ଯତଃ ସର୍ଵେଷୁ ଲିଂଗେଷୁ ଲିଂଗମେତଦନୁତ୍ତମମ୍
ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ, ଏହି ଲିଙ୍ଗଟି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପୁରା ମେ ଯୋଗଯୁକ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗମେତଦ୍ଭୁଵସ୍ତଲାତ୍
ପୂର୍ବେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଯୋଗରେ ଲିନ ଥିଲି, ଏହି ଲିଙ୍ଗଟି ପୃଥିବୀରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲା।
ଅସ୍ମିଁଲ୍ଲିଗେ ପୁରା ଗୌରି ସୁଗୁପ୍ତଂ ତିଷ୍ଠତା ମଯା
ହେ ଗୌରୀ, ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ଭଲ ଭାବେ ଲୁଚି ରହିଥିଲି।
ତ୍ରିଲୋଚନସ୍ଯ ଯେ ଭକ୍ତାସ୍ତେପି ସର୍ଵେ ତ୍ରିଲୋଚନାଃ
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଭଗବାନଙ୍କର ଭକ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଭଳି ହୋଇଯାନ୍ତି।
ତ୍ରିଲୋଚନସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ମହିମାନଂ ନ କଶ୍ଚନ
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଭଗବାନଙ୍କର ଲିଙ୍ଗର ମହିମାକୁ କେହି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୁଝିପାରିନାହାନ୍ତି।
ଶୁକ୍ଲରାଧତୃତୀଯାଯାଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ପୈଲିପିଲେ ହ୍ରଦେ
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ତୃତୀୟା ତିଥିରେ, ପୈଲିପିଲା ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରି,
ତ୍ରିଲୋଚନଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାତ୍ଵାପି ତତ୍ର ଵୈ
ପ୍ରଭାତରେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି,
ସାନ୍ନାନ୍ସଦକ୍ଷିଣାନ୍ଦେଵି ପିତୄନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ହର୍ଷିତାଃ
ଆନନ୍ଦରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ,
ଵିସୃଜ୍ଯ ପାର୍ଥିଵଂ ଦେହଂ ତେନ ପୁଣ୍ଯେନ ନୋଦିତାଃ 4.2.75.
ସେହି ପୁଣ୍ୟରେ ପୃଥିବୀ ଦେହକୁ ଛାଡ଼ି, ଉଚ୍ଚ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତାଵଦ୍ଧମଂତି ସଂସାରେ ଦେଵା ମର୍ତ୍ଯା ମହୋରଗାଃ
ସେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତା, ମଣିଷ ଓ ମହାନାଗମାନେ ସଂସାରରେ ରହନ୍ତି।
ସକୃତ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵା ପୈଲିପିଲେ ହ୍ରଦେ
ଏକଥର ତ୍ରିବିଷ୍ଟପକୁ ଦେଖି ଏବଂ ପୈଲିପିଲା ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରି,
ପ୍ରତିମାସଂ ସଦାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଚ ଭାମିନି
ପ୍ରତିମାସରେ, ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ,
ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପାଦ୍ଦକ୍ଷିଣତଃ ସ୍ନାତଃ ପୈଲିପିଲେଂଽଭସି
ତ୍ରିବିଷ୍ଟପର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ପୈଲିପିଲା ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରି,
ପାଦୋଦକାଖ୍ଯସ୍ତତ୍ରୈଵ କୂପଃ ପାପଵିନାଶକଃ
ସେଠାରେ 'ପାଦୋଦକ' ନାମକ ଏକ କୂଆଁ ଅଛି, ଯାହା ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ।
ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ସଂତି ଲିଂଗାନ୍ଯନେକଶଃ
ସେହି ଲିଙ୍ଗର ପାଖରେ ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ତତ୍ର ଶାଂତନଵଂ ଲିଂଗଂ ଗଂଗାତୀରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ସେଠାରେ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ଶାଁତନବ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
ତଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ମହାଲିଂଗଂ ମୁନେ ଭୀଷ୍ମେଶ ସଂଜ୍ଞିତମ୍
ତାହାର ଦକ୍ଷିଣେ, ମୁନି, ବଡ ଭୀଷ୍ମେଶ ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ତତ୍ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ମହାଲିଂଗଂ ଦ୍ରୋଣେଶ ଇତି କୀର୍ତିତମ୍
ତାହାର ପଶ୍ଚିମେ ବଡ ଡ୍ରୋଣେଶ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥାମେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ତଦଗ୍ରେ ଚାତିପୁଣ୍ଯଦମ୍ 4.2.75.
