କାଂଚିଦ୍ଦିଶଂ ସମାଲଂବ୍ଯ ନିର୍ଵେଦଂ ପରମଂ ଗତଃ
କିଛି ଦିଶାକୁ ଧରି ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିରକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ ।
ପ୍ରତିତୀର୍ଥଂ ପ୍ରତିନଦି ସ ବଭ୍ରାମ ତପୋଯୁତଃ
ତପସ୍ୟାରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇ ସେ ପ୍ରତି ତୀର୍ଥ ଏବଂ ନଦୀ ଉପରେ ଭ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ।
ଅଧ୍ଯୁଵାସ ସ ତାଵଂତି ସଂଯତେଂଦ୍ରିଯମାନସଃ
ସେ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରେ ରହିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଏବଂ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ।
ମନୋରଥୋପଦେଷ୍ଟା ଚ କୁତ୍ରଚିତ୍କ୍ଵାପି ନେକ୍ଷିତଃ
ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରେରକ କେଉଁଠି ମିଳିଲେ ନାହିଁ ।
ରେଵାତଟେ ନିରୈକ୍ଷିଷ୍ଟ ତୀର୍ଥଂ ଚାମରକଂଟକମ୍
ରେବା ନଦୀର କୂଳରେ ସେ ଅମରକଣ୍ଟକ ତୀର୍ଥକୁ ଦେଖିଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଷ୍ଟମନା ଆସୀଚ୍ଚେତଃ ସ୍ଥୈର୍ଯମଵାପ ହ
ଏହାକୁ ଦେଖି ତାଙ୍କ ମନ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା ଏବଂ ଚିତ୍ତ ଦୃଢ଼ତା ପାଇଲା ।
ଵିଭୂତିଭୂଷିତତନୂନ୍କୃତଲିଂଗସମର୍ଚନାନ୍ 4.2.74.
ସେ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଶରୀରକୁ ବିଭୂତି ଲଗାଇ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜାରେ ଲିନ ଥିଲେ ।
ସ୍ଵସ୍ଥୋପଵିଷ୍ଟାନ୍ସ୍ଵପୁରୋରଗ୍ରତୋଽଚଲମାନସାନ୍
ସେମାନେ ନିଜ ସହରରେ ସ୍ୱସ୍ଥ ଭାବେ ବସିଥିଲେ, ମନ ଅଚଳ ଥିଲା ।
ପ୍ରବଦ୍ଧହସ୍ତଯୁଗଲଃ ପ୍ରଣମତରକଂଧରଃ
ହାତ ଜୋଡି ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ସେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସମ୍ପ୍ରଦାନ କଲେ ।
ଵାର୍ଧକେନ ସମାକ୍ରାଂତସ୍ତପସା କୃଶଵିଗ୍ରହଃ
ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ତପସ୍ୟାରେ ଶରୀର କ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିଲେ ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ଦମନଂ ଚେତି କସ୍ତ୍ଵଂ କସ୍ମାଦିହାଗତଃ
ସେ ଦମନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: 'ତୁମେ କିଏ? କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ?'
ଭଗୋଃ ପାଶୁପତାଚାର୍ଯ ସର୍ଵଜ୍ଞାରାଧନପ୍ରିଯ
ଭାଗଙ୍କ ପାଶୁପତ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ।
କଥଯାମି ଯଥାର୍ଥଂ ତେ ନିଜଚେତୋଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହିବି, ମୋ ମନର ଚାଳ-ଚଳନ କେମିତି ହେଉଛି।
ସଂସାରାସାରତାଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵାନପ୍ରସ୍ଥମଶିଶ୍ରିଯମ୍
ଏହି ସଂସାରର ଅର୍ଥହୀନତା ବୁଝି, ମୁଁ ଅରଣ୍ୟବାସ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।
ସ୍ନାତଂ ବହୁଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ମଂତ୍ରା ଜପ୍ତାସ୍ତୁ କୋଟିଶଃ
ମୁଁ ବହୁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରିଛି, ଏବଂ କୋଟି କୋଟି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିଛି।
ଶୁଶ୍ରୂଷିତାଶ୍ଚ ଗୁରଵୋ ବହଵୋ ବହ୍ଵନେହସମ୍
ମୁଁ ବହୁ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା କରିଛି, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାୟ ଦୋଷରହିତ ଥିଲେ।
ଶିଖରାଣି ଗିରୀଂଦ୍ରାଣାଂ ମଯା ଚାଧ୍ଯୁଷିତାନ୍ଯହୋ 4.2.74.
ମୁଁ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ବସିଛି, ଏହା ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।
ରସାଯନାନି ବହୁଶଃ ସେଵିତାନି ମଯା ପୁନଃ
ମୁଁ ବହୁ ପ୍ରକାର ରସାୟନ ପ୍ରୟୋଗ ବାରମ୍ବାର କରିଛି।
ମଯା ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ବହୁଶଃ କୃତାଂତଵଦନୋପମାଃ
ମୁଁ ବହୁ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମୃତ୍ୟୁର ମୁହଁ ପରି ଲାଗିଥାଏ।
ପରଂ କିଂଚିତ୍କ୍ଵଚିନ୍ନୈକ୍ଷି ସିଦ୍ଧ୍ଯଂକୁରମପି ପ୍ରଭୋ
ତଥାପି, ମହାପ୍ରଭୁ, କେଉଁଠି ମୁଁ ସତ୍ୟ ସିଦ୍ଧିର ଏକ ଅନ୍ଶ ମଧ୍ୟ ଦେଖିନାହିଁ।
ମନସଃ ସ୍ଥୈର୍ଯମାପନ୍ନମିଵ ସଂପ୍ରାପ୍ତସିଦ୍ଧିନା
ମୋ ମନ ଏପରି ଶାନ୍ତି ନେଇଥିଲା, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ପରି ଲାଗିଥିଲା।
ତେନୈଵ ମହତୀ ସିଦ୍ଧିର୍ଭଵିତ୍ରୀ ମମ ନାନ୍ଯଥା
ଏହି ଦ୍ୱାରା ମୋ ପାଖରେ ବଡ଼ ସିଦ୍ଧି ଆସିବ, ଅନ୍ୟଥା ନାହିଁ।
ଅନେନୈଵ ଶରୀରେଣ ପାର୍ଥିଵେନ ପ୍ରଥୀଯସୀ
ଏହି ପୃଥିବୀର ଶରୀର ଦ୍ୱାରା, ଯାହା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଟୁଟ,
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଦୃଷ୍ଟଂ ପ୍ରୋଵାଚ ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ ମୁମୁକ୍ଷୂଣାଂ ଧୃତଵତାଂ ମହାପାଶୁପତଂ ଵ୍ରତମ୍
ସେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଇଲେ— ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଦୃଢ଼ ମନ ବାଳକଙ୍କୁ ମହାପାଶୁପତ ଉପବାସ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵାଵହିତୋ ଭୂତ୍ଵା ତଦା ତେ କଥଯାମ୍ଯହମ୍
ଏବେ ତୁମେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ, ମୁଁ ସେଥିରେ କଥା କହିବି।
ଅଵିମୁକ୍ତେ ମହାକ୍ଷେତ୍ରେ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦେ ସତାମ୍
ଅବିମୁକ୍ତ ମହାକ୍ଷେତ୍ରରେ, ଯାହା ସଦ୍ଗୁଣୀଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ,
ସମାଶ୍ରିତାନାଂ ଜଂତୂନାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵକର୍ମଣାମ୍ 4.2.74.
ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ,
କର୍ମଭୂରୁହ ଦାଵାଗ୍ନୌ ସଂସାରାବ୍ଧ୍ଯୌର୍ଵଶୋଚିପି
କର୍ମର ଗଛର ଦାବାଗ୍ନିରେ, ସଂସାରର ଦୁଃଖ ଜ୍ୱାଳାରେ,
ଦୀର୍ଘନିଦ୍ରା ପ୍ରସୁପ୍ତାନାଂ ପରମୋଦ୍ବୋଧଦାଯିନି
ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘ ନିଦ୍ରାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଛନ୍ତି, ଏହା ସେମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜାଗୃତି ଦେଇଥାଏ।
ଅନେକଜନ୍ମଜନିତ ମହାପାପାଦ୍ରିଵଜ୍ରିଣି
ଏହା ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ଜମା ହୋଇଥିବା ମହାପାପର ପାହାଡ଼କୁ ଭଙ୍ଗ କରିବା ବଜ୍ର।