ନିର୍ଵାଣଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଵୃଣୁତେ ତଂ ନିର୍ଵାଣପଦାପ୍ତଯେ
ମୁକ୍ତିର ଶ୍ରୀ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଚୟନ କରନ୍ତି—
ମୋକ୍ଷଲକ୍ଷ୍ମୀଵିଲାସାଖ୍ଯ ପ୍ରାସାଦସ୍ଯୋତ୍ତରେ ମମ
ମୋ ପ୍ରାସାଦର ଉତ୍ତରେ ମୁକ୍ତିଶ୍ରୀବିଳାସ ନାମକ ମଣ୍ଡପ ଅଛି—
ମତ୍ପ୍ରାସାଦୈଂଦ୍ରଦିଗ୍ଭାଗେ ଜ୍ଞାନମଂଡପମସ୍ତି ଯତ୍
ମୋ ପ୍ରାସାଦର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଜ୍ଞାନମଣ୍ଡପ ଅଛି—
ଭଵାନି ରାଜସଦନେ ମମାସ୍ତି ହି ମହାନସମ୍
ଭବାନୀ, ମୋ ରାଜମହଳରେ ବଡ଼ ରସୋଇଘର ଅଛି—
ଵିଶାଲାକ୍ଷ୍ଯା ମହାସୌଧେ ମମ ଵିଶ୍ରାମଭୂମିକା
ବିଶାଳ ନୟନବତୀଙ୍କ ମହାମହଳରେ ମୋର ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ଅଛି—
ନିଯମସ୍ନାନତୀର୍ଥଂ ଚ ଚକ୍ରପୁଷ୍କରିଣୀ ମମ
ନିୟମ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ମୋର ଚକ୍ରପଦ୍ମ ସରୋବର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ—
ଯଦାହୁଃ ପରମଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଯଦାହୁର୍ବ୍ରହ୍ମସତ୍ତମମ୍
ଯାହାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହାକୁ ବ୍ରହ୍ମର ସାର୍ବୋତ୍ତମ ମୂଳ ବୋଲି କୁହନ୍ତି—
ଯଦାହୁସ୍ତାରକଂ ଜ୍ଞାନଂ ଯଦାହୁରତିନିର୍ମଲମ୍ 4.2.79.
ଯାହାକୁ ମୋକ୍ଷଦାୟିନୀ ଜ୍ଞାନ ବୋଲି କୁହନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶୁଦ୍ଧ ବୋଲି କୁହନ୍ତି—
ଜଗନ୍ମଂଗଲଭୂର୍ଯାତ୍ର ପରମା ମଣିକର୍ଣିକା
ଏଠାରେ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ।
ନିର୍ଵାଣଶ୍ରାଣନେ ଯତ୍ର ପାତ୍ରାପାତ୍ରଂ ନ ଚିଂତଯେ
ଏହି ମୋକ୍ଷ ଦାୟକ ସ୍ଥାନରେ କାହାର ଯୋଗ୍ୟତା କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟତା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ ।
ଭଵାଂବୁଧୌ ମହାଗାଧେ ପ୍ରାଣିନଃ ପରିମଜ୍ଜତଃ
ସଂସାରର ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ରରେ ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି ।
ସୌଭାଗ୍ଯଭାଗ୍ଯଭୂର୍ଯା ଵୈ ଵିଖ୍ଯାତା ମଣିକର୍ଣିକା
ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ସଉଭାଗ୍ୟ ଓ ଅଭାଗ୍ୟର ଅଧିକ ସ୍ଥାନ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ମହାସମାଧିସଂପନ୍ନୈର୍ଵେଦାଂତାର୍ଥ ନିଷେଵିଭିଃ
ଯେମାନେ ମହାସମାଧିରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ବେଦାନ୍ତର ଅର୍ଥରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସେମାନେ ଏଠିକୁ ସେବନ କରନ୍ତି ।
ଦୀକ୍ଷିତୋ ଵା ଦିଵାକୀର୍ତିଃ ପଂଡିତୋ ଵାପ୍ଯପଂଡିତଃ
ଦୀକ୍ଷିତ କିମ୍ବା ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପଣ୍ଡିତ କିମ୍ବା ଅପଣ୍ଡିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠି ସମାନ ।
ଯତ୍ତ୍ଯାଗେନ୍ଯତ୍ର କୃପଣସ୍ତତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ମଣିକର୍ଣିକାମ୍
ଯେଉଁ ଦରିଦ୍ର ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ ଦ୍ୱାରା ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ ।
ଯଦି ଦୈଵାଦିହ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ରିସଂଯୋଗୋଽତିଦୁର୍ଘଟଃ
ଯଦି ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିବା ହୁଏ, ଏହି ତିନି ଯୋଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ।
ଶରୀରମଥ ସଂପତ୍ତିରଥ ସା ମଣିକର୍ଣିକା
ଦେହ, ଧନ କିମ୍ବା ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ନିଜେ, ଏହି ସମସ୍ତ ଉପରେ ପୁନିପୁନି ଚିନ୍ତା କରାଯାଏ ।
ପୁନଃ ପୁନର୍ଵିଚାର୍ଯେତି ଜଂତୁମାତ୍ରେଭ୍ଯ ଏଵ ଚ 4.2.79.