ତାହାର ସାମ୍ନାରେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ବହୁତ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଦ୍ରୋଣେଶାଦ୍ଵାଯୁ ଦିଗ୍ଭାଗେ ଵାଲଖିଲ୍ଯେଶ୍ଵରଂ ପରମ୍
ଡ୍ରୋଣେଶର ବାୟୁ ଦିଗରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବାଳଖିଲ୍ୟେଶ୍ୱର ଅଛି।
ତଦ୍ଵାମେ ଲିଂଗମାଲୋକ୍ଯ ଵାଲ୍ମୀକେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍
ତାହାର ବାମପାଖରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ଭଲଭାବେ ଦେଖିଲେ, ସେହିଠାରେ ବାଲ୍ମୀକେଶ୍ୱର ନାମ ହୋଇଛି।
ଅନ୍ଯଚ୍ଚାତ୍ରୈଵ ଯଦ୍ଵୃତ୍ତଂ ତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ଘଟୋଦ୍ଭଵ
ଏଠି ଆଉ କ'ଣ ଘଟିଥିଲା, ଘଟୋଦ୍ଭବ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।
ଇତିହାସ ଇହାସୀଦ୍ଯଃ ପୀଠେ ଵିରଜସଂଜ୍ଞିତେ
ଏଠି, ବିରଜା ନାମକ ପୀଠରେ, ଏକ ପୁରୁଣା କଥା ଥିଲା।
ତ୍ରିଲୋଚନସ୍ଯ ପ୍ରାସାଦେ ମଣିମାଣିକ୍ଯନିର୍ମିତେ
ତିନି ଆଖିଅଳି ଠାକୁରଙ୍କ ମଣି ଓ ମାଣିକ୍ୟରେ ତିଆରି ମନ୍ଦିରରେ।
କଦାଚିଦପି କଲ୍ପାଂତେ ଦ୍ଯୋ ଲୋକେ ଭ୍ରଂଶତି କ୍ଷଯେ
କେବେ କେବେ, ଏକ ଯୁଗର ଶେଷରେ, ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇ ପଡ଼େ।
ମରୁତ୍ତରଂଗିତାଗ୍ରାଭିଃ ପତାକାଭିରିତସ୍ତତଃ
ମରୁତ୍ତରଙ୍ଗିତ ଉପରେ ଉଠାଯାଇଥିବା ପତାକା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଦେଦୀପ୍ଯମାନ ସୌଵର୍ଣ କଲଶେନ ଵିରାଜିତେ
ତେଜମୟ ସୁନା ଘଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ।
ତତ୍ର ପାରାଵତଦ୍ଵଂଦ୍ଵଂ ଵସେତ୍ସ୍ଵୈରଂ କୃତାଲଯମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ଦମ୍ପତି ପରାବତ ନିଜ ଘର କରି ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ବସୁଥିଲେ।
ଉଡ୍ଡୀଯମାନଂ ପରିତଃ ପକ୍ଷଵାତେରିତସ୍ତତଃ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପଖିଲା ହାଲିରେ ଚାରିପାଖରେ ଉଡ଼ୁଥିଲେ।
ତ୍ରିଲୋଚନେତି ସତତଂ ନାମ ଭକ୍ତୈରୁଦାହୃତମ୍
'ତ୍ରିଲୋଚନେତି' ନାମ ସଦା ଭକ୍ତମାନେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି।