ରମସ୍ଵ ତ୍ଵଂ ମଯା ସାର୍ଧଂ ତ୍ଯଜ ଚିଂତାମିମାଂ ଶୁଭେ
ମୋ ସହିତ ଏଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କର, ଶୁଭେ, ଏହି ଚିନ୍ତାଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ିଦେ।
ଇତ୍ଥଂ ପାରାଵତଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପାରାଵତୀ ତତଃ 4.2.76.
ଏଭଳି ପରାବତଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପରାବତୀ ପରେ—
ହିତଵର୍ତ୍ମୋପଦିଶ୍ଯାପି ପ୍ରିଯ ପ୍ରିଯଚିକୀର୍ଷଯା
ସେ ଉପକାରୀ ପଥ ଦେଖାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରେମ ଓ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ—
ଅନ୍ଯେଦ୍ଯୁରପ୍ଯଥାଯାତଃ ଶ୍ଯେନୋ ପଶ୍ଯତ୍ସ ଦଂପତୀ
ପରେଦିନ, ଶ୍ୟେନ ଆସିଲା ଏବଂ ସେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲା।
ଅଥ ମଂଡଲଗତ୍ଯା ସ ପ୍ରାସାଦଂ ପରିତୋ ଭ୍ରମନ୍
ତାପରେ, ଗୋଲାକାର ଭାବେ ଦୁର୍ଗକୁ ଘୂରୁଥିବା ସେ—
ଗତେଽଥ ନଭସି ଶ୍ଯେନେ ପୁନଃ ପାରାଵତାଂଗନା
ଶ୍ୟେନ ଆକାଶକୁ ଚଳିଗଲାପରେ, ପୁଣି ପରାବତୀ—
ତସ୍ଯା ଵାକ୍ଯଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ପୁନଃ କଲରଵୋବ୍ରଵୀତ୍
ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ପୁଣି ମଧୁର କୁହୁକିରେ କହିଲେ।
ଦୁର୍ଗଂ ଚ ସ୍ଵର୍ଗତୁଲ୍ଯଂ ମେ ଯତ୍ର ନାସ୍ତ୍ଯରିତୋ ଭଯମ୍
ଏହି ଦୁର୍ଗ ମୋ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ, ଏଠାରେ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ।
ପ୍ରଡୀନୋଡ୍ଡୀନ ସଂଡୀନ କାଂଡଵ୍ଯାଡକପାଟିକାଃ
ଖାଳି, ଖାଲ, କାଂଟା ଓ ବାଁଶ ଦେଉଳି ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ—
ଯଥୈତାସ୍ଵିହ କୌଶଲ୍ଯଂ ମଯି ପାରାଵତି ପ୍ରିଯେ
ଯେପରି ତୁମେ ଏଠାରେ ମୋ ପାଇଁ ଦକ୍ଷତା ଦେଖାଇଛ, ପ୍ରିୟ ପରାବତୀ—
ସୁଖେନ ତିଷ୍ଠ କା ଚିଂତା ମଯି ଜୀଵତି ତେ ପ୍ରିଯେ
ସୁଖରେ ରୁହ, ମୋ ଜୀବନରେ ତୁମେ କୌଣସି ଚିନ୍ତା କରନି, ପ୍ରିୟ।
ଅପରେଦ୍ଯୁରପି ଶ୍ଯେନସ୍ତତ୍ର ଭାରଶିଲାତଲେ 4.2.76.
ଅନ୍ୟ ଦିନ ମଧ୍ୟ, ଶ୍ୟେନ ସେଠାକୁ ଆସିଲା, ପାହାଡ଼ ଶିଳା ଉପରେ।
ଆଯାମଂ ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତ୍ଵା ତତ୍କୁଲାଯଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ଚ
ସେଠାରେ କିଛି ସମୟ ଦଢ଼ି ରହି, ସେମାନଙ୍କ ଘଉଁ ଦେଖିଲା।
ପ୍ରିଯସ୍ଥାନମିଦଂ ତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ଦୁଷ୍ଟଦୃଷ୍ଟିଵିଦୂଷିତମ୍
ଏହି ପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନଟିକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ, କୁ-ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି।
ସାଵଜ୍ଞଂ ସ ପୁନଃ ପ୍ରାହ କିଂ କରିଷ୍ଯତ୍ଯସୌ ପ୍ରିଯେ
ଉପେକ୍ଷା ସହିତ ସେ ପୁଣି କହିଲେ: ପ୍ରିୟ, ସେ କଣ କରିପାରିବ?