ଏହି କଥା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ପୁନିପୁନି ବିଚାର କରାଯାଏ ।
ମୁକ୍ତିଦା ନ ମହୀ ସା ମେ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ମହୀଯସୀ
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭୂମି ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରେ ନାହିଁ; ମୋର ବାରାଣସୀର ଭୂମି ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ।
ପରଂ ଲିଂଗାର୍ଚନସ୍ଥାନମଵିମୁକ୍ତେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରମ୍
ଅବିମୁକ୍ତରେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନ, ସେଠାରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଅଧିପତିତ୍ୱ ଅଛି ।
ସାଯଂ ପାଶୁପତୀଂ ସଂଧ୍ଯାଂ କୁର୍ଯାଂ ପଶୁପତୀଶ୍ଵରେ
ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ମୁଁ ପଶୁପତିଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ପଶୁପତି ସଂଧ୍ୟା କରେ ।
ପ୍ରାତଃସଧ୍ଯାକରୋମ୍ଯେଵ ସଦୋଂକାରନିକେତନେ
ପ୍ରଭାତେ ମୁଁ ଓଁକାର ନିବାସରେ ସଂଧ୍ୟା କରେ ।
ଵସାମି କୃତ୍ତିଵାସେହଂ ସଦା ପ୍ରତି ଚତୁର୍ଦଶି
ମୁଁ କୃତ୍ତିବାସଙ୍କ ସହ ସଦା ଏଠି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ପ୍ରତି ରହେ ।
ରତ୍ନେଶ୍ଵରୋର୍ଚିତୋ ଦଦ୍ଯାନ୍ମହାରତ୍ନାନି ଭକ୍ତିତଃ
ଯେଉଁଠି ରତ୍ନେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ବଡ଼ ରତ୍ନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।
ଵିଷ୍ଟପତ୍ରିତଯାଂତଃସ୍ଥୋପ୍ଯହଂ ଲିଂଗେ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ମୁଁ ତିନି ଲୋକର ମଧ୍ୟରେ ତ୍ରିବିଷ୍ଟପରେ ଲିଙ୍ଗ ଭିତରେ ବିଦ୍ୟମାନ ।
ଵିରଜସ୍କଂ ମହାପୀଠଂ ତତ୍ର ସଂସେଵ୍ଯ ମାନଵଃ
ସେଠାରେ ନିର୍ମଳ ମହାପୀଠକୁ ମଣିଷ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ ।
ପିତୃପ୍ରୀତିପ୍ରଦଂ ପୀଠଂ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜସଂଜ୍ଞକମ୍ 4.2.79.
ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ନାମକ ଏହି ପୀଠ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଖୁସି ଦେଇଥାଏ।
ମମାନୁଗ୍ରହତଃ କୀରାନେତାନ୍ପଶ୍ଯ ରଵେଃ ସୁତ 4.2.79.
ମୋର କୃପାରେ, ରବିଙ୍କ ପୁଅ, ଏହି କିରାମାନେକୁ ଦେଖ।
ଆରୁହ୍ଯତେ ନ ଯାନେନ ଦିଵ୍ଯରୂପଵରାଃ ଖଗାଃ
ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ଉତ୍ତମ ଏହି ପକ୍ଷୀମାନେ କେହି ଯାନ ଚଢି ଚାଲିନଥାନ୍ତି।
ଉଵାଚ ଶଂଭୁଂ ପ୍ରଣତା ପ୍ରଣତାର୍ତିହରଂ ପରମ୍
ସେ ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ।