ନିଯମଂ ଚାତିଜଗ୍ରାହ ଵିଜିତେଂଦ୍ରିଯମାନସଃ 4.2.76.
ସେ ନିଜ ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ଜିତି, ଏକ ନିୟମ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ପରଯୋଷିତ୍ସମାସକ୍ତିରାଯୁଃ କୀର୍ତି ବଲଂ ସୁଖମ୍
ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ଆୟୁ, କୀର୍ତି, ଶକ୍ତି ଓ ସୁଖକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଅପରଂ ଚାପି ନିଯମଂ ସ ଶୁଚିଷ୍ମାନ୍ସମାଦଦେ
ଶୁଦ୍ଧ ଆଚରଣ ଥିବା ସେ, ଆଉ ଏକ ନିୟମ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସମସ୍ତପୁଣ୍ଯନିଲଯଂ ସମସ୍ତାର୍ଥପ୍ରକାଶକମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟର ଆଧାର, ସମସ୍ତ କାମ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ।
ଯାଵଚ୍ଛରୀରମରୁଜଂ ଯାଵନ୍ନେଂଦ୍ରିଯଵିପ୍ଲଵଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶରୀର ରୋଗମୁକ୍ତ ଅଛି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ନିର୍ବିଘ୍ନ ଅଛି,
ଇତ୍ଥଂ ମାଂଦାରଦାମିଃ ସ ନିତ୍ଯଂ ପରିମଲାଲଯଃ
ଏଭଳି ମାନ୍ଦାରଦାମି, ସେ ସଦା ସୁଗନ୍ଧର ଆଶ୍ରୟ ହୁଏ।
ପାରାଵତ୍ଯପି ସା ଜାତା ରତ୍ନଦୀପସ୍ଯ ମଂଦିରେ
ପାରାବତୀ ମଧ୍ୟ ରତ୍ନଦୀପଙ୍କର ମହଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ସମସ୍ତନାଗକନ୍ଯାନାଂ ରୂପଶୀଲକଲାଗୁଣୈଃ
ସମସ୍ତ ନାଗକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ରୂପ, ଚରିତ୍ର, କଳା ଓ ଗୁଣରେ,
ତସ୍ଯା ସଖୀଦ୍ଵଯଂ ଚାସୀଦେକା ନାମ୍ନା ପ୍ରଭାଵତୀ
ତାଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ସଂଗିନୀ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ଥିଲେ ପ୍ରଭାବତୀ।
ସ୍ଵଦେହାଦନପାଯିନ୍ଯୌ ଛାଯାକାଂତୀ ଯଥା ତଯା
ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦେହ ସହ ଅଟୁଟ ଥିଲେ, ଯେପରି ଛାୟା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା।
ସା ତୁ ବାଲ୍ଯେ ଵ୍ଯତିକ୍ରାଂତେ କିଂଚିଦୁଦ୍ରିନ୍ନଯୌଵନା 4.2.76.
ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଶିଶୁବେଳା ଶେଷ ହେଲା ଓ ଯୁବତ୍ବର ପ୍ରଥମ ଚେହେରା ଦେଖାଦେଲା,
ପିତସ୍ତ୍ରିଲୋଚନଂ କାଶ୍ଯାମର୍ଚଯିତ୍ଵା ଦିନେଦିନେ
ତାଙ୍କର ବାପା ଦିନେଦିନେ କାଶୀରେ ତ୍ରିନେତ୍ର ଠାକୁରଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ନାଗକୁମାରୀ ସା ସଖୀଦ୍ଵଯସମନ୍ଵିତା
ଏଭଳି ନାଗକନ୍ୟା, ତାଙ୍କ ଦୁଇ ସଂଗିନୀ ସହିତ,
ଦିନେଦିନେ ସା ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ରୈଃ କୁସୁମୈରିଷ୍ଟଗଂଧିଭିଃ
ଦିନେଦିନେ ତାଜା ଓ ଇଚ୍ଛିତ ସୁଗନ୍ଧ ଥିବା ଫୁଲ ନେଇ,
ତିସ୍ରୋପି ଗୀତଂ ଗାଯଂତି ଲସଦ୍ଗାଂଧାରସୁଂଦରମ୍
ତିନିଜଣେ ମିଶି ମଧୁର ଗାନ ଗାଉଥିଲେ, ଯାହା ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱରରେ ଶୋଭିତ ହୁଏ।
ଵୀଣାଵେଣୁମୃଦଂଗାଂଶ୍ଚ ଲଯତାଲଵିଚକ୍ଷଣାଃ
