ଲକ୍ଷାଣ୍ଯଷ୍ଟୌ ଚତୁଃଷଷ୍ଟିସହସ୍ରୈଃ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ଏହା ଅଠ ଲକ୍ଷ ଚଉଷଠି ହଜାର ବର୍ଷ ଦୀର୍ଘ ଥିବା ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ।
ଲକ୍ଷୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିର୍ଵିଖ୍ଯାତୋ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦ୍ଭିଃ କଲିସ୍ତଥା
କଳିଯୁଗ ଚାରି ଲକ୍ଷ ତିରିଶ ଦୁଇ ହଜାର ବର୍ଷ ଦୀର୍ଘ ଥିବା ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ଚତୁଷ୍ପଦଃ କୃତେ ଧର୍ମଃ ଶୁକ୍ଲଵର୍ଣୋ ଜନାର୍ଦନଃ
କୃତଯୁଗରେ ଧର୍ମ ଚାରିଟିଏ ପାଦରେ ଦୃଢ଼ ଥାଏ, ଏବଂ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଧଳା ରଙ୍ଗରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
କ୍ରିଯତେ ଚ ତଦା ଧର୍ମୋ ନାକାଲେ ମରଣଂ ନୃଣାମ୍
ସେ ସମୟରେ ଲୋକେ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ନହୁଏ।
କାମଃ କ୍ରୋଧୋ ଭଯଂ ଲୋଭୋ ମତ୍ସରଶ୍ଚାଭ୍ଯସୂଯତା
ସେଠି କାମ, କ୍ରୋଧ, ଭୟ, ଲୋଭ, ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ ଦ୍ୱେଷ ନଥାଏ।
ତତସ୍ତ୍ରେତାଯୁଗେ ଜାତସ୍ତ୍ରିପାଦୋ ଧର୍ମ ଏଵ ଚ
ତାପରେ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଧର୍ମ ତିନିଟିଏ ପାଦରେ ଦୃଢ଼ ହୁଏ।
ତସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞାଃ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତଂତେ ପ୍ରାଣିନାମିଷ୍ଟଦାଯିନଃ
ସେଯୁଗରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଏହା ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ତପସା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ସ୍ନାନୈର୍ଦାନୈଃ ପୃଥଗ୍ଵିଧୈଃ
ତପ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ସ୍ନାନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାନ ଦ୍ୱାରା।
ତତସ୍ତୁ ଦ୍ଵାପରଂ ନାମ ତୃତୀଯଂ ଯୁଗ ମୁଚ୍ଯତେ 7.3.10.
ତାପରେ ତୃତୀୟ ଯୁଗକୁ ଦ୍ୱାପରଯୁଗ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଫଲାକାଂକ୍ଷାପ୍ରଵୃତ୍ତାନି ଜପଯଜ୍ଞତପାଂସି ଚ
ସେଠି ଫଳ ଆଶାରେ ଜପ, ଯଜ୍ଞ ଓ ତପ କରାଯାଏ।
ତତ୍ରାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ମହୀପାଲା ଯୁଯୁଧୁର୍ଵସୁଧାତଲେ
ସେଯୁଗରେ ରାଜାମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଏକାପରେକା ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି।
ତତଃ କଲିଯୁଗଂ ଘୋରଂ ଚତୁର୍ଥଂ ତୁ ପ୍ରଵ ର୍ତ୍ତତେ
ତାପରେ ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗ, ଚତୁର୍ଥ ଯୁଗ, ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
କୃଷ୍ଣଵର୍ଣୋ ଭଵେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ପାପାଧିକ୍ଯଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ବିଷ୍ଣୁ କୃଷ୍ଣ ରଙ୍ଗରେ ହୋଇଯାନ୍ତି, ଏବଂ ପାପର ଅଧିକ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଅର୍ଥଲୁବ୍ଧାସ୍ତଥା ଭୂପା ଲୋଭମୋହଶତାନ୍ଵିତାଃ
ଭୂପାମାନେ ଧନ ପାଇଁ ଲୋଭୀ ହୋଇଯାନ୍ତି, ଏବଂ ଶତଶତ ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ଭରିଯାନ୍ତି।
ଅଲ୍ପକ୍ଷୀରାସ୍ତଥା ଗାଵଃ ସତ୍ଯହୀନା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ଗାଁମାନେ ଅଳ୍ପ ଦୁଧ ଦେଇଥାଏ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସତ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ସତ୍ଯହୀନାସ୍ତଥା ପାପା ଭଵିଷ୍ଯଂତି କଲୌ ଯୁଗେ
କଳିଯୁଗରେ ପାପୀମାନେ ସତ୍ୟହୀନ ହୋଇଯିବେ।
ନାର୍ଯୋ ଦ୍ଵାଦଶମେ ଵର୍ଷେ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ସୁଗର୍ଭିତାଃ
ଦ୍ୱାଦଶମ ବର୍ଷରେ ନାରୀମାନେ ଗର୍ଭଧାରଣ କରିବେ।
ଏକାକାରା ଭଵିଷ୍ଯଂତି ସର୍ଵଵର୍ଣାଶ୍ରମାଶ୍ଚ ଵୈ
ସମସ୍ତ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ଏକାକାର ହେଇଯିବ।
ଵ୍ଯର୍ଥାନି ତତ୍ର ତୀର୍ଥାନି ମ୍ଲେଚ୍ଛସ୍ପୃଷ୍ଟାନି ସର୍ଵଶଃ 7.3.10.
ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ଅପରିଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ଅପବିତ୍ର ହୋଇ, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ହେଇଯିବ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତତୋ ଵାକ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋଽଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନଃ
ଏହା ଶୁଣି ସେମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଜନ୍ମ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ସ୍ଥାନଂ ନୋ ବ୍ରୂହି ଦେଵେଶ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ଚ ସଦୈଵ ହି
ହେ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ଆମେ ସଦା କେଉଁଠି ରହିବା ଉଚିତ, ଆମକୁ ସ୍ଥାନ କହିଦିଅ।
ଅତସ୍ତତ୍ର ଚ ଗଂତଵ୍ଯଂ ତୀର୍ଥୈରାଯତନୈଃ ସହ
ତେଣୁ ତୀର୍ଥ ଓ ଆୟତନ ସହିତ ସେଠାକୁ ଯିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଅପି କୃତ୍ଵା ମହତ୍ପାପମର୍ବୁଦଂ ପ୍ରେକ୍ଷତେ ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଠି ମହାପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତକୁ ଦେଖିଥିବେ,
ତତଃ ସର୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି ଗତାନି ଚ କଲୌ ଯୁଗେ
କଳିଯୁଗରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ତାହାଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ।
ଭୂମାଵର୍ବୁଦଶୈଲେନ୍ଦ୍ରେ ସଂସ୍ଥିତାନି କଲେର୍ଭଯାତ୍
କଳିର ଭୟରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତରେ ଆସି ବସିଲେ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ପ୍ରଭାସଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଵର୍ତଂ ତଥୈଵ ଚ
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ପ୍ରଭାସ ଓ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ,
ତେଷାଂ ଵାସଶ୍ଚ ସଞ୍ଜାତଃ ପର୍ଵତେଽର୍ବୁଦସଂଜ୍ଞିକେ
ସେମାନଙ୍କର ବାସ ଅର୍ବୁଦ ନାମକ ପର୍ବତରେ ହେଲା।
ତତ୍ର ଶାଂତା ନରାଃ ସମ୍ଯକ୍ପରଂ ନିର୍ଵାଣମାପ୍ନୁଯୁଃ
ସେଠାରେ ଶାନ୍ତ ଲୋକମାନେ ପ୍ରକୃତ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।
ଶୃଣୁ ତତ୍ରାଭଵତ୍ପୂର୍ଵଂ ଯଦାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହାମତେ 7.3.10.
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ସେଠାରେ ଘଟିଥିବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଶୁଣ।
ତପସ୍ତେପେ ସୁଧର୍ମାତ୍ମା କାମକ୍ରୋଧଵିଵର୍ଜିତଃ
ସୁଧର୍ମା ଆତ୍ମା ଯେଉଁଠି ଅଭିଲାଷ ଓ କ୍ରୋଧ ଛାଡି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।