ଭଵାଂବୁଧୌ ମହାଗାଧେ ପ୍ରାଣିନଃ ପରିମଜ୍ଜତଃ
ସଂସାରର ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ରରେ ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି ।
ସୌଭାଗ୍ଯଭାଗ୍ଯଭୂର୍ଯା ଵୈ ଵିଖ୍ଯାତା ମଣିକର୍ଣିକା
ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ସଉଭାଗ୍ୟ ଓ ଅଭାଗ୍ୟର ଅଧିକ ସ୍ଥାନ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ମହାସମାଧିସଂପନ୍ନୈର୍ଵେଦାଂତାର୍ଥ ନିଷେଵିଭିଃ
ଯେମାନେ ମହାସମାଧିରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ବେଦାନ୍ତର ଅର୍ଥରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସେମାନେ ଏଠିକୁ ସେବନ କରନ୍ତି ।
ଦୀକ୍ଷିତୋ ଵା ଦିଵାକୀର୍ତିଃ ପଂଡିତୋ ଵାପ୍ଯପଂଡିତଃ
ଦୀକ୍ଷିତ କିମ୍ବା ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପଣ୍ଡିତ କିମ୍ବା ଅପଣ୍ଡିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠି ସମାନ ।
ଯତ୍ତ୍ଯାଗେନ୍ଯତ୍ର କୃପଣସ୍ତତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ମଣିକର୍ଣିକାମ୍
ଯେଉଁ ଦରିଦ୍ର ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ ଦ୍ୱାରା ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ ।
ଯଦି ଦୈଵାଦିହ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ରିସଂଯୋଗୋଽତିଦୁର୍ଘଟଃ
ଯଦି ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିବା ହୁଏ, ଏହି ତିନି ଯୋଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ।
ଶରୀରମଥ ସଂପତ୍ତିରଥ ସା ମଣିକର୍ଣିକା
ଦେହ, ଧନ କିମ୍ବା ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ନିଜେ, ଏହି ସମସ୍ତ ଉପରେ ପୁନିପୁନି ଚିନ୍ତା କରାଯାଏ ।
ପୁନଃ ପୁନର୍ଵିଚାର୍ଯେତି ଜଂତୁମାତ୍ରେଭ୍ଯ ଏଵ ଚ 4.2.79.
ଏହି କଥା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ପୁନିପୁନି ବିଚାର କରାଯାଏ ।
ମୁକ୍ତିଦା ନ ମହୀ ସା ମେ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ମହୀଯସୀ
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭୂମି ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରେ ନାହିଁ; ମୋର ବାରାଣସୀର ଭୂମି ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ।
ପରଂ ଲିଂଗାର୍ଚନସ୍ଥାନମଵିମୁକ୍ତେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରମ୍
ଅବିମୁକ୍ତରେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନ, ସେଠାରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଅଧିପତିତ୍ୱ ଅଛି ।
ସାଯଂ ପାଶୁପତୀଂ ସଂଧ୍ଯାଂ କୁର୍ଯାଂ ପଶୁପତୀଶ୍ଵରେ
ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ମୁଁ ପଶୁପତିଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ପଶୁପତି ସଂଧ୍ୟା କରେ ।
ପ୍ରାତଃସଧ୍ଯାକରୋମ୍ଯେଵ ସଦୋଂକାରନିକେତନେ
ପ୍ରଭାତେ ମୁଁ ଓଁକାର ନିବାସରେ ସଂଧ୍ୟା କରେ ।
ଵସାମି କୃତ୍ତିଵାସେହଂ ସଦା ପ୍ରତି ଚତୁର୍ଦଶି
ମୁଁ କୃତ୍ତିବାସଙ୍କ ସହ ସଦା ଏଠି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ପ୍ରତି ରହେ ।
ରତ୍ନେଶ୍ଵରୋର୍ଚିତୋ ଦଦ୍ଯାନ୍ମହାରତ୍ନାନି ଭକ୍ତିତଃ
ଯେଉଁଠି ରତ୍ନେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ବଡ଼ ରତ୍ନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।
ଵିଷ୍ଟପତ୍ରିତଯାଂତଃସ୍ଥୋପ୍ଯହଂ ଲିଂଗେ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ମୁଁ ତିନି ଲୋକର ମଧ୍ୟରେ ତ୍ରିବିଷ୍ଟପରେ ଲିଙ୍ଗ ଭିତରେ ବିଦ୍ୟମାନ ।
ଵିରଜସ୍କଂ ମହାପୀଠଂ ତତ୍ର ସଂସେଵ୍ଯ ମାନଵଃ
ସେଠାରେ ନିର୍ମଳ ମହାପୀଠକୁ ମଣିଷ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ ।
ପିତୃପ୍ରୀତିପ୍ରଦଂ ପୀଠଂ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜସଂଜ୍ଞକମ୍ 4.2.79.
ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ନାମକ ଏହି ପୀଠ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଖୁସି ଦେଇଥାଏ।
ମମାନୁଗ୍ରହତଃ କୀରାନେତାନ୍ପଶ୍ଯ ରଵେଃ ସୁତ 4.2.79.
ମୋର କୃପାରେ, ରବିଙ୍କ ପୁଅ, ଏହି କିରାମାନେକୁ ଦେଖ।
ଆରୁହ୍ଯତେ ନ ଯାନେନ ଦିଵ୍ଯରୂପଵରାଃ ଖଗାଃ
ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ଉତ୍ତମ ଏହି ପକ୍ଷୀମାନେ କେହି ଯାନ ଚଢି ଚାଲିନଥାନ୍ତି।
ଉଵାଚ ଶଂଭୁଂ ପ୍ରଣତା ପ୍ରଣତାର୍ତିହରଂ ପରମ୍
ସେ ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତିରଶ୍ଚାମପି ଯଜ୍ଜାତଂ ଜ୍ଞାନଂ ସଂସାରମୋଚନମ୍
ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଅତଃ ପ୍ରଭାଵଂ ଵିଜ୍ଞାଯ ଧର୍ମପୀଠସ୍ଯ ଧୂର୍ଜଟେ
ଏହିପରି ଧର୍ମ ପୀଠର ଶକ୍ତି ବୁଝି, ହେ ଧୂର୍ଜଟି,
ଅତ୍ର ଲିଂଗେ ତୁ ଯେ ଭକ୍ତାଃ ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵା ପୁରୁଷାସ୍ତୁ ଵା
ଏଠାରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତି ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତ, ସେମାନେ ନାରୀ ହେଉନ୍ତୁ କି ପୁରୁଷ,
ଅସ୍ଯେହ ଧର୍ମପୀଠସ୍ଯ ମନୋରଥକୃତଃ ସତାମ୍
ଏହି ଧର୍ମ ପୀଠରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି,
ତ ଏଵ ଵିଶ୍ଵଭୋକ୍ତାରୋ ଵିଶ୍ଵମାନ୍ଯାସ୍ତ ଏଵ ହି
ସେମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵେ ଵିଶ୍ଵଭୁଜେ ଵିଶ୍ଵସ୍ଥିତ୍ଯୁତ୍ପତ୍ତିଲଯପ୍ରଦେ
ହେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ, ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ଲୟ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ,
ମନୋରଥତୃତୀଯାଯାଂ ଯସ୍ତେ ଭକ୍ତିଂ ଵିଧାସ୍ଯତି
ମନୋରଥର ତୃତୀୟ ଅଂଶରେ ଯିଏ ଭକ୍ତି ନିଷ୍ଠା କରିବ,
ନାରୀ ଵା ପୁରୁଷୋ ଵାଥ ତ୍ଵଦ୍ଵ୍ରତାଚରଣାତ୍ପ୍ରିଯେ
ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ, ହେ ପ୍ରିୟ, ତୁମ ଉପବାସ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ,
କିଂ ଫଲଂ କୈଃ କୃତଂ ନାଥ କଥଯୈତତ୍କୃପାଂ କୁରୁ ।। 4.2.80.
ହେ ନାଥ, କିଏ କେଉଁ ଫଳ ପାଇଥାଏ? ଏହି କଥା କହ, ଦୟା କର।
ମନୋରଥଵ୍ରତଂ ଚୈତଦ୍ଗୁହ୍ଯାଦ୍ଗୁହ୍ଯତରଂ ପରମ୍
ଏହି ମନୋରଥ ବ୍ରତ ସବୁଠାରୁ ଗୁପ୍ତ, ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଗୁପ୍ତ।