ତତ୍ପୀଠଦର୍ଶନାଦେଵ ଵିରଜା ଜାଯତେ ନରଃ
ସେହି ପୀଠକୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମାନେ ମଣିଷ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ତୀର୍ଥଂ ପିଲିପିଲାଖ୍ଯଂ ତଦ୍ଦ୍ଯୁନଦ୍ଯଂଭସି ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ଯେ 'ପିଲିପିଳା' ନାମର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦ୍ୟୁନଦୀ ନଦୀର ପାଣିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେଠି—
ଵିଷ୍ଟପତ୍ରିତଯାଂତର୍ଯେ ଦେଵର୍ଷିମନୁଜୋରଗାଃ
ତିନି ଲୋକର ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ଋଷି, ମଣିଷ ଓ ସର୍ପମାନେ—
ତଦାରଭ୍ଯ ଚ ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ତଚ୍ଚ ଲିଂଗଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ସେଥିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଲିଙ୍ଗ—
ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ମହିମୋକ୍ତାଃ ପିନାକିନା
ତ୍ରିବିଷ୍ଟପର ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ପିନାକଧାରୀ କହିଥିଲେ।
ସର୍ଵଦୃକ୍ସର୍ଵଜନକ କିଂଚିତ୍ପୃଚ୍ଛାମି ତଦ୍ଵଦ
ସମସ୍ତକୁ ଦେଖୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଜନକ, ମୁଁ କିଛି ପଚାରିବାକୁ ଚାହେଁ—ଦୟାକରି ମୋତେ କହ।
ଇଦଂ ତଵ ପ୍ରିଯଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ କର୍ମବୀଜମହୌଷଧମ୍
ଏହି ତୁମ ପ୍ରିୟ କ୍ଷେତ୍ର, କର୍ମର ମହାଔଷଧ ବିଜ।
ଯତ୍କ୍ଷେତ୍ରରଜସୋପ୍ଯଗ୍ରେ ତ୍ରିଲୋକ୍ଯପି ତୃଣାଯତେ 4.2.73.
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ଧୂଳି ମଧ୍ୟ ଆରମ୍ଭରେ ତିନି ଲୋକକୁ ତୂଳା ଭଳି ଦେଖାଏ।
ଯାନୀହ ସଂତି ଲିଂଗାନି ତାନି ସର୍ଵାଣ୍ଯସଂଶଯମ୍
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯଦ୍ଯପ୍ଯେଵଂ ତଥାପୀଶ ଵିଶେଷଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ଏପରି ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ବିଶେଷ ଏକଥା କହିବା ଉଚିତ।
ଯତ୍ର ଦେଵଃ ସଦା ତିଷ୍ଠେତ୍ସଂଵର୍ତେଽପି ସ ଵଲ୍ଲଭଃ
ଯେଉଁଠି ଦେବତା ସଦା ବସିଥାନ୍ତି, ସଂହାର ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ସେଠି ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ।
ଯେଷାଂ ସ୍ମରଣତୋପ୍ଯତ୍ର ଭଵେତ୍ପାପସ୍ଯ ସଂକ୍ଷଯଃ
ଏଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ପାପ ନାଶ ହୁଏ।
ଯେଷାଂ ସମର୍ଚନାଦେଵ ମଧ୍ଯେ ଜନ୍ମ ସକୃଦ୍ଵିଭୋ
ଏଠି ସେମାନଙ୍କୁ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ପୂଜିଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଜନ୍ମରେ—
ଵିଧାଯ ମଯ୍ଯନୁକ୍ରୋଶଂ କାରୁଣ୍ଯାମୃତସାଗର
ମୋ ପ୍ରତି ଦୟା ଦେଖା, ହେ କରୁଣାର ଅମୃତ ସାଗର।
ଇତ୍ଯାକର୍ଣ୍ଯ ମହେଶାନସ୍ତସ୍ଯା ଦେଵ୍ଯାଃ ସୁଭାଷିତମ୍
ସେ ଦେବୀଙ୍କର ମଧୁର କଥା ଶୁଣି, ମହେଶ୍ୱର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନୋଯୋଗରେ ଶୁଣିଲେ।
ଯନ୍ନାମାକର୍ଣନାଦେଵ କ୍ଷୀଯଂତେ ପାପରାଶଯଃ
ସେ ନାମଟି କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମାତ୍ର, ପାପର ମୂଳ ଧୀରେ ଧୀରେ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ।
ଇଦଂ ଵିଦଂତି ନୈଵାପି ବ୍ରହ୍ମନାରାଯଣାଦଯଃ
ଏହି କଥା ବ୍ରହ୍ମା, ନାରାୟଣ ଓ ଅନ୍ୟେମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିନାହାନ୍ତି।
ଅସଂଖ୍ଯାତାନି ଲିଂଗାନି ପାର୍ଵତ୍ଯାନଂଦକାନନେ 4.2.73.
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନରେ ଅସଂଖ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ରହିଛି।
ନାନାଧାତୁମଯାନୀଶେ ଦାର୍ଷଦାନ୍ଯପ୍ଯନେକଶଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁରେ ତିଆରି ଏବଂ ଅନେକ ପାଥରର ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ସିଦ୍ଧଚାରଣଗଂଧର୍ଵ ଯକ୍ଷରକ୍ଷୋର୍ଚିତାନ୍ଯପି
ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଦିଗ୍ଗଜେର୍ଗିରିଭିସ୍ତୀର୍ଥେର୍ଋକ୍ଷ ଵାନର କିନ୍ନରୈଃ
ଦିଗ୍ଗଜ, ପାହାଡ଼, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ଭାଲୁ, ବାନର ଓ କିନ୍ନରମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି।
ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାନି ଯାନୀହ ମୁକ୍ତିହେତୂନି ତାନ୍ଯପି
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ମୁକ୍ତିର କାରଣ ମଧ୍ୟ।
ଭଗ୍ନାନ୍ଯପି ଚ କାଲେନ ତାନି ପୂଜ୍ଯାନି ସୁଂଦରି
ସମୟରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଲିଙ୍ଗମାନେ ମଧ୍ୟ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ।
ଗଂଗାଭସ୍ଯପି ତିଷ୍ଠଂତି ଷଷ୍ଟିକୋଟିମିତାନିହି
ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ସାଠି କୋଟି ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ଗଣନାଦିଵସାଦଵାର୍ଙ୍ମମଭକ୍ତଜନୈଃପ୍ରିଯେ
ଗଣନା ଓ ଅନ୍ୟ କାରଣରୁ, ହେ ପ୍ରିୟେ, ଭକ୍ତି ନଥିବା ଲୋକମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତି।
ତ୍ଵଯା ତୁ ଯାନି ପୃଷ୍ଟାନି ଯୈରିଦଂ କ୍ଷେତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ତୁମେ ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ବିଷୟରେ ପଚାରିଛ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହୋଇଛି—
କଲାଵତୀଵ ଗୋପ୍ଯାନି ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଗିରୀଂଦ୍ରଜେ
ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ସେଗୁଡ଼ିକ କଳାର ଭଳି ଗୁପ୍ତ ରହିବ।
କଲିକଲ୍ମଷପୁଷ୍ଟା ଯେ ଯେ ଦୁଷ୍ଟା ନାସ୍ତିକାଃ ଶଠାଃ 4.2.73.
କଳି ଯୁଗର ପାପରେ ଦୁଷିତ, ଦୁଷ୍ଟ, ନାସ୍ତିକ ଓ କପଟ ଲୋକମାନେ—
ନାମଶ୍ରଵଣତୋପୀହ ଯଲ୍ଲିଂଗାନାଂ ଶୁଭାନନେ
ଏଠାରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କର ନାମ ଶୁଣିଲେ ମାତ୍ର, ହେ ଶୁଭମୁଖୀ—
ଓଂକାରଃ ପ୍ରଥମଂ ଲିଂଗଂ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଚ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ପ୍ରଥମ ଲିଙ୍ଗ ହେଉଛି ଓଁକାର, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ହେଉଛି ତ୍ରିଲୋଚନ।