ଵାଯୁଭକ୍ଷଣତୋନ୍ଯତ୍ର ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଶରଦାଂ ଶତମ୍
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜଗାରେ ଶତ ଶରତ୍କୁ ବାୟୁ ଖାଇ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ମିତଂ କୃଷ୍ଣଲକେନାପି ଯୋଦଦ୍ଯାନ୍ମୁକ୍ତିମଂଡପେ
ମୁକ୍ତିମଣ୍ଡପରେ ଯଦି କେହି କଳା ତିଳ ଏକଟି ମଧ୍ୟ ଦାନ କରେ—
ତତ୍ରୈକଂ ଜାଗରଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଯସ୍ମିନ୍କସ୍ମିନ୍ଦିନେପି ଯଃ
ସେଠାରେ କେହି ଯେକୌଣସି ଦିନ ଜାଗି ରହିଲେ—
ତତ୍ର ଦତ୍ତ୍ଵା ମହାଦାନଂ ତତ୍ର କୃତ୍ଵା ମହାଵ୍ରତମ୍
ସେଠାରେ କେହି ବଡ଼ ଦାନ ଦେଲେ, ବଡ଼ ବ୍ରତ ଧରିଲେ—
ପ୍ରଯାଣଂ କୁର୍ଵତେ ଯସ୍ଯ ପ୍ରାଣା ମେ ମୁକ୍ତିମଂଡପେ
ଯାହାର ପ୍ରାଣ ମୁକ୍ତିମଣ୍ଡପରେ ଛାଡ଼ିଯାଏ—
ଜଲକ୍ରୀଡାଂ ସଦା କୁର୍ଯାଂ ଜ୍ଞାନଵାପ୍ଯାଂ ସହୋମଯା
ମୁଁ ଉମାଙ୍କ ସହିତ ଜ୍ଞାନସରୋବରରେ ସଦା ଜଳକ୍ରୀଡ଼ା କରିପାରିଁ—
ତଜ୍ଜଲକ୍ରୀଡନସ୍ଥାନଂ ମମ ପ୍ରୀତିକରଂ ମହତ୍
ସେଇ ଜଳକ୍ରୀଡ଼ାର ସ୍ଥାନ ମୋତେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଦିଏ—
ତତ୍ପ୍ରାସାଦପୁରୋଭାଗେ ମମ ଶୃଂଗାରମଂଡପଃ 4.2.79.
ସେଇ ପ୍ରାସାଦର ସାମ୍ନାରେ ମୋର ଶୃଙ୍ଗାରମଣ୍ଡପ ଅଛି—
ମଦର୍ଥଂ ତତ୍ର ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦୁକୂଲାନି ଶୁଚୀନ୍ଯହୋ
ମୋ ପାଇଁ ସେଠାରେ କେହି ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିଲେ—
ନାନା ନେପଥ୍ଯଵସ୍ତୂନି ପୂଜୋପକରଣାଽନ୍ଯପି
ବିଭିନ୍ନ ଆଳଙ୍କାର ଓ ପୂଜାସାମଗ୍ରୀ ଦେଲେ—
ନିର୍ଵାଣଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଵୃଣୁତେ ତଂ ନିର୍ଵାଣପଦାପ୍ତଯେ
ମୁକ୍ତିର ଶ୍ରୀ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଚୟନ କରନ୍ତି—
ମୋକ୍ଷଲକ୍ଷ୍ମୀଵିଲାସାଖ୍ଯ ପ୍ରାସାଦସ୍ଯୋତ୍ତରେ ମମ
ମୋ ପ୍ରାସାଦର ଉତ୍ତରେ ମୁକ୍ତିଶ୍ରୀବିଳାସ ନାମକ ମଣ୍ଡପ ଅଛି—
ମତ୍ପ୍ରାସାଦୈଂଦ୍ରଦିଗ୍ଭାଗେ ଜ୍ଞାନମଂଡପମସ୍ତି ଯତ୍
ମୋ ପ୍ରାସାଦର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଜ୍ଞାନମଣ୍ଡପ ଅଛି—
ଭଵାନି ରାଜସଦନେ ମମାସ୍ତି ହି ମହାନସମ୍
ଭବାନୀ, ମୋ ରାଜମହଳରେ ବଡ଼ ରସୋଇଘର ଅଛି—
ଵିଶାଲାକ୍ଷ୍ଯା ମହାସୌଧେ ମମ ଵିଶ୍ରାମଭୂମିକା
ବିଶାଳ ନୟନବତୀଙ୍କ ମହାମହଳରେ ମୋର ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ଅଛି—
ନିଯମସ୍ନାନତୀର୍ଥଂ ଚ ଚକ୍ରପୁଷ୍କରିଣୀ ମମ
ନିୟମ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ମୋର ଚକ୍ରପଦ୍ମ ସରୋବର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ—
ଯଦାହୁଃ ପରମଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଯଦାହୁର୍ବ୍ରହ୍ମସତ୍ତମମ୍
ଯାହାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହାକୁ ବ୍ରହ୍ମର ସାର୍ବୋତ୍ତମ ମୂଳ ବୋଲି କୁହନ୍ତି—
ଯଦାହୁସ୍ତାରକଂ ଜ୍ଞାନଂ ଯଦାହୁରତିନିର୍ମଲମ୍ 4.2.79.
