ତିରଶ୍ଚାମପି ଯଜ୍ଜାତଂ ଜ୍ଞାନଂ ସଂସାରମୋଚନମ୍
ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଅତଃ ପ୍ରଭାଵଂ ଵିଜ୍ଞାଯ ଧର୍ମପୀଠସ୍ଯ ଧୂର୍ଜଟେ
ଏହିପରି ଧର୍ମ ପୀଠର ଶକ୍ତି ବୁଝି, ହେ ଧୂର୍ଜଟି,
ଅତ୍ର ଲିଂଗେ ତୁ ଯେ ଭକ୍ତାଃ ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵା ପୁରୁଷାସ୍ତୁ ଵା
ଏଠାରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତି ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତ, ସେମାନେ ନାରୀ ହେଉନ୍ତୁ କି ପୁରୁଷ,
ଅସ୍ଯେହ ଧର୍ମପୀଠସ୍ଯ ମନୋରଥକୃତଃ ସତାମ୍
ଏହି ଧର୍ମ ପୀଠରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି,
ତ ଏଵ ଵିଶ୍ଵଭୋକ୍ତାରୋ ଵିଶ୍ଵମାନ୍ଯାସ୍ତ ଏଵ ହି
ସେମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵେ ଵିଶ୍ଵଭୁଜେ ଵିଶ୍ଵସ୍ଥିତ୍ଯୁତ୍ପତ୍ତିଲଯପ୍ରଦେ
ହେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ, ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ଲୟ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ,
ମନୋରଥତୃତୀଯାଯାଂ ଯସ୍ତେ ଭକ୍ତିଂ ଵିଧାସ୍ଯତି
ମନୋରଥର ତୃତୀୟ ଅଂଶରେ ଯିଏ ଭକ୍ତି ନିଷ୍ଠା କରିବ,
ନାରୀ ଵା ପୁରୁଷୋ ଵାଥ ତ୍ଵଦ୍ଵ୍ରତାଚରଣାତ୍ପ୍ରିଯେ
ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ, ହେ ପ୍ରିୟ, ତୁମ ଉପବାସ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ,
କିଂ ଫଲଂ କୈଃ କୃତଂ ନାଥ କଥଯୈତତ୍କୃପାଂ କୁରୁ ।। 4.2.80.
ହେ ନାଥ, କିଏ କେଉଁ ଫଳ ପାଇଥାଏ? ଏହି କଥା କହ, ଦୟା କର।
ମନୋରଥଵ୍ରତଂ ଚୈତଦ୍ଗୁହ୍ଯାଦ୍ଗୁହ୍ଯତରଂ ପରମ୍
ଏହି ମନୋରଥ ବ୍ରତ ସବୁଠାରୁ ଗୁପ୍ତ, ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଗୁପ୍ତ।
ପୁଲୋମତନଯା ପୂର୍ଵଂ ତତାପ ପରମଂ ତପଃ
ପୂର୍ବେ, ପୁଲୋମାଙ୍କ ଝିଅ ଉଚ୍ଚତମ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଅପୂପୁଜତ୍ତତୋ ମାଂ ସା ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ମୁଦା
ତାପରେ ସେ ମୋତେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭକ୍ତି ଓ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ପୂଜା କଲେ।
ତଦ୍ଗାନେନାତିସଂତୁଷ୍ଟୋ ମୃଦୁନା ମଧୁରେଣ ଚ
ତାଙ୍କର ମୃଦୁ ଓ ମଧୁର ଗୀତରେ ମୁଁ ବହୁତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି।
ପ୍ରୋଵାଚ ତାଂ ଵରଂ ବ୍ରୂହି ପ୍ରସନ୍ନୋସ୍ମି ପୁଲୋମଜେ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କହିଲି, 'ପୁଲୋମାଙ୍କ ଝିଅ, ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଯେଉଁ ଦାନ ଚାହଁ, କହ।'
ତଂ ପୂରଯ ମହାଦେଵ ମହାଦେଵୀ ମହାପ୍ରିଯ
ହେ ମହାଦେବ, ହେ ମହାଦେବୀ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପୂରଣ କର, ତୁମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ।
ସର୍ଵଦେଵେଷୁ ଯୋ ମାନ୍ଯଃ ସର୍ଵଦେଵେଷୁ ସୁଂଦରଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦର।
ଯଥାଭିଲଷିତଂ ରୂପଂ ଯଥାଭିଲଷିତଂ ସୁଖମ୍
ମୁଁ ଯେପରି ଆକାଂକ୍ଷା କରିଛି, ସେପରି ରୂପ ଓ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରିଛି, ସେପରି ସୁଖ ମୋତେ ମିଳୁ।
ଯଦାଯଦା ଚ ପତ୍ଯା ମେ ସଂଗଃ ସ୍ଯାଦ୍ଧୃତ୍ସୁଖେଚ୍ଛଯା
ମୋ ପତି ସହ ଯେତେବେଳେ ମିଳନ ହେଉ, ସେତେବେଳେ ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ହେଉ।
ସଦା ଚ ଲିଂଗପୂଜାଯାଂ ମମ ଭକ୍ତିରନୁତ୍ତମା 4.2.80.
