ଵାତପିତ୍ତାଦି ଜନିତାସ୍ତଥା ଚ ଵିଷମଜ୍ଵରାଃ
ବାୟୁ, ପିତ୍ତ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ରୋଗ ଓ ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱର—
ଵଜ୍ରପଂଜର ନାମୈତତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଦୁର୍ଗାପ୍ରଶଂସନମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରଟି 'ବଜ୍ରପଞ୍ଜର' ନାମରେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ସ୍ତୁତି।
ଅଷ୍ଟଜପ୍ତେନ ଚାନେନ ଯୋଭିମଂତ୍ର୍ଯ ଜଲଂ ପିବେତ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଆଠଥର ପଢି, ପରେ ଜଳକୁ ଅଭିମନ୍ତ୍ରଣ କରି ପିଏ—
ଗର୍ଭପୀଡା ତୁ ନୋ ଜାତୁ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯଭିମଂତ୍ରଣାତ୍
ଏପରି ମନ୍ତ୍ରଣା କରିଲେ, ଗର୍ଭର କଷ୍ଟ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ଯତ୍ର ସାନ୍ନିଧ୍ଯମେତସ୍ଯ ସ୍ତଵସ୍ଯେହ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ରହିବ—
ରକ୍ଷାଂ ପରିକରିଷ୍ଯଂତି ମଦ୍ଭକ୍ତାନାଂ ମମାଜ୍ଞଯା 4.2.72.
ମୋ ଆଦେଶରେ, ମୋ ଭକ୍ତମାନେ ସୁରକ୍ଷା ପାଇବେ।
ତେପି ସ୍ଵର୍ଗୌକସଃ ସର୍ଵେ ସ୍ଵଂସ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଯଯୁର୍ମୁଦା ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ କାଶ୍ଯାଂ ସେଵ୍ଯା ଯଥା ସା ଚ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵଦାମି ତେ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ତାପରେ, ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: କାଶୀରେ ତାଙ୍କୁ କିପରି ପୂଜିବା, ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଭୌମଵାରେ ଵିଶେଷତଃ
ବିଶେଷ କରି ଅଷ୍ଟମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ମଙ୍ଗଳବାରରେ।
ନଵରାତ୍ରଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ସା ସମର୍ଚିତା
ନବରାତ୍ରି ଦିନରେ ସେଉଁଠି ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ମହାପୂଜୋପହାରୈଶ୍ଚ ମହାବଲିନିଵେଦନୈଃ
ବଡ଼ ପୂଜା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳି ଦ୍ୱାରା ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନା କରାଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରତିସଂଵତ୍ସରଂ ତସ୍ଯାଃ କାର୍ଯା ଯାତ୍ରା ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ପ୍ରତିବର୍ଷ ଦେବୀଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଯଥାଯଥ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ।
ଯୋ ନ ସାଂଵତ୍ସରୀଂ ଯାତ୍ରାଂ ଦୁର୍ଗାଯାଃ କୁରୁତେ କୁଧୀଃ
ଯିଏ ଅଜ୍ଞାନରେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଯାତ୍ରା କରେନାହିଁ—
ଦୁର୍ଗାକୁଂଡେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସର୍ଵଦୁର୍ଗାର୍ତିହାରିଣୀମ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ଦୁର୍ଗା କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରେ—
ସା ଦୁର୍ଗାଶକ୍ତିଭିଃ ସାର୍ଧଂ କାଶୀଂ ରକ୍ଷତି ସର୍ଵତଃ
ସେଇ ଦୁର୍ଗା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିମାନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ କାଶୀକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ରକ୍ଷଂତି କ୍ଷେତ୍ରମେତଦ୍ଵୈ ତଥାନ୍ଯା ନଵଶକ୍ତଯଃ
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଦେବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ନଉଟି ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଶତନେତ୍ରା ସହସ୍ରାସ୍ଯା ତଥାଯୁତଭୁଜାପରା 4.2.72.
କେହି ଶତାଧିକ ଚକ୍ଷୁ, କେହି ହଜାର ମୁହଁ, ଆଉ କେହି ଦଶ ହଜାର ହାତ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵା ସୌଭାଗ୍ଯଗୌରୀ ଚ ସୃଷ୍ଟାଃ ପ୍ରାଚ୍ଯାଦିମଧ୍ଯତଃ
ବିଶ୍ୱା, ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ଗୌରୀ ପୂର୍ବ, ଅନ୍ୟ ଦିଗ ଓ ମଧ୍ୟରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ।
ତଥୈଵ ଭୈରଵାଶ୍ଚାଷ୍ଟୌ ଦିକ୍ଷ୍ଵଷ୍ଟାସୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ
ଏଭଳି ଅଷ୍ଟ ଭୈରବ ମଧ୍ୟ ଅଷ୍ଟ ଦିଗରେ ବିସ୍ଥାପିତ।
ରୁରୁଶ୍ଚଂଡୋସିତାଂଗଶ୍ଚ କପାଲୀ କ୍ରୋଧନସ୍ତଥା
ରୁରୁ, ଚଣ୍ଡ, ଉଶିତାଙ୍ଗ, କପାଳୀ ଓ କ୍ରୋଧନ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଚତୁଃଷଷ