ମଧୁରଂ ମୃଦୁଲଂ ସତ୍ଯଂ ସ୍ଵପ୍ରମାଣଂ ସୁସଂସ୍କୃତମ୍
ଏହି କଥା ମଧୁର, କୋମଳ, ସତ୍ୟ, ନିଜରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଭଲଭାବେ ଗଢ଼ା।
ଦେଵୋତିଵିସ୍ମଯାପନ୍ନୋ ଽଵର୍ଣଯତ୍ପୀଠଗୌରଵମ୍
ଦେବମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯିବା ପରେ, ସେ ପୀଠର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ।
ତତ୍ରାପି ଭୋଗଭଵନମନର୍ଘ୍ଯମଣିନିର୍ମିତମ୍
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ ଭୋଗବିଳାସର ରାଜପ୍ରାସାଦ ଅଛି।
ପତତ୍ତ୍ରିଣୋ ପିମୁଚ୍ଯଂତେ ଯଂ କୁର୍ଵାଣାଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ସେ ପ୍ରାସାଦକୁ ଦେବପକ୍ଷୀମାନେ ଚାରିପଟେ ଉଡ଼ି, ପରିକ୍ରମା କରୁଛନ୍ତି।
ମୋକ୍ଷଲକ୍ଷ୍ମୀଵିଲାସାଖ୍ଯ ପ୍ରାସାଦସ୍ଯ ଵିଲୋକନାତ୍
ମୋକ୍ଷଲକ୍ଷ୍ମୀର ବିଳାସ ନାମକ ଏହି ପ୍ରାସାଦକୁ ଦେଖିଲେ,
ମୋକ୍ଷଲକ୍ଷ୍ମୀଵିଲାସସ୍ଯ କଲଶୋ ଯୈର୍ନିରୀକ୍ଷତଃ
ଯେମାନେ ମୋକ୍ଷଲକ୍ଷ୍ମୀ ବିଳାସ ପ୍ରାସାଦର ଶିଖରକୁ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରନ୍ତି,
ଦୂରତୋପି ପତାକାପି ମମ ପ୍ରାସାଦମୂର୍ଧଗା
ମୋ ପ୍ରାସାଦର ଶିଖରରେ ଯେଉଁ ପତାକା ରହିଛି, ସେଠା ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଏ।
ଭୂମିଂ ଭିତ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵଯଂ ଜାତସ୍ତତ୍ପ୍ରାସାଦମିଷେଣ ହି 4.2.79.
ସେହି ପ୍ରାସାଦର ପୁଣ୍ୟରେ, ଏହା ପୃଥିବୀକୁ ଭେଦି ନିଜେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ବ୍ରହ୍ମାଦିସ୍ଥାଵରାଂତାନି ଯତ୍ର ରୂପଣ୍ଯନେକଶଃ
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଜୀବମାନେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି।
ସସୌଧୋ ମେଖିଲେ ଲୋକେ ସ୍ଥାନଂ ପରମନିର୍ଵୃତେଃ
ପ୍ରାଚୀରରେ ଘେରା ଏହି ଜଗତରେ, ଏକ ମହଲ ଅଛି, ଯାହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର ନିବାସ।
ମମ ସର୍ଵଗତସ୍ଯାପି ପ୍ରାସାଦୋଯଂ ପରାସ୍ପଦମ୍ ଅମୂର୍ତଂ ତଦହଂ ମୂର୍ତୋ ଭୂଯାଂ ଭକ୍ତକୃପାଵଶାତ୍
ମୁଁ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ପ୍ରାସାଦ ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ; ମୁଁ ନିରାକାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଭକ୍ତଙ୍କର କୃପାରେ ଏଠାରେ ଦେହଧାରଣ କରେ।
ନୈଃଶ୍ରେଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରିଯୋ ଧାମ ତଦ୍ଯାମ୍ଯାଂ ମଂଡପୋସ୍ତି ମେ
ଏହା ହେଉଛି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀର ନିବାସ; ଯମର ଲୋକରେ ମୋର ଏକ ମଣ୍ଡପ ଅଛି।
ନିମେଷାର୍ଧପ୍ରମାଣଂ ଚ କାଲଂ ତିଷ୍ଠତି ନିଶ୍ଚଲଃ
ସେଠାରେ ସମୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶାନ୍ତ ଓ ଅଚଳ ରହେ, ମାତ୍ର ଏକ ଚକ୍ଷୁପଟଳର ଅର୍ଧ ମାପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ନିର୍ଵାଣମଂଡପଂ ନାମ ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ଜଗତୀତଲେ
ପୃଥିବୀରେ ସେଠିକୁ ମୋକ୍ଷମଣ୍ଡପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପ୍ରାଣାଯାମଂ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯାଦପ୍ଯେକଂ ମୁକ୍ତିମଂଡପେ
ଯେଉଁଠି ମୋକ୍ଷମଣ୍ଡପରେ କେହି ଏକଥର ପ୍ରାଣାୟାମ କରନ୍ତି,
ନିର୍ଵାଣମଂଡପେ ଯସ୍ତୁ ଜପେଦେକଂ ଷଡକ୍ଷରମ୍
ମୋକ୍ଷମଣ୍ଡପରେ ଯିଏ ଏକଥର ଷଡଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି,
ଶୁଚିର୍ଗଂଗାଂଭସି ସ୍ନାତୋ ଯୋ ଜପେଚ୍ଛତରୁଦ୍ରିଯମ୍
ଯିଏ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶତ ରୁଦ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି,
ବ୍ରହ୍ମଯଜ୍ଞସକୃତ୍କୃତ୍ଵା ମମ ଦକ୍ଷିଣମଂଡପେ 4.2.79.