ସଦା ଲିଙ୍ଗ ପୂଜାରେ ମୋର ଅପୂର୍ବ ଭକ୍ତି ରହୁ।
ଭର୍ତୁର୍ଵ୍ଯଯେପି ଵୈଧଵ୍ଯଂ କ୍ଷଣମାତ୍ରମପୀହ ନ
ମୋ ପତି ଯଦି ଚାଲିଯିବେ ମଧ୍ୟ, ଏଠାରେ ମୋ ପାଇଁ କ୍ଷଣମାତ୍ର ପଣିଅଁ ମଧ୍ୟ ନ ହେଉ।
ସମାକର୍ଣ୍ଯ କ୍ଷଣଂ ସ୍ମିତ୍ଵା ପ୍ରାହେଶୋ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତଃ
ଏହା ଶୁଣି, ପ୍ରଭୁ କିଛିକ୍ଷଣ ହସିଲେ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ କହିଲେ।
ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ପୁଲୋମକନ୍ଯେ ଯଶ୍ଚୈଷ ତ୍ଵଯାକାରି ମନୋରଥଃ
ଇଶ୍ୱର କହିଲେ: ହେ ପୁଳୋମାର କନ୍ୟା, ତୁମେ ଯେ ଏହି ଇଚ୍ଛା କରିଛ,–
ମନୋରଥତୃତୀଯାଯାଶ୍ଚରଣେନ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ମନୋରଥ ଉପବାସର ତୃତୀୟ ପଦକ୍ରମରେ ଏହା ପୂରଣ ହେବ।
ତେନ ଵ୍ରତେନ ଚୀର୍ଣେନ ମହାସୌଭାଗ୍ଯଦେନ ତୁ
ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ, ଯାହା ବଡ଼ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦେଉଛି—
କଦା ଚ ତଦ୍ଵିଧାତଵ୍ଯମିତି କର୍ତଵ୍ଯତା ଚ କା
କେବେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କେମିତି କରିବା ଉଚିତ?
ପୂଜ୍ଯା ଵିଶ୍ଵଭୁଜା ଗୌରୀ ଭୁଜଵିଂଶତିଶାଲିନୀ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି, ବିଶ୍ୱଭୁଜା ଗୌରୀ, ଯିଏ କୁଡ଼ି ହାତ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵରଦୋଽଭଯହସ୍ତଶ୍ଚ ସାକ୍ଷସୂତ୍ରଃ ସମୋଦକଃ
ସେ ଦେବୀ ଦାନ କରନ୍ତି, ଭୟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ହାତ ରଖିଛନ୍ତି, ଜପମାଳା ଏବଂ କମଣ୍ଡଳୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଚୈତ୍ରଶୁକ୍ଲ ତୃତୀଯାଯାଂ କୃତ୍ଵା ଵୈ ଦଂତଧାଵନମ୍ 4.2.80.
ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ, ଦାନ୍ତ ମାଜିବା ପରେ—
ନିଯମଂ ଚେତି ଗୃହ୍ଣୀଯାଜ୍ଜିତକ୍ରୋଧୋ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
କ୍ରୋଧ ଦମନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ନିୟମ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାତର୍ଵ୍ରତଂ ଚରିଷ୍ଯାମି ମାତର୍ଵିଶ୍ଵଭୁଜେନଘେ
ପ୍ରଭାତରେ ମୁଁ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବି, ହେ ପାପହୀନ ବିଶ୍ୱଭୁଜା ମାଆ।