ସର୍ଵଭୁକ୍ସର୍ଵକର୍ତା ତ୍ଵଂ ସର୍ଵସଂହାରକାରକ 4.2.73.
ତୁମେ ସମସ୍ତ କିଛି ଭୋଗ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିନାଶର କାରଣ।
ତ୍ଵମେଵ ହି ଶରଣ୍ଯଂ ମେ ତ୍ଵମେଵ ହି ଗତିଃ ପରା 4.2.73.
ତୁମେ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ, ତୁମେ ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ।
ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପଃଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ଵାମ୍ନାଯ ନିଧିର୍ଭଵ 4.2.73.
ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତପସ୍ୟାରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ପାରମ୍ପରିକ ଜ୍ଞାନର ଭଣ୍ଡାର ହେଉ।
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ତୀର୍ଥାନି ସହ ସାଗରୈଃ 4.2.73.
ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ସାଗରଗୁଡ଼ିକ ଏକାସାଥିରେ ଥାଏ।
କେଵଲଂ ଭୂମିଭାରାଯ ଜନ୍ମିନୋ ଜନ୍ମ ତସ୍ଯ ଵୈ 4.2.73.
ଏହି ପୃଥିବୀର ଭାର ବହିବା ପାଇଁ ମାନବମାନେ କେବଳ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି ।
ସ୍ତୁଵନ୍ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ତଵେନୈଵ ସ୍ଵାତ୍ମନା ଵିହିତେନ ହି ।।4.2.73.
ସେ ନିଜ ମନରେ ରଚିଥିବା ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମସ୍ତଵମିମଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ତ୍ରିକାଲଂ ପରିଵତ୍ସରମ୍
ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ଷ୍ଟୁତିଟିକୁ ଦିନରେ ତିନିଥର ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଜପ କରିଲେ—
ପଦ୍ମକଲ୍ପେ ତୁ ଯା ଵୃତ୍ତା ଦମନସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନଃ
ପଦ୍ମ କଳ୍ପରେ ଦ୍ୱିଜ ଦମନଙ୍କର କଥା ଘଟିଥିଲା ।
ଭାରଦ୍ଵାଜସ୍ଯ ତନଯୋ ଦମନୋ ନାମ ନାମତଃ
ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ପୁଅ ଦମନ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ ।
ସଂସାରଦୁଃଖବହୁଲଂ ଜୀଵିତଂ ଚାପି ଚଂଚଲମ୍
ଏହି ଜୀବନ ଏକାଧିକ ସଂସାରିକ ଦୁଃଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଅସ୍ଥିର ।
କାଂଚିଦ୍ଦିଶଂ ସମାଲଂବ୍ଯ ନିର୍ଵେଦଂ ପରମଂ ଗତଃ
କିଛି ଦିଶାକୁ ଧରି ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିରକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ ।
ପ୍ରତିତୀର୍ଥଂ ପ୍ରତିନଦି ସ ବଭ୍ରାମ ତପୋଯୁତଃ
ତପସ୍ୟାରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇ ସେ ପ୍ରତି ତୀର୍ଥ ଏବଂ ନଦୀ ଉପରେ ଭ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ।
ଅଧ୍ଯୁଵାସ ସ ତାଵଂତି ସଂଯତେଂଦ୍ରିଯମାନସଃ
ସେ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରେ ରହିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଏବଂ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ।
ମନୋରଥୋପଦେଷ୍ଟା ଚ କୁତ୍ରଚିତ୍କ୍ଵାପି ନେକ୍ଷିତଃ
ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରେରକ କେଉଁଠି ମିଳିଲେ ନାହିଁ ।
ରେଵାତଟେ ନିରୈକ୍ଷିଷ୍ଟ ତୀର୍ଥଂ ଚାମରକଂଟକମ୍
ରେବା ନଦୀର କୂଳରେ ସେ ଅମରକଣ୍ଟକ ତୀର୍ଥକୁ ଦେଖିଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଷ୍ଟମନା ଆସୀଚ୍ଚେତଃ ସ୍ଥୈର୍ଯମଵାପ ହ
ଏହାକୁ ଦେଖି ତାଙ୍କ ମନ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା ଏବଂ ଚିତ୍ତ ଦୃଢ଼ତା ପାଇଲା ।
ଵିଭୂତିଭୂଷିତତନୂନ୍କୃତଲିଂଗସମର୍ଚନାନ୍ 4.2.74.
ସେ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଶରୀରକୁ ବିଭୂତି ଲଗାଇ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜାରେ ଲିନ ଥିଲେ ।
ସ୍ଵସ୍ଥୋପଵିଷ୍ଟାନ୍ସ୍ଵପୁରୋରଗ୍ରତୋଽଚଲମାନସାନ୍
ସେମାନେ ନିଜ ସହରରେ ସ୍ୱସ୍ଥ ଭାବେ ବସିଥିଲେ, ମନ ଅଚଳ ଥିଲା ।
ପ୍ରବଦ୍ଧହସ୍ତଯୁଗଲଃ ପ୍ରଣମତରକଂଧରଃ
ହାତ ଜୋଡି ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ସେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସମ୍ପ୍ରଦାନ କଲେ ।
ଵାର୍ଧକେନ ସମାକ୍ରାଂତସ୍ତପସା କୃଶଵିଗ୍ରହଃ
ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ତପସ୍ୟାରେ ଶରୀର କ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିଲେ ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ଦମନଂ ଚେତି କସ୍ତ୍ଵଂ କସ୍ମାଦିହାଗତଃ
ସେ ଦମନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: 'ତୁମେ କିଏ? କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ?'
ଭଗୋଃ ପାଶୁପତାଚାର୍ଯ ସର୍ଵଜ୍ଞାରାଧନପ୍ରିଯ
ଭାଗଙ୍କ ପାଶୁପତ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ।
କଥଯାମି ଯଥାର୍ଥଂ ତେ ନିଜଚେତୋଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହିବି, ମୋ ମନର ଚାଳ-ଚଳନ କେମିତି ହେଉଛି।
ସଂସାରାସାରତାଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵାନପ୍ରସ୍ଥମଶିଶ୍ରିଯମ୍
ଏହି ସଂସାରର ଅର୍ଥହୀନତା ବୁଝି, ମୁଁ ଅରଣ୍ୟବାସ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।
ସ୍ନାତଂ ବହୁଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ମଂତ୍ରା ଜପ୍ତାସ୍ତୁ କୋଟିଶଃ
ମୁଁ ବହୁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରିଛି, ଏବଂ କୋଟି କୋଟି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିଛି।
ଶୁଶ୍ରୂଷିତାଶ୍ଚ ଗୁରଵୋ ବହଵୋ ବହ୍ଵନେହସମ୍
ମୁଁ ବହୁ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା କରିଛି, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାୟ ଦୋଷରହିତ ଥିଲେ।
ଶିଖରାଣି ଗିରୀଂଦ୍ରାଣାଂ ମଯା ଚାଧ୍ଯୁଷିତାନ୍ଯହୋ 4.2.74.
ମୁଁ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ବସିଛି, ଏହା ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।
ରସାଯନାନି ବହୁଶଃ ସେଵିତାନି ମଯା ପୁନଃ
ମୁଁ ବହୁ ପ୍ରକାର ରସାୟନ ପ୍ରୟୋଗ ବାରମ୍ବାର କରିଛି।
ମଯା ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ବହୁଶଃ କୃତାଂତଵଦନୋପମାଃ
ମୁଁ ବହୁ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମୃତ୍ୟୁର ମୁହଁ ପରି ଲାଗିଥାଏ।
ପରଂ କିଂଚିତ୍କ୍ଵଚିନ୍ନୈକ୍ଷି ସିଦ୍ଧ୍ଯଂକୁରମପି ପ୍ରଭୋ
ତଥାପି, ମହାପ୍ରଭୁ, କେଉଁଠି ମୁଁ ସତ୍ୟ ସିଦ୍ଧିର ଏକ ଅନ୍ଶ ମଧ୍ୟ ଦେଖିନାହିଁ।