ସକୃତ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵା ପୈଲିପିଲେ ହ୍ରଦେ
ଏକଥର ତ୍ରିବିଷ୍ଟପକୁ ଦେଖି ଏବଂ ପୈଲିପିଲା ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରି,
ପ୍ରତିମାସଂ ସଦାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଚ ଭାମିନି
ପ୍ରତିମାସରେ, ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ,
ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପାଦ୍ଦକ୍ଷିଣତଃ ସ୍ନାତଃ ପୈଲିପିଲେଂଽଭସି
ତ୍ରିବିଷ୍ଟପର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ପୈଲିପିଲା ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରି,
ପାଦୋଦକାଖ୍ଯସ୍ତତ୍ରୈଵ କୂପଃ ପାପଵିନାଶକଃ
ସେଠାରେ 'ପାଦୋଦକ' ନାମକ ଏକ କୂଆଁ ଅଛି, ଯାହା ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ।
ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ସଂତି ଲିଂଗାନ୍ଯନେକଶଃ
ସେହି ଲିଙ୍ଗର ପାଖରେ ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ତତ୍ର ଶାଂତନଵଂ ଲିଂଗଂ ଗଂଗାତୀରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ସେଠାରେ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ଶାଁତନବ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
ତଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ମହାଲିଂଗଂ ମୁନେ ଭୀଷ୍ମେଶ ସଂଜ୍ଞିତମ୍
ତାହାର ଦକ୍ଷିଣେ, ମୁନି, ବଡ ଭୀଷ୍ମେଶ ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ତତ୍ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ମହାଲିଂଗଂ ଦ୍ରୋଣେଶ ଇତି କୀର୍ତିତମ୍
ତାହାର ପଶ୍ଚିମେ ବଡ ଡ୍ରୋଣେଶ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥାମେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ତଦଗ୍ରେ ଚାତିପୁଣ୍ଯଦମ୍ 4.2.75.
ତାହାର ସାମ୍ନାରେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ବହୁତ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଦ୍ରୋଣେଶାଦ୍ଵାଯୁ ଦିଗ୍ଭାଗେ ଵାଲଖିଲ୍ଯେଶ୍ଵରଂ ପରମ୍
ଡ୍ରୋଣେଶର ବାୟୁ ଦିଗରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବାଳଖିଲ୍ୟେଶ୍ୱର ଅଛି।
ତଦ୍ଵାମେ ଲିଂଗମାଲୋକ୍ଯ ଵାଲ୍ମୀକେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍
ତାହାର ବାମପାଖରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ଭଲଭାବେ ଦେଖିଲେ, ସେହିଠାରେ ବାଲ୍ମୀକେଶ୍ୱର ନାମ ହୋଇଛି।
ଅନ୍ଯଚ୍ଚାତ୍ରୈଵ ଯଦ୍ଵୃତ୍ତଂ ତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ଘଟୋଦ୍ଭଵ
ଏଠି ଆଉ କ'ଣ ଘଟିଥିଲା, ଘଟୋଦ୍ଭବ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।
ଇତିହାସ ଇହାସୀଦ୍ଯଃ ପୀଠେ ଵିରଜସଂଜ୍ଞିତେ
ଏଠି, ବିରଜା ନାମକ ପୀଠରେ, ଏକ ପୁରୁଣା କଥା ଥିଲା।
