତୀର୍ଥସ୍ନାନର ଫଳ ପାଇବେ।
ଏକଂ କୋଟିମଯଂ ଲିଂଗଂ କ୍ରିଯତାଂ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜ
ବୃଷଭଧ୍ୱଜ, ଏକ କୋଟି ଲିଙ୍ଗରୁ ତିଆରି ଥିବା ଏକ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କର।
ଯସ୍ମିନ୍ଦୃଷ୍ଟେ ଫଲଂ ନୃଣାଂ ଜାଯତେ କୋଟିଲିଂଗଜମ୍
ଯାହାକୁ ଦେଖିଲେ ଲୋକମାନେ କୋଟି ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନର ଫଳ ପାଇବେ।
ନିର୍ଭିଦ୍ଯ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସହସା ଲିଂଗମୁଦ୍ଗତମ୍
ଏହି ମହାପର୍ବତକୁ ଭେଦି, ହଠାତ୍ ଲିଙ୍ଗଟି ବାହାରିଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ
ସେଇ ସମୟରେ ଏକ ଦେହହୀନ କଣ୍ଠ ଶବ୍ଦ ହେଲା।
ମାଘକୃଷ୍ଣଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ଯାଂ ଯଶ୍ଚୈନଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି
ମାଘ ମାସର କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ ପୂଜିବେ—
ସର୍ଵଂ କୋଟିଗୁଣଂ ତସ୍ଯ ଫଲଂ ଵିପ୍ରା ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେଠି ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଫଳ କୋଟି ଗୁଣା ବଢ଼ିଯିବ।
ଫଲଂ କୋଟିଗୁଣଂ ତସ୍ଯ ଗଯାଶ୍ରାଦ୍ଧସମଂ ଭଵେତ୍ 7.3.11.
ତାଙ୍କର ଫଳ କୋଟି ଗୁଣା ହେବ, ଏବଂ ଗୟାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ସମାନ ହେବ।
ତତସ୍ତେ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଗଂଧଧୂପାନୁଲେପନୈଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ମୁନି ଗନ୍ଧ, ଧୂପ ଓ ଅଙ୍ଗରାଗ ନେଇ—
ତଲ୍ଲିଂଗଂ ପୂଜଯାମାସୁଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ନୃପ
ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ରାଜା।
ସର୍ଵପାପହରଂ ନୄଣାଂ ରୂପସୌଭଣ୍ଯଦାଯକମ୍
ଏହା ଲୋକଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଏବଂ ଶରୀରର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ତତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ଵପୁର୍ନାମ୍ନା ଲୋକେ ଖ୍ଯାତା ଵରାପ୍ସରାଃ
ସେଠାରେ ପୂର୍ବକାଳରେ ଭଲ ନାମ ଥିବା ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅପ୍ସରା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଭପୁ।
ପୁରାଽଽସୀତ୍କାଚିଦାଭୀରୀ ଵିରୂପା ଵିକୃତାନନା
ପୂର୍ବେ ଏକ ଆଭୀରୀ ଜଣେ ମହିଳା ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ବିକୃତ ଏବଂ ଅସୁନ୍ଦର ଥିଲା।
ଏକଦା ଫଲମାଦାତୁଂ ଭ୍ରମମାଣାଽର୍ବୁଦାଚଲେ
ଏକଦିନ ସେ ଫଳ ତୋଳିବାକୁ ଅର୍ବୁଦ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାଂବରଧରା ଦିଵ୍ଯୈରଂଗୈଃ ସମନ୍ଵିତା
ସେ ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଅଙ୍ଗ ମିଳିଗଲା।
ସା ସଂଜାତା ମହାରାଜ ତୀର୍ଥସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଶକ୍ତିରେ, ମହାରାଜା, ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଇଗଲେ।
କ୍ରୀଡାର୍ଥଂ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠେ ତାଂ ଦଦର୍ଶ ଶୁଭେକ୍ଷଣାମ୍
ପାହାଡ଼ର ଶିରୋପରି ଖେଳ କରିବାକୁ ଯାଇ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ୍ର ଥିଲା।
ଦେଵୀ ଵା ନାଗକନ୍ଯା ଵା ସିଦ୍ଧା ଵିଦ୍ଯାଧରୀ ତୁ ଵା
ସେ ଦେବୀ, କିମ୍ବା ନାଗକନ୍ୟା, କିମ୍ବା ସିଦ୍ଧା, କିମ୍ବା ବିଦ୍ୟାଧରୀ କି — ଏହି ଭାବନା ହେଲା।
ମନୋ ମେଽପହୃତଂ ସୁଭ୍ରୂସ୍ତ୍ଵଯା ଚ ପଦ୍ମନେତ୍ରଯା
ହେ ସୁନ୍ଦର ଭୃକୁଟି ଓ ପଦ୍ମନୟନୀ, ତୁମେ ମୋ ମନକୁ ଚୋରି ନେଇଛ।