ମୋର ଦକ୍ଷିଣ ମଣ୍ଡପରେ ଯିଏ ଏକଥର ବ୍ରହ୍ମୟଜ୍ଞ କରନ୍ତି,
ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଂ ପୁରାଣାନି ସେତିହାସାନି ତତ୍ର ଯଃ
ସେଠି ଯିଏ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର, ପୁରାଣ ଓ ଇତିହାସ ପଢ଼ନ୍ତି,
ତିଷ୍ଠେଦିଂଦ୍ରିଯଚାପଲ୍ଯଂ ଯୋ ନିଵାର୍ଯ କ୍ଷଣଂ କୃତୀ
ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର ଚଞ୍ଚଳତାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଏକ କ୍ଷଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି,
ଵାଯୁଭକ୍ଷଣତୋନ୍ଯତ୍ର ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଶରଦାଂ ଶତମ୍
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜଗାରେ ଶତ ଶରତ୍କୁ ବାୟୁ ଖାଇ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ମିତଂ କୃଷ୍ଣଲକେନାପି ଯୋଦଦ୍ଯାନ୍ମୁକ୍ତିମଂଡପେ
ମୁକ୍ତିମଣ୍ଡପରେ ଯଦି କେହି କଳା ତିଳ ଏକଟି ମଧ୍ୟ ଦାନ କରେ—
ତତ୍ରୈକଂ ଜାଗରଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଯସ୍ମିନ୍କସ୍ମିନ୍ଦିନେପି ଯଃ
ସେଠାରେ କେହି ଯେକୌଣସି ଦିନ ଜାଗି ରହିଲେ—
ତତ୍ର ଦତ୍ତ୍ଵା ମହାଦାନଂ ତତ୍ର କୃତ୍ଵା ମହାଵ୍ରତମ୍
ସେଠାରେ କେହି ବଡ଼ ଦାନ ଦେଲେ, ବଡ଼ ବ୍ରତ ଧରିଲେ—
ପ୍ରଯାଣଂ କୁର୍ଵତେ ଯସ୍ଯ ପ୍ରାଣା ମେ ମୁକ୍ତିମଂଡପେ
ଯାହାର ପ୍ରାଣ ମୁକ୍ତିମଣ୍ଡପରେ ଛାଡ଼ିଯାଏ—
ଜଲକ୍ରୀଡାଂ ସଦା କୁର୍ଯାଂ ଜ୍ଞାନଵାପ୍ଯାଂ ସହୋମଯା
ମୁଁ ଉମାଙ୍କ ସହିତ ଜ୍ଞାନସରୋବରରେ ସଦା ଜଳକ୍ରୀଡ଼ା କରିପାରିଁ—
ତଜ୍ଜଲକ୍ରୀଡନସ୍ଥାନଂ ମମ ପ୍ରୀତିକରଂ ମହତ୍
ସେଇ ଜଳକ୍ରୀଡ଼ାର ସ୍ଥାନ ମୋତେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଦିଏ—
ତତ୍ପ୍ରାସାଦପୁରୋଭାଗେ ମମ ଶୃଂଗାରମଂଡପଃ 4.2.79.
ସେଇ ପ୍ରାସାଦର ସାମ୍ନାରେ ମୋର ଶୃଙ୍ଗାରମଣ୍ଡପ ଅଛି—
ମଦର୍ଥଂ ତତ୍ର ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦୁକୂଲାନି ଶୁଚୀନ୍ଯହୋ
ମୋ ପାଇଁ ସେଠାରେ କେହି ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିଲେ—
ନାନା ନେପଥ୍ଯଵସ୍ତୂନି ପୂଜୋପକରଣାଽନ୍ଯପି
ବିଭିନ୍ନ ଆଳଙ୍କାର ଓ ପୂଜାସାମଗ୍ରୀ ଦେଲେ—