ପିତ୍ତଂ ପ୍ରପତିତଂ ତତ୍ର ତଚ୍ଚ ରକ୍ତମଯଂ ବଭୌ
ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ପିତ୍ତ ପଡିଗଲା ଓ ଏହା ରକ୍ତ ରଙ୍ଗରେ ଚମକିଲା।
ସିଦ୍ଧୋଽହମିତି ଵିଜ୍ଞାଯ ତତୋ ନୃତ୍ଯଂ ଚକାର ସଃ
‘ମୁଁ ସିଦ୍ଧ’ ବୋଲି ବୁଝି ତାହାପରେ ସେ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତତ୍ର ସଂକ୍ଷୋଭମାପନ୍ନଂ ସାଗରା ଅପି ଚୁକ୍ଷୁଭୁଃ
ସେ ସମୟରେ ସାଗରମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତେଜିତ ଓ ବିଚଳିତ ହେଲେ।
ତସ୍ଯୈଵଂ ନୃତ୍ଯମାନସ୍ଯ ସର୍ଵେ ଲୋକା ନୃପୋତ୍ତମ
ହେ ରାଜାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବାବେଳେ ସମସ୍ତ ଲୋକଗୁଡିକ—
ତତୋ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଗତ୍ଵା କାମନିଷୂଦନମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଇଛାକୁ ନଶ୍ୱର କରୁଥିବାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଅଥ ବ୍ରାହ୍ମଣରୂପେଣ ଶଂଭୁନୋକ୍ତୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜକୁ ଶିଵ ଉପଦେଶ କଲେ।
ସଂଜାତଂ ସିଦ୍ଧିମାପନ୍ନୋ ରକ୍ତଂ ପିତ୍ତଂ ଯତୋ ମମ
ମୋତେ ଏକ ଶକ୍ତି ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି, ଯାହାରୁ ମୋ ରକ୍ତ ପିତ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାଦ୍ଧର୍ଷାଦ୍ଦ୍ଵିଜ ନୃତ୍ଯଂ କରୋମ୍ଯହମ୍
ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଆନନ୍ଦରେ ମୁଁ ନୃତ୍ୟ କରୁଛି।
ତର୍ଜନ୍ଯା ତାଡଯାମାସ ସ୍ଵାଂଗୁଷ୍ଠଂ ନୃପସତ୍ତମ 7.3.10.
ହେ ରାଜା, ସେ ନିଜ ତରଜନୀ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଅଙ୍ଗୁଠିକୁ ଟିପିଲେ।
ତତୋ ମଂକଣକଂ ପ୍ରାହ ପଶ୍ଯ ଵିପ୍ର କରାନ୍ମମ
ତାପରେ ସେ ମଙ୍କନକଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ହାତକୁ ଦେଖ।'
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମିତୋ ଵିପ୍ରୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତଂ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜମ୍
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ସେ ଦେଖି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଚମ୍ଭିତ ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ବୃଷଧ୍ୱଜ ବୋଲି ଚିହ୍ନିଲେ।
ନିଶ୍ଚିତଂ ତ୍ଵଂ ମଯା ଜ୍ଞାତ ଏତନ୍ମେ ହୃଦି ଵର୍ତତେ
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିଛି; ଏହି କଥା ମୋ ହୃଦୟରେ ଅଛି।
ନାନ୍ଯସ୍ଯାଯଂ ପ୍ରଭାଵଶ୍ଚ ତ୍ଵଯା ଯୋ ମେ ପ୍ରଦର୍ଶିତଃ
ଏହି ଶକ୍ତି, ଯାହା ତୁମେ ମୋତେ ଦେଖାଇଛ, ଅନ୍ୟ କାହାରି ନୁହେଁ, କେବଳ ତୁମର।
ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ନୃତ୍ଯାଧିକ୍ଯଂ ଯତଃ କୃତମ୍
ତୁମେ ଯେ ନୃତ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲ, ତେଣୁ ଭଲ ହେଉ, ଏବେ ଏକ ଵର ମାଗ।
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ଫଲଂ ତେଷାଂ ରାଜସୂଯାଶ୍ଵମେଧଯୋଃ
ତୁମ ଦୟାରୁ ସେମାନେ ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇବେ।
ତେ ଯାସ୍ଯଂତି ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଜରାମରଣଵର୍ଜିତମ୍
ସେମାନେ ବୟସ୍ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରହିତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
ଅତ୍ର ଗଂଗାସରସ୍ଵତ୍ଯୋଃ ସଂଗମେ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତେ
ଏଠାରେ, ଲୋକପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗଙ୍ଗା ଓ ସରସ୍ୱତୀ ମିଳନ ସ୍ଥଳରେ—
ସୁଵର୍ଣଂ ଯେଽତ୍ର ଦାସ୍ଯଂତି ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମେ
ଯେମାନେ ଏଠାରେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ସ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ସୁନା ଦେଇଥିବେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଂତର୍ଦଧେ ରାଜନ୍ଦେଵଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ॥ 7.3.10.
ଏପରି କହି, ହେ ରାଜା, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହେଶ୍ୱର ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମାନଵଃ ସମ୍ଯକ୍ପରାଂ ସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମଣିଷ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିପାରିବେ—
ଶୃଣୁ ତତ୍ରାଭଵତ୍ପୂର୍ଵଂ ଯଦାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହୀପତେ
ସେଠାରେ ପୂର୍ବରୁ କ'ଣ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା, ହେ ରାଜା, ଏବେ ଶୁଣ।
ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଂ ସ୍ପର୍ଧଯା ସର୍ଵେ ହେଲଯାଽର୍ବୁଦମାଗତାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା ଓ ଖେଳରେ ଏକଠା ହୋଇ ଅନେକ ଲୋକ ଆସିଥିଲେ।
ଆଗମିଷ୍ଯତି ଯଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ଶ୍ଵା ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରେ ଆସିବେ, ସେ କୁକୁର ହେବେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସ୍ପର୍ଧମାନାସ୍ତେ ହେଲଯାଽର୍ବୁଦମାଗତାଃ
ଏଭଳି ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରି, ସେମାନେ ଅର୍ବୁଦକୁ ଅବହେଳାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଶାଂତାସ୍ତପସ୍ଵିନଃ ସର୍ଵେ ଵେଦଵିଦ୍ଯାଵିଶାରଦାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତ, ତପସ୍ବୀ ଏବଂ ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
କୃପଯା ପରଯାଵିଷ୍ଟୋ ଭକ୍ତିଭାଵାନ୍ମହେଶ୍ଵରଃ
ମହେଶ୍ୱର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୃପା ଓ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଏକସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ସର୍ଵୈର୍ଦୃଷ୍ଟୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ସେଇ ସମୟରେ ସମସ୍ତେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲେ।
ଅଥ ତେ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ସମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଋଷି ଏକସাথে ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତା ଦ୍ଵିଜାଃ ସର୍ଵେଽସ୍ତୁଵଂସ୍ତେ ଵୈଦିକୈଃ ସ୍ତଵୈଃ 7.3.11.
ସମସ୍ତ ଭକ୍ତିଶୀଳ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦମୟ ସ୍ତୁତିରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ ତୁଷ୍ଟୋଽହଂ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ହି ଵଃ
ଶ୍ରୀ ମହାଦେବ କହିଲେ: ମୁଁ ସମସ୍ତ ମୁନିମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପ୍ରସନ୍ନ।