ତ୍ରିଲୋଚନସ୍ଯ ପ୍ରାସାଦେ ମଣିମାଣିକ୍ଯନିର୍ମିତେ
ତିନି ଆଖିଅଳି ଠାକୁରଙ୍କ ମଣି ଓ ମାଣିକ୍ୟରେ ତିଆରି ମନ୍ଦିରରେ।
କଦାଚିଦପି କଲ୍ପାଂତେ ଦ୍ଯୋ ଲୋକେ ଭ୍ରଂଶତି କ୍ଷଯେ
କେବେ କେବେ, ଏକ ଯୁଗର ଶେଷରେ, ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇ ପଡ଼େ।
ମରୁତ୍ତରଂଗିତାଗ୍ରାଭିଃ ପତାକାଭିରିତସ୍ତତଃ
ମରୁତ୍ତରଙ୍ଗିତ ଉପରେ ଉଠାଯାଇଥିବା ପତାକା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଦେଦୀପ୍ଯମାନ ସୌଵର୍ଣ କଲଶେନ ଵିରାଜିତେ
ତେଜମୟ ସୁନା ଘଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ।
ତତ୍ର ପାରାଵତଦ୍ଵଂଦ୍ଵଂ ଵସେତ୍ସ୍ଵୈରଂ କୃତାଲଯମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ଦମ୍ପତି ପରାବତ ନିଜ ଘର କରି ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ବସୁଥିଲେ।
ଉଡ୍ଡୀଯମାନଂ ପରିତଃ ପକ୍ଷଵାତେରିତସ୍ତତଃ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପଖିଲା ହାଲିରେ ଚାରିପାଖରେ ଉଡ଼ୁଥିଲେ।
ତ୍ରିଲୋଚନେତି ସତତଂ ନାମ ଭକ୍ତୈରୁଦାହୃତମ୍
'ତ୍ରିଲୋଚନେତି' ନାମ ସଦା ଭକ୍ତମାନେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି।
ଚତୁର୍ଵିଧାନି ଵାଦ୍ଯାନି ଶଂଭୁପ୍ରୀତିକରାଣ୍ଯଲମ୍
ଚାରି ପ୍ରକାରର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ବଜାଯାଏ।
ମଂଗଲାରାର୍ତିକଜ୍ଯୋତିସ୍ତ୍ରିସଂଧ୍ଯଂ ପକ୍ଷିଣୋସ୍ତଯୋଃ 4.2.76.
ସେଇ ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଦୀପ, ଆରତି ଓ ତିନିବେଳା ପୂଜା କରାଯାଏ।
ପ୍ରାଣଯାତ୍ରାଂ ଵିହାଯାପି କଦାଚିତ୍ସ୍ଥିରମାନସୌ
କେତେବେଳେ ଜୀବନ ଚଳାଚଳକୁ ଛାଡିଦେଇ, ମନକୁ ଦୃଢ଼ ରଖିବା ଦରକାର।
ତତ୍ର ଭକ୍ତଜନାକୀର୍ଣଂ ପ୍ରାସାଦଂ ପରିତୋ ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ସେଠାରେ ଚାରିପାଖରେ ଭକ୍ତମାନେ ଘେରିଥିବା ଏକ ମନ୍ଦିର ଅଛି।
ଦେଵଦକ୍ଷିଣଦିଗ୍ଭାଗେ ଚତୁଃସ୍ରୋତସ୍ଵିନୀ ଜଲମ୍
ମନ୍ଦିରର ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ, ଚାରିଟି ଝରଣାରୁ ପାଣି ବହିଯାଉଛି।
ତଯୋରିତ୍ଥଂ ଵିଚରତୋସ୍ତ୍ରିଲୋଚନସମୀପତଃ
ଏଭଳି ଦୁଇଜଣ ଘୁଞ୍ଚିବା ସମୟରେ, ତିନି ଆଖିଅଳିଙ୍କ ନିକଟରେ ଥିଲେ।
ଅଥ ଦେଵାଲଯସ୍କଂଧେ ଗଵାକ୍ଷାଂତର୍ଗତୌ ଚ ତୌ
ତାପରେ, ଦୁଇଜଣ ମନ୍ଦିରର କାନ୍ଧ ଉପରେ ଏକ ଜାନେଲା ମାଧ୍ୟମରେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ।
ତଚ୍ଚ ପାରାଵତଦ୍ଵଂଦ୍ଵଂ ଶ୍ଯେନଃ ପରିଜିଘୃକ୍ଷୁକଃ
ସେ ଦୁଇଟି ପରାବତକୁ ଧରିବାକୁ ଏକ ଶ୍ୟେନ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା।
ତତୋ ଵିଲୋକଯାମାସ ତଦାଗମଵିନିର୍ଗମୌ
ତାପରେ ସେ ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ କେମିତି ଭିତରକୁ ଲାଗିଲେ ଏବଂ କେମିତି ବାହାରିଗଲେ।
କେନାଧ୍ଵନା ଚ ନିର୍ଯାତଃ କ୍ଵ କାଲେ କୁରୁତଶ୍ଚ କିମ୍
କେଉଁ ପଥରେ ସେମାନେ ବାହାରିଗଲେ, କେଉଁ ସମୟରେ ଏବଂ କଣ କରିଥିଲେ, ଏହି ସବୁ ଦେଖିଲେ।