ଯାହାକୁ ମୋକ୍ଷଦାୟିନୀ ଜ୍ଞାନ ବୋଲି କୁହନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶୁଦ୍ଧ ବୋଲି କୁହନ୍ତି—
ଜଗନ୍ମଂଗଲଭୂର୍ଯାତ୍ର ପରମା ମଣିକର୍ଣିକା
ଏଠାରେ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ।
ନିର୍ଵାଣଶ୍ରାଣନେ ଯତ୍ର ପାତ୍ରାପାତ୍ରଂ ନ ଚିଂତଯେ
ଏହି ମୋକ୍ଷ ଦାୟକ ସ୍ଥାନରେ କାହାର ଯୋଗ୍ୟତା କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟତା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ ।
ଭଵାଂବୁଧୌ ମହାଗାଧେ ପ୍ରାଣିନଃ ପରିମଜ୍ଜତଃ
ସଂସାରର ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ରରେ ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି ।
ସୌଭାଗ୍ଯଭାଗ୍ଯଭୂର୍ଯା ଵୈ ଵିଖ୍ଯାତା ମଣିକର୍ଣିକା
ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ସଉଭାଗ୍ୟ ଓ ଅଭାଗ୍ୟର ଅଧିକ ସ୍ଥାନ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ମହାସମାଧିସଂପନ୍ନୈର୍ଵେଦାଂତାର୍ଥ ନିଷେଵିଭିଃ
ଯେମାନେ ମହାସମାଧିରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ବେଦାନ୍ତର ଅର୍ଥରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସେମାନେ ଏଠିକୁ ସେବନ କରନ୍ତି ।
ଦୀକ୍ଷିତୋ ଵା ଦିଵାକୀର୍ତିଃ ପଂଡିତୋ ଵାପ୍ଯପଂଡିତଃ
ଦୀକ୍ଷିତ କିମ୍ବା ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପଣ୍ଡିତ କିମ୍ବା ଅପଣ୍ଡିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠି ସମାନ ।
ଯତ୍ତ୍ଯାଗେନ୍ଯତ୍ର କୃପଣସ୍ତତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ମଣିକର୍ଣିକାମ୍
ଯେଉଁ ଦରିଦ୍ର ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ ଦ୍ୱାରା ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ ।
ଯଦି ଦୈଵାଦିହ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ରିସଂଯୋଗୋଽତିଦୁର୍ଘଟଃ
ଯଦି ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିବା ହୁଏ, ଏହି ତିନି ଯୋଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ।
ଶରୀରମଥ ସଂପତ୍ତିରଥ ସା ମଣିକର୍ଣିକା
ଦେହ, ଧନ କିମ୍ବା ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ନିଜେ, ଏହି ସମସ୍ତ ଉପରେ ପୁନିପୁନି ଚିନ୍ତା କରାଯାଏ ।
ପୁନଃ ପୁନର୍ଵିଚାର୍ଯେତି ଜଂତୁମାତ୍ରେଭ୍ଯ ଏଵ ଚ 4.2.79.
ଏହି କଥା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ପୁନିପୁନି ବିଚାର କରାଯାଏ ।
ମୁକ୍ତିଦା ନ ମହୀ ସା ମେ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ମହୀଯସୀ
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭୂମି ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରେ ନାହିଁ; ମୋର ବାରାଣସୀର ଭୂମି ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ।
ପରଂ ଲିଂଗାର୍ଚନସ୍ଥାନମଵିମୁକ୍ତେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରମ୍
ଅବିମୁକ୍ତରେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନ, ସେଠାରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଅଧିପତିତ୍ୱ ଅଛି ।