ସା ତୁ ବାଲ୍ଯେ ଵ୍ଯତିକ୍ରାଂତେ କିଂଚିଦୁଦ୍ରିନ୍ନଯୌଵନା 4.2.76.
ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଶିଶୁବେଳା ଶେଷ ହେଲା ଓ ଯୁବତ୍ବର ପ୍ରଥମ ଚେହେରା ଦେଖାଦେଲା,
ପିତସ୍ତ୍ରିଲୋଚନଂ କାଶ୍ଯାମର୍ଚଯିତ୍ଵା ଦିନେଦିନେ
ତାଙ୍କର ବାପା ଦିନେଦିନେ କାଶୀରେ ତ୍ରିନେତ୍ର ଠାକୁରଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ନାଗକୁମାରୀ ସା ସଖୀଦ୍ଵଯସମନ୍ଵିତା
ଏଭଳି ନାଗକନ୍ୟା, ତାଙ୍କ ଦୁଇ ସଂଗିନୀ ସହିତ,
ଦିନେଦିନେ ସା ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ରୈଃ କୁସୁମୈରିଷ୍ଟଗଂଧିଭିଃ
ଦିନେଦିନେ ତାଜା ଓ ଇଚ୍ଛିତ ସୁଗନ୍ଧ ଥିବା ଫୁଲ ନେଇ,
ତିସ୍ରୋପି ଗୀତଂ ଗାଯଂତି ଲସଦ୍ଗାଂଧାରସୁଂଦରମ୍
ତିନିଜଣେ ମିଶି ମଧୁର ଗାନ ଗାଉଥିଲେ, ଯାହା ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱରରେ ଶୋଭିତ ହୁଏ।
ଵୀଣାଵେଣୁମୃଦଂଗାଂଶ୍ଚ ଲଯତାଲଵିଚକ୍ଷଣାଃ
ସେମାନେ ତାଳ ଓ ଲୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ, ବୀଣା, ବାଁଶୀ ଓ ମୃଦଙ୍ଗ ବଜାଉଥିଲେ।
ଇତ୍ଥମାରାଧଯଂତୀଶଂ ତିସ୍ରୋ ନାଗକୁମାରିକାଃ
ଏଭଳି ତିନିଜଣ ନାଗକନ୍ୟା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ।
ଏକଦା ମାଧଵେ ମାସି ତୃତୀଯାଯାମୁପୋଷିତାଃ
ଏକଦିନ ମାଧବ ମାସରେ, ତୃତୀୟ ତିଥିରେ, ସେମାନେ ଉପବାସ କଲେ।
ପ୍ରାତଶ୍ଚତୁର୍ଥୀଂ ସ୍ନାତ୍ଵାଥ ତୀର୍ଥଂ ପୈଲିପିଲେ ଶୁଭେ
ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନ ସକାଳେ, ଶୁଭ ପଇଲିପିଲା ତୀରେ ସ୍ନାନ କରି,
ସୁପ୍ତାସୁ ତାସୁ ବାଲାସୁ ତ୍ରିନେତ୍ରଃ ଶଶିଭୂଷଣଃ
ସେ ସମସ୍ତେ ଘୁମାଉଥିବାବେଳେ, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ତ୍ରିନେତ୍ର ଠାକୁର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତମାଲନୀଲସୁଗ୍ରୀଵଃ ସ୍ଫୁରତ୍ଫଣିଵିଭୂଷଣଃ ।4.2.76.
ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ତମାଳ ଗଛ ପରି ଗାଢ଼ ନୀଳ, ଚମକୁଥିବା ସର୍ପ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ଜଯ ଶ୍ମଶାନନିଲଯ ଜଯ ଵାରାଣସୀପ୍ରିଯ 4.2.76.
ବିଜୟ ହେଉ, ଶ୍ମଶାନବାସୀ; ବିଜୟ ହେଉ, ବାରାଣସୀର ପ୍ରିୟ!
ଜନ୍ମାଂତରେପି ମେ ସେଵା ଭଵତୀଭିଶ୍ଚ ତେନ ଚ 4.2.76.
ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଏବଂ ସେ, ଦୁହେଁ ମୋତେ ସେବା କରିଥିଲେ।
ଉପରିଷ୍ଟାଦଧସ୍ତାଚ୍ଚ କୃତା ବହ୍ଵ୍ଯଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଃ 4.2.76.
ଉପରେ ଓ ତଳେ ବହୁବାର ପରିକ୍ରମା କରାଯାଇଥିଲା।
ଅପ୍ରାପ୍ତଯୌଵନଃ ସୋଥ ସମିଦାହରଣାଯ ଵୈ 4.2.76.
ଯୁବାବସ୍ଥାକୁ ନ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଜଳାନା ପାଇଁ କାଠ କୁହୁଡ଼ିବାକୁ ଗଲା।
ଜାତିସ୍ଵଭାଵଚାପଲ୍ଯାତ୍କ୍ରୀଡଂତ୍ଯୌ ଚ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ 4.2.76.
ଜନ୍ମଗତ ସ୍ୱଭାବ ଓ ଚଞ୍ଚଳତାରୁ, ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଖେଳିଖେଳି ପରିକ୍ରମା କରୁଥିଲେ।
ଏକଦା ମାଧଵେ ମାସି ମହାଯାତ୍ରା ସମାଗତା 4.2.76.
ଏକଥର ମାଧବ ମାସରେ ବଡ଼ ଯାତ୍ରା ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ତ୍ରିଲୋଚନକଥାମେତାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପାପାନ୍ଵିତୋପ୍ଯହୋ
ହାଁ! ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଭଗବାନଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ, ପାପୀ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଵଦ କେଦାରମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଭକ୍ତାନାମନୁକଂପଯା
ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦୟା କରି କେଦାର ମହିମା କହ।
ତସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ମହାପ୍ରୀତିସ୍ତଵ କାଶ୍ଯାମନୁତ୍ତମା
କାଶୀରେ ତୁମ ତାଲିଙ୍ଗରେ ଅପୂର୍ବ ପ୍ରେମ ଅଦ୍ୱିତୀୟ।
ସମାକର୍ଣ୍ଯାପି ଯାଂ ପାପୋପ୍ଯପାପୋ ଜାଯତେ କ୍ଷଣାତ୍
ଏହି କଥା କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପୀ ମଣିଷ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ପାପମୁକ୍ତ ହୁଏ।
କେଦାରଂ ଯାତୁକାମସ୍ଯ ପୁଂସୋ ନିଶ୍ଚିତଚେତସଃ
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ କେଦାରକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ମନ ରଖେ—
ଗୃହାଦ୍ଵିନିର୍ଗତେ ପୁଂସି କେଦାରମଭିନିଶ୍ଚିତମ୍
ଯେତେବେଳେ କେହି ପୁରୁଷ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କେଦାରକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଘରୁ ବାହାରୁଛି—
ମଧ୍ଯେ ମାର୍ଗଂ ପ୍ରପନ୍ନସ୍ଯ ତ୍ରିଜନ୍ମଜନିତଂ ତ୍ଵଘମ୍
ମଧ୍ୟପଥରେ ଯିଏ ପହଞ୍ଚିଛି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ତିନି ଜନ୍ମର ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ସାଯଂକେଦାରକେଦାରକେଦାରେତି ତ୍ରିରୁଚ୍ଚରନ୍
ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ 'କେଦାର, କେଦାର, କେଦାର' ଏହି ନାମ ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ—
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କେଦାରଶିଖରଂ ପୀତ୍ଵା ତତ୍ରତ୍ଯମଂବୁ ଚ
କେଦାର ଶିଖର ଦେଖି ଏବଂ ସେଠାର ଜଳ ପିଇଲେ—
ହରପାପହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା କେଦାରେଶଂ ପ୍ରପୂଜ୍ଯ ଚ
ହରଙ୍କ ପାପ ହରା ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରି, କେଦାରେଶଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ—
ସକୃତ୍ପ୍ରଣମ୍ଯ କେଦାରଂ ହରପାପକୃତୋଦକଃ 4.2.77.
କେଦାରକୁ ଏକଥର ପ୍ରଣାମ କଲେ, ହରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାପ ହରିବା ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଜଳ—
ହରପାପହ୍ରଦେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯଃ କରିଷ୍ଯତି
ହରଙ୍କ ପାପ ହରା ହ୍ରଦରେ ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଥାଏ—
ପୁରା ରାଥଂତରେ କଲ୍ପେ ଯଦଭୂଦତ୍ର ତଚ୍ଛୃଣୁ
ପୁରୁଣା ରାଥଂତର କଳ୍ପରେ ଏଠାରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେ କଥା ଶୁଣ।