ମଧ୍ଯେ ଦୁର୍ଗପ୍ରଵିଷ୍ଟୌ ଚ ମମଵଶ୍ଯାଵିମୌ ନ ଯତ୍
ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ଗକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ଏହି ଦୁଇଜଣ ମୋ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ନାହାନ୍ତି।
ଅହୋ ଦୁର୍ଗବଲଂ ପ୍ରାଜ୍ଞାଃ ଶଂସଂତ୍ଯେଵେତି ହେତୁତଃ 4.2.76.
ହାଁ, ଜଣେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦୁର୍ଗର ଶକ୍ତିକୁ ସଦା ବଢିଆ ବୋଲି କହନ୍ତି, ଏହା ସଠିକ୍ କଥା।
କରିଣାଂ ତୁ ସହସ୍ରେଣ ଵରାଶ୍ଵାନାଂ ନ ଲକ୍ଷତଃ
ହଜାରଟି ହାତୀ ଏବଂ ଅନେକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
ଦୁର୍ଗସ୍ଥୋ ନାଭିଭୂଯେତ ଵିପକ୍ଷଃ କେନଚିତ୍କ୍ଵଚିତ୍
କିଛି ଦୁଷ୍ଟ ପକ୍ଷୀ କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁ କେଉଁଠି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୁର୍ଗରେ ରହିଥିବା ଜଣେ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିବେ, ତାଙ୍କୁ କେହି ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଇତି ଦୁର୍ଗବଲଂ ଶଂସଞ୍ଶ୍ଯେନୋ ରୋଷାରୁଣେକ୍ଷଣଃ
ଏଭଳି ଦୁର୍ଗର ଶକ୍ତିକୁ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଘୋଷଣା କରି, ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ରୋଷରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ଦେଖାଇଲା।
ଅଥ ପାରାଵତୀଦକ୍ଷା ଵିପକ୍ଷଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ପକ୍ଷିଣମ୍
ତାପରେ, ଚତୁର ପାରାବତୀ ପକ୍ଷୀ ଶତ୍ରୁ ପକ୍ଷୀକୁ ଦେଖିଲା।
ତଵ ଦୃଗ୍ଵିଷଯଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶ୍ଯେନୋଯ ପ୍ରବଲୋ ରିପୁଃ
ପ୍ରିୟେ, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏହି ଶକୁନୀ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ୍ରୁ, ପହଞ୍ଚିଛି।
ସାଵଜ୍ଞଂ ଵାକ୍ଯମାକର୍ଣ୍ଯ ପାରାଵତ୍ଯାଃ ସ ତତ୍ପତିଃ
ପାରାବତୀଙ୍କର ଉପହାସମୟ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ
କତି ଦେଵାଲଯେଷ୍ଵେଷୁ ଖଗା ନୋପଵିଶଂତି ହି
ଏହି ଦେବଳୟଗୁଡିକରେ କେତେ ଖଗ ଉପବେଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ?
କତି ଚୈଵ ନ ପଶ୍ଯଂତି ନୌ ସୁଖସ୍ଥାଵିହ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ଏଠି ଆମେ ସୁଖରେ ଅଛୁ, କେତେ ଖଗ ଆମକୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି?
ରମସ୍ଵ ତ୍ଵଂ ମଯା ସାର୍ଧଂ ତ୍ଯଜ ଚିଂତାମିମାଂ ଶୁଭେ
ମୋ ସହିତ ଏଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କର, ଶୁଭେ, ଏହି ଚିନ୍ତାଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ିଦେ।
ଇତ୍ଥଂ ପାରାଵତଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପାରାଵତୀ ତତଃ 4.2.76.
ଏଭଳି ପରାବତଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପରାବତୀ ପରେ—
ହିତଵର୍ତ୍ମୋପଦିଶ୍ଯାପି ପ୍ରିଯ ପ୍ରିଯଚିକୀର୍ଷଯା
ସେ ଉପକାରୀ ପଥ ଦେଖାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରେମ ଓ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ—
ଅନ୍ଯେଦ୍ଯୁରପ୍ଯଥାଯାତଃ ଶ୍ଯେନୋ ପଶ୍ଯତ୍ସ ଦଂପତୀ
ପରେଦିନ, ଶ୍ୟେନ ଆସିଲା ଏବଂ ସେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲା।
ଅଥ ମଂଡଲଗତ୍ଯା ସ ପ୍ରାସାଦଂ ପରିତୋ ଭ୍ରମନ୍
ତାପରେ, ଗୋଲାକାର ଭାବେ ଦୁର୍ଗକୁ ଘୂରୁଥିବା ସେ—
ଗତେଽଥ ନଭସି ଶ୍ଯେନେ ପୁନଃ ପାରାଵତାଂଗନା
ଶ୍ୟେନ ଆକାଶକୁ ଚଳିଗଲାପରେ, ପୁଣି ପରାବତୀ—
ତସ୍ଯା ଵାକ୍ଯଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ପୁନଃ କଲରଵୋବ୍ରଵୀତ୍
ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ପୁଣି ମଧୁର କୁହୁକିରେ କହିଲେ।
ଦୁର୍ଗଂ ଚ ସ୍ଵର୍ଗତୁଲ୍ଯଂ ମେ ଯତ୍ର ନାସ୍ତ୍ଯରିତୋ ଭଯମ୍
ଏହି ଦୁର୍ଗ ମୋ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ, ଏଠାରେ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ।
ପ୍ରଡୀନୋଡ୍ଡୀନ ସଂଡୀନ କାଂଡଵ୍ଯାଡକପାଟିକାଃ
ଖାଳି, ଖାଲ, କାଂଟା ଓ ବାଁଶ ଦେଉଳି ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ—
ଯଥୈତାସ୍ଵିହ କୌଶଲ୍ଯଂ ମଯି ପାରାଵତି ପ୍ରିଯେ
ଯେପରି ତୁମେ ଏଠାରେ ମୋ ପାଇଁ ଦକ୍ଷତା ଦେଖାଇଛ, ପ୍ରିୟ ପରାବତୀ—
ସୁଖେନ ତିଷ୍ଠ କା ଚିଂତା ମଯି ଜୀଵତି ତେ ପ୍ରିଯେ
ସୁଖରେ ରୁହ, ମୋ ଜୀବନରେ ତୁମେ କୌଣସି ଚିନ୍ତା କରନି, ପ୍ରିୟ।
ଅପରେଦ୍ଯୁରପି ଶ୍ଯେନସ୍ତତ୍ର ଭାରଶିଲାତଲେ 4.2.76.
ଅନ୍ୟ ଦିନ ମଧ୍ୟ, ଶ୍ୟେନ ସେଠାକୁ ଆସିଲା, ପାହାଡ଼ ଶିଳା ଉପରେ।
ଆଯାମଂ ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତ୍ଵା ତତ୍କୁଲାଯଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ଚ
ସେଠାରେ କିଛି ସମୟ ଦଢ଼ି ରହି, ସେମାନଙ୍କ ଘଉଁ ଦେଖିଲା।
ପ୍ରିଯସ୍ଥାନମିଦଂ ତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ଦୁଷ୍ଟଦୃଷ୍ଟିଵିଦୂଷିତମ୍
ଏହି ପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନଟିକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ, କୁ-ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି।
ସାଵଜ୍ଞଂ ସ ପୁନଃ ପ୍ରାହ କିଂ କରିଷ୍ଯତ୍ଯସୌ ପ୍ରିଯେ
ଉପେକ୍ଷା ସହିତ ସେ ପୁଣି କହିଲେ: ପ୍ରିୟ, ସେ କଣ କରିପାରିବ?
ଇତରେଦ୍ଯୁରପି ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ଚ ଶ୍ଯେନୋ ମହାବଲଃ
ଅନ୍ୟ ଦିନ ମଧ୍ୟ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶ୍ୟେନ ଆସିଲା।
ପୁନର୍ଵିଲୋକ୍ଯ ତଦ୍ଵର୍ତ୍ମ ଶୀଘ୍ରଂ ଯାତୋ ଯଥାଗତମ୍
ସେ ପଥକୁ ପୁଣି ଦେଖି, ଯେପରି ଆସିଥିଲା, ସେପରି ଦ୍ରୁତ ଚଳିଗଲା।
ନାଥ ସ୍ଥାନାଂତରଂ ଯାଵୋ ମୃତ୍ଯୁର୍ନୌ ନିକଟୋତ୍ର ଯତ୍
ନାଥ, ଆସ ଆଉଠିକିଏଠିକୁ ଚଳିଯିବା, କାରଣ ଏଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
ପ୍ରିଯ ଯସ୍ଯ ସପକ୍ଷସ୍ଯ ଗତିଃ ସର୍ଵତ୍ର ସିଦ୍ଧିଦା
ଯାହାର ସହଯୋଗୀ ପ୍ରିୟ, ସେଠାରେ ସବୁଠି ଉନ୍ନତି ସଫଳତା ଆଣେ।
ସୋପସର୍ଗଂ ନିଜଂ ଦେଶଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯୋନ୍ଯତ୍ର ନ ଵ୍ରଜେତ୍
ନିଜ ଦେଶରେ କିଛି କଷ୍ଟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ୟ କେଉଁଠିକି ଯିବାକୁ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।