ଇତରେଦ୍ଯୁରପି ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ଚ ଶ୍ଯେନୋ ମହାବଲଃ
ଅନ୍ୟ ଦିନ ମଧ୍ୟ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶ୍ୟେନ ଆସିଲା।
ପୁନର୍ଵିଲୋକ୍ଯ ତଦ୍ଵର୍ତ୍ମ ଶୀଘ୍ରଂ ଯାତୋ ଯଥାଗତମ୍
ସେ ପଥକୁ ପୁଣି ଦେଖି, ଯେପରି ଆସିଥିଲା, ସେପରି ଦ୍ରୁତ ଚଳିଗଲା।
ନାଥ ସ୍ଥାନାଂତରଂ ଯାଵୋ ମୃତ୍ଯୁର୍ନୌ ନିକଟୋତ୍ର ଯତ୍
ନାଥ, ଆସ ଆଉଠିକିଏଠିକୁ ଚଳିଯିବା, କାରଣ ଏଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
ପ୍ରିଯ ଯସ୍ଯ ସପକ୍ଷସ୍ଯ ଗତିଃ ସର୍ଵତ୍ର ସିଦ୍ଧିଦା
ଯାହାର ସହଯୋଗୀ ପ୍ରିୟ, ସେଠାରେ ସବୁଠି ଉନ୍ନତି ସଫଳତା ଆଣେ।
ସୋପସର୍ଗଂ ନିଜଂ ଦେଶଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯୋନ୍ଯତ୍ର ନ ଵ୍ରଜେତ୍
ନିଜ ଦେଶରେ କିଛି କଷ୍ଟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ୟ କେଉଁଠିକି ଯିବାକୁ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପ୍ରିଯୋଦିତଂ ନିଶମ୍ଯେତି ସ ଭଵିତ୍ରୀ ଦଶାର୍ଦିତଃ
ପ୍ରିୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦୁଃଖରେ ଭରି ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
ଅଥାପରସ୍ମିନ୍ନହନି ସ ଶ୍ଯେନଃ ପ୍ରାତରେଵ ହି 4.2.76.
ତାପରେ ଅନ୍ୟ ଦିନ ସକାଳେ ସେ ଶକୁନି ଆସିଗଲା।
ଅସ୍ତାଚଲସ୍ଯ ଶିଖରଂ ଯାତେ ଭାନୌ ଗତେ ଖଗେ
ପଶ୍ଚିମ ପାହାଡ଼ ଶିଖରକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗଲାବେଳେ ଏବଂ ପକ୍ଷୀ ଚାଲିଗଲାବେଳେ,
ନାଥ ନିର୍ଗମନସ୍ଯାଯଂ କାଲଃ କାଲୋଽତିଦୂରତଃ
ସ୍ୱାମୀ, ବାହାରିବା ପାଇଁ ଏହି ସମୟ ନୁହେଁ; ସମୟ ଏଉଁଠି ଅଧିକ ଅଛି।
ତ୍ଵଯି ଜୀଵତି ଦୁଷ୍ପ୍ରାପ୍ଯଂ ନ କିଂଚିଜ୍ଜଗତୀତଲେ
ଆପଣ ବଞ୍ଚିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପୃଥିବୀରେ କିଛି ମିଳିବା କଠିନ ନୁହେଁ।
ଯଦ୍ଯାତ୍ମା ରକ୍ଷିତଃ ପୁଂସା ଦାରୈରପି ଧନୈରପି
ପୁରୁଷ ନିଜକୁ ଯଦି ରକ୍ଷା କରେ, ସେ ଚାହେଁ ସ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଧନ ଦ୍ୱାରା ହେଉ।
ଅଯମାତ୍ମା ପ୍ରିଯୋ ବଂଧୁରଯମାତ୍ମା ମହଦ୍ଧନମ୍
ନିଜ ଆତ୍ମା ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ନିଜ ଆତ୍ମା ସବୁଠାରୁ ନିକଟ, ଏହି ଆତ୍ମା ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଧନ।
ଯାଵଦାତ୍ମନି ଵୈ କ୍ଷେମଂ ତାଵତ୍କ୍ଷେମଂ ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜର ଭଲ ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନି ଜଗତରେ ମଧ୍ୟ ଭଲ ଅଛି।
ଯଶୋହୀନଂ ତୁ ଯତ୍କ୍ଷେମଂ ତତ୍କ୍ଷେମାନ୍ନିଧନଂ ଵରମ୍
ଯେ କ୍ଷେମ ମହିମା ବିନା, ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ଭଲ।
ଅତୋ ନୀତିପଥଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାଥ ସ୍ଥାନାଦିତୋ ଵ୍ରଜ
ଏହିପରି ନୀତିର ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ସ୍ୱାମୀ, ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ନିଅ।