ତତ୍ରାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ମହୀପାଲା ଯୁଯୁଧୁର୍ଵସୁଧାତଲେ
ସେଯୁଗରେ ରାଜାମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଏକାପରେକା ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି।
ତତଃ କଲିଯୁଗଂ ଘୋରଂ ଚତୁର୍ଥଂ ତୁ ପ୍ରଵ ର୍ତ୍ତତେ
ତାପରେ ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗ, ଚତୁର୍ଥ ଯୁଗ, ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
କୃଷ୍ଣଵର୍ଣୋ ଭଵେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ପାପାଧିକ୍ଯଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ବିଷ୍ଣୁ କୃଷ୍ଣ ରଙ୍ଗରେ ହୋଇଯାନ୍ତି, ଏବଂ ପାପର ଅଧିକ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଅର୍ଥଲୁବ୍ଧାସ୍ତଥା ଭୂପା ଲୋଭମୋହଶତାନ୍ଵିତାଃ
ଭୂପାମାନେ ଧନ ପାଇଁ ଲୋଭୀ ହୋଇଯାନ୍ତି, ଏବଂ ଶତଶତ ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ଭରିଯାନ୍ତି।
ଅଲ୍ପକ୍ଷୀରାସ୍ତଥା ଗାଵଃ ସତ୍ଯହୀନା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ଗାଁମାନେ ଅଳ୍ପ ଦୁଧ ଦେଇଥାଏ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସତ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ସତ୍ଯହୀନାସ୍ତଥା ପାପା ଭଵିଷ୍ଯଂତି କଲୌ ଯୁଗେ
କଳିଯୁଗରେ ପାପୀମାନେ ସତ୍ୟହୀନ ହୋଇଯିବେ।
ନାର୍ଯୋ ଦ୍ଵାଦଶମେ ଵର୍ଷେ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ସୁଗର୍ଭିତାଃ
ଦ୍ୱାଦଶମ ବର୍ଷରେ ନାରୀମାନେ ଗର୍ଭଧାରଣ କରିବେ।
ଏକାକାରା ଭଵିଷ୍ଯଂତି ସର୍ଵଵର୍ଣାଶ୍ରମାଶ୍ଚ ଵୈ
ସମସ୍ତ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ଏକାକାର ହେଇଯିବ।
ଵ୍ଯର୍ଥାନି ତତ୍ର ତୀର୍ଥାନି ମ୍ଲେଚ୍ଛସ୍ପୃଷ୍ଟାନି ସର୍ଵଶଃ 7.3.10.
ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ଅପରିଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ଅପବିତ୍ର ହୋଇ, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ହେଇଯିବ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତତୋ ଵାକ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋଽଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନଃ
ଏହା ଶୁଣି ସେମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଜନ୍ମ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ସ୍ଥାନଂ ନୋ ବ୍ରୂହି ଦେଵେଶ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ଚ ସଦୈଵ ହି
ହେ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ଆମେ ସଦା କେଉଁଠି ରହିବା ଉଚିତ, ଆମକୁ ସ୍ଥାନ କହିଦିଅ।
ଅତସ୍ତତ୍ର ଚ ଗଂତଵ୍ଯଂ ତୀର୍ଥୈରାଯତନୈଃ ସହ
ତେଣୁ ତୀର୍ଥ ଓ ଆୟତନ ସହିତ ସେଠାକୁ ଯିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଅପି କୃତ୍ଵା ମହତ୍ପାପମର୍ବୁଦଂ ପ୍ରେକ୍ଷତେ ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଠି ମହାପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଦେଖିଥିବେ,
ତତଃ ସର୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି ଗତାନି ଚ କଲୌ ଯୁଗେ
କଳିଯୁଗରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ତାହାଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ।
ଭୂମାଵର୍ବୁଦଶୈଲେନ୍ଦ୍ରେ ସଂସ୍ଥିତାନି କଲେର୍ଭଯାତ୍
କଳିର ଭୟରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତରେ ଆସି ବସିଲେ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ପ୍ରଭାସଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଵର୍ତଂ ତଥୈଵ ଚ
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ପ୍ରଭାସ ଓ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ,
ତେଷାଂ ଵାସଶ୍ଚ ସଞ୍ଜାତଃ ପର୍ଵତେଽର୍ବୁଦସଂଜ୍ଞିକେ
ସେମାନଙ୍କର ବାସ ଅର୍ବୁଦ ନାମକ ପର୍ବତରେ ହେଲା।
ତତ୍ର ଶାଂତା ନରାଃ ସମ୍ଯକ୍ପରଂ ନିର୍ଵାଣମାପ୍ନୁଯୁଃ
ସେଠାରେ ଶାନ୍ତ ଲୋକମାନେ ପ୍ରକୃତ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।
ଶୃଣୁ ତତ୍ରାଭଵତ୍ପୂର୍ଵଂ ଯଦାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହାମତେ 7.3.10.
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ସେଠାରେ ଘଟିଥିବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଶୁଣ।
ତପସ୍ତେପେ ସୁଧର୍ମାତ୍ମା କାମକ୍ରୋଧଵିଵର୍ଜିତଃ
ସୁଧର୍ମା ଆତ୍ମା ଯେଉଁଠି ଅଭିଲାଷ ଓ କ୍ରୋଧ ଛାଡି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ପିତ୍ତଂ ପ୍ରପତିତଂ ତତ୍ର ତଚ୍ଚ ରକ୍ତମଯଂ ବଭୌ
ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ପିତ୍ତ ପଡିଗଲା ଓ ଏହା ରକ୍ତ ରଙ୍ଗରେ ଚମକିଲା।
ସିଦ୍ଧୋଽହମିତି ଵିଜ୍ଞାଯ ତତୋ ନୃତ୍ଯଂ ଚକାର ସଃ
‘ମୁଁ ସିଦ୍ଧ’ ବୋଲି ବୁଝି ତାହାପରେ ସେ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତତ୍ର ସଂକ୍ଷୋଭମାପନ୍ନଂ ସାଗରା ଅପି ଚୁକ୍ଷୁଭୁଃ
ସେ ସମୟରେ ସାଗରମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତେଜିତ ଓ ବିଚଳିତ ହେଲେ।
ତସ୍ଯୈଵଂ ନୃତ୍ଯମାନସ୍ଯ ସର୍ଵେ ଲୋକା ନୃପୋତ୍ତମ
ହେ ରାଜାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବାବେଳେ ସମସ୍ତ ଲୋକଗୁଡିକ—
ତତୋ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଗତ୍ଵା କାମନିଷୂଦନମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଇଛାକୁ ନଶ୍ୱର କରୁଥିବାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଅଥ ବ୍ରାହ୍ମଣରୂପେଣ ଶଂଭୁନୋକ୍ତୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜକୁ ଶିଵ ଉପଦେଶ କଲେ।
ସଂଜାତଂ ସିଦ୍ଧିମାପନ୍ନୋ ରକ୍ତଂ ପିତ୍ତଂ ଯତୋ ମମ
ମୋତେ ଏକ ଶକ୍ତି ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି, ଯାହାରୁ ମୋ ରକ୍ତ ପିତ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାଦ୍ଧର୍ଷାଦ୍ଦ୍ଵିଜ ନୃତ୍ଯଂ କରୋମ୍ଯହମ୍
ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଆନନ୍ଦରେ ମୁଁ ନୃତ୍ୟ କରୁଛି।
ତର୍ଜନ୍ଯା ତାଡଯାମାସ ସ୍ଵାଂଗୁଷ୍ଠଂ ନୃପସତ୍ତମ 7.3.10.
ହେ ରାଜା, ସେ ନିଜ ତରଜନୀ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଅଙ୍ଗୁଠିକୁ ଟିପିଲେ।
ତତୋ ମଂକଣକଂ ପ୍ରାହ ପଶ୍ଯ ଵିପ୍ର କରାନ୍ମମ
ତାପରେ ସେ ମଙ୍କନକଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ହାତକୁ ଦେଖ।'