ସେମାନେ ତାଳ ଓ ଲୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ, ବୀଣା, ବାଁଶୀ ଓ ମୃଦଙ୍ଗ ବଜାଉଥିଲେ।
ଇତ୍ଥମାରାଧଯଂତୀଶଂ ତିସ୍ରୋ ନାଗକୁମାରିକାଃ
ଏଭଳି ତିନିଜଣ ନାଗକନ୍ୟା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ।
ଏକଦା ମାଧଵେ ମାସି ତୃତୀଯାଯାମୁପୋଷିତାଃ
ଏକଦିନ ମାଧବ ମାସରେ, ତୃତୀୟ ତିଥିରେ, ସେମାନେ ଉପବାସ କଲେ।
ପ୍ରାତଶ୍ଚତୁର୍ଥୀଂ ସ୍ନାତ୍ଵାଥ ତୀର୍ଥଂ ପୈଲିପିଲେ ଶୁଭେ
ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନ ସକାଳେ, ଶୁଭ ପଇଲିପିଲା ତୀରେ ସ୍ନାନ କରି,
ସୁପ୍ତାସୁ ତାସୁ ବାଲାସୁ ତ୍ରିନେତ୍ରଃ ଶଶିଭୂଷଣଃ
ସେ ସମସ୍ତେ ଘୁମାଉଥିବାବେଳେ, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ତ୍ରିନେତ୍ର ଠାକୁର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତମାଲନୀଲସୁଗ୍ରୀଵଃ ସ୍ଫୁରତ୍ଫଣିଵିଭୂଷଣଃ ।4.2.76.
ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ତମାଳ ଗଛ ପରି ଗାଢ଼ ନୀଳ, ଚମକୁଥିବା ସର୍ପ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ଜଯ ଶ୍ମଶାନନିଲଯ ଜଯ ଵାରାଣସୀପ୍ରିଯ 4.2.76.
ବିଜୟ ହେଉ, ଶ୍ମଶାନବାସୀ; ବିଜୟ ହେଉ, ବାରାଣସୀର ପ୍ରିୟ!
ଜନ୍ମାଂତରେପି ମେ ସେଵା ଭଵତୀଭିଶ୍ଚ ତେନ ଚ 4.2.76.
ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଏବଂ ସେ, ଦୁହେଁ ମୋତେ ସେବା କରିଥିଲେ।
ଉପରିଷ୍ଟାଦଧସ୍ତାଚ୍ଚ କୃତା ବହ୍ଵ୍ଯଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଃ 4.2.76.
ଉପରେ ଓ ତଳେ ବହୁବାର ପରିକ୍ରମା କରାଯାଇଥିଲା।
ଅପ୍ରାପ୍ତଯୌଵନଃ ସୋଥ ସମିଦାହରଣାଯ ଵୈ 4.2.76.
ଯୁବାବସ୍ଥାକୁ ନ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଜଳାନା ପାଇଁ କାଠ କୁହୁଡ଼ିବାକୁ ଗଲା।
ଜାତିସ୍ଵଭାଵଚାପଲ୍ଯାତ୍କ୍ରୀଡଂତ୍ଯୌ ଚ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ 4.2.76.
ଜନ୍ମଗତ ସ୍ୱଭାବ ଓ ଚଞ୍ଚଳତାରୁ, ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଖେଳିଖେଳି ପରିକ୍ରମା କରୁଥିଲେ।
ଏକଦା ମାଧଵେ ମାସି ମହାଯାତ୍ରା ସମାଗତା 4.2.76.
ଏକଥର ମାଧବ ମାସରେ ବଡ଼ ଯାତ୍ରା ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ତ୍ରିଲୋଚନକଥାମେତାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପାପାନ୍ଵିତୋପ୍ଯହୋ
ହାଁ! ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଭଗବାନଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ, ପାପୀ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଵଦ କେଦାରମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଭକ୍ତାନାମନୁକଂପଯା
ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦୟା କରି କେଦାର ମହିମା କହ।
ତସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ମହାପ୍ରୀତିସ୍ତଵ କାଶ୍ଯାମନୁତ୍ତମା
କାଶୀରେ ତୁମ ତାଲିଙ୍ଗରେ ଅପୂର୍ବ ପ୍ରେମ ଅଦ୍ୱିତୀୟ।