ଶ୍ଵଵାହନା ରକ୍ତମୁଖା ମହାଦଂଷ୍ଟ୍ରା ମହାଭୁଜାଃ
ସେମାନେ କୁକୁର ଚଢ଼ି ଚଲନ୍ତି, ଲାଲ୍ ମୁହଁ, ବଡ଼ ଦାନ୍ତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ନାନାରୂପଧରାଃ ସର୍ଵେ ନାନାଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ର ପାଣଯଃ
ସମସ୍ତେ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ନେଇଥାନ୍ତି, ହାତରେ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଧରିଥାନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯୁଜ୍ଜିହ୍ଵୋ ଲଲଜ୍ଜିହ୍ଵଃ କ୍ରୂରାସ୍ଯଃ କ୍ରୂରଲୋଚନଃ
କେହି ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଭଳି ଜିଭ୍ବା, କେହି ଅସ୍ଥିର ଜିଭ୍ବା, କେହି ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଓ କ୍ରୁର ଚକ୍ଷୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଜଂଭକୋ ଜୃଂଭଣମୁଖୋ ଜ୍ଵାଲାନେତ୍ରୋ ଵୃକୋଦରଃ
ଜମ୍ଭକ, ବଡ଼ ହାଁଡି ମୁହଁ, ଜ୍ୱାଳାମୟ ଚକ୍ଷୁ ଓ ବଘା ପେଟ ଧାରଣ କରେ।
ଜ୍ଵଲତ୍କେଶଃ କଂବୁଶିରାଃ ଖର୍ଵଗ୍ରୀଵୋ ମହାହନୁଃ
ଜ୍ୱାଳାମୟ କେଶ, ଶଂଖ ଭଳି ମୁଣ୍ଡ, ଛୋଟ ଗଳା ଓ ବଡ଼ ମଣ୍ଡିବା ଥାଏ।
ଇତ୍ଯାଦଯୋ ମୁନେ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଦୁର୍ଵୃତ୍ତରୁଧିରପ୍ରିଯାଃ 4.2.72.
ଏଭଳି, ମୁନି, ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ରକ୍ତ ପ୍ରିୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ବସବାସ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ କାଶୀଭକ୍ତିପରୈର୍ନରୈଃ ।। 4.2.72.
ସେଥିପାଇଁ, କାଶୀ ପ୍ରତି ଅଗାଧ ଭକ୍ତି ଥିବା ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ଲାଗିପଡ଼ିବେ।
କାଶ୍ଯାଂ ଯସ୍ଯାସ୍ତି ଵୈ ପ୍ରେମ ତେନ କୃତ୍ଵାଽଽଦରଂ ଗୁରୁମ୍
ଯାହାଙ୍କର କାଶୀ ପ୍ରତି ସତ୍ୟ ପ୍ରେମ ଅଛି, ସେ ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଗଭୀର ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କରିବେ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଜଗଦଂବିକଯାଯୁକ୍ତଃ କିଂ ଚକାରାଶୁ ତଦ୍ଵଦ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଜଗଦମ୍ବିକାଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଇ, ସେ କଣ କଲେ? ମୋତେ କହ।
ଵିରଜଃସଂଜ୍ଞକଂ ପୀଠଂ ଯତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଯେଉଁ 'ବିରଜା' ନାମକ ପୀଠ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ସେଥିରେ—
ତତ୍ପୀଠଦର୍ଶନାଦେଵ ଵିରଜା ଜାଯତେ ନରଃ
ସେହି ପୀଠକୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମାନେ ମଣିଷ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ତୀର୍ଥଂ ପିଲିପିଲାଖ୍ଯଂ ତଦ୍ଦ୍ଯୁନଦ୍ଯଂଭସି ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ଯେ 'ପିଲିପିଳା' ନାମର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦ୍ୟୁନଦୀ ନଦୀର ପାଣିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେଠି—
ଵିଷ୍ଟପତ୍ରିତଯାଂତର୍ଯେ ଦେଵର୍ଷିମନୁଜୋରଗାଃ
ତିନି ଲୋକର ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ଋଷି, ମଣିଷ ଓ ସର୍ପମାନେ—
ତଦାରଭ୍ଯ ଚ ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ତଚ୍ଚ ଲିଂଗଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ସେଥିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଲିଙ୍ଗ—
ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ମହିମୋକ୍ତାଃ ପିନାକିନା
ତ୍ରିବିଷ୍ଟପର ଲିଙ୍ଗର ମହିମା ପିନାକଧାରୀ କହିଥିଲେ।
ସର୍ଵଦୃକ୍ସର୍ଵଜନକ କିଂଚିତ୍ପୃଚ୍ଛାମି ତଦ୍ଵଦ
ସମସ୍ତକୁ ଦେଖୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଜନକ, ମୁଁ କିଛି ପଚାରିବାକୁ ଚାହେଁ—ଦୟାକରି ମୋତେ କହ।
ଇଦଂ ତଵ ପ୍ରିଯଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ କର୍ମବୀଜମହୌଷଧମ୍
ଏହି ତୁମ ପ୍ରିୟ କ୍ଷେତ୍ର, କର୍ମର ମହାଔଷଧ ବିଜ।
ଯତ୍କ୍ଷେତ୍ରରଜସୋପ୍ଯଗ୍ରେ ତ୍ରିଲୋକ୍ଯପି ତୃଣାଯତେ 4.2.73.
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ଧୂଳି ମଧ୍ୟ ଆରମ୍ଭରେ ତିନି ଲୋକକୁ ତୂଳା ଭଳି ଦେଖାଏ।
ଯାନୀହ ସଂତି ଲିଂଗାନି ତାନି ସର୍ଵାଣ୍ଯସଂଶଯମ୍
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯଦ୍ଯପ୍ଯେଵଂ ତଥାପୀଶ ଵିଶେଷଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ଏପରି ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ବିଶେଷ ଏକଥା କହିବା ଉଚିତ।
ଯତ୍ର ଦେଵଃ ସଦା ତିଷ୍ଠେତ୍ସଂଵର୍ତେଽପି ସ ଵଲ୍ଲଭଃ
ଯେଉଁଠି ଦେବତା ସଦା ବସିଥାନ୍ତି, ସଂହାର ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ସେଠି ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ।
ଯେଷାଂ ସ୍ମରଣତୋପ୍ଯତ୍ର ଭଵେତ୍ପାପସ୍ଯ ସଂକ୍ଷଯଃ
ଏଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ପାପ ନାଶ ହୁଏ।
ଯେଷାଂ ସମର୍ଚନାଦେଵ ମଧ୍ଯେ ଜନ୍ମ ସକୃଦ୍ଵିଭୋ
ଏଠି ସେମାନଙ୍କୁ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ପୂଜିଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଜନ୍ମରେ—
ଵିଧାଯ ମଯ୍ଯନୁକ୍ରୋଶଂ କାରୁଣ୍ଯାମୃତସାଗର
ମୋ ପ୍ରତି ଦୟା ଦେଖା, ହେ କରୁଣାର ଅମୃତ ସାଗର।
ଇତ୍ଯାକର୍ଣ୍ଯ ମହେଶାନସ୍ତସ୍ଯା ଦେଵ୍ଯାଃ ସୁଭାଷିତମ୍
ସେ ଦେବୀଙ୍କର ମଧୁର କଥା ଶୁଣି, ମହେଶ୍ୱର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନୋଯୋଗରେ ଶୁଣିଲେ।
ଯନ୍ନାମାକର୍ଣନାଦେଵ କ୍ଷୀଯଂତେ ପାପରାଶଯଃ
ସେ ନାମଟି କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମାତ୍ର, ପାପର ମୂଳ ଧୀରେ ଧୀରେ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ।
ଇଦଂ ଵିଦଂତି ନୈଵାପି ବ୍ରହ୍ମନାରାଯଣାଦଯଃ
ଏହି କଥା ବ୍ରହ୍ମା, ନାରାୟଣ ଓ ଅନ୍ୟେମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିନାହାନ୍ତି।
ଅସଂଖ୍ଯାତାନି ଲିଂଗାନି ପାର୍ଵତ୍ଯାନଂଦକାନନେ 4.2.73.
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନରେ ଅସଂଖ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ରହିଛି।
ନାନାଧାତୁମଯାନୀଶେ ଦାର୍ଷଦାନ୍ଯପ୍ଯନେକଶଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁରେ ତିଆରି ଏବଂ ଅନେକ ପାଥରର ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ସିଦ୍ଧଚାରଣଗଂଧର୍ଵ ଯକ୍ଷରକ୍ଷୋର୍ଚିତାନ୍ଯପି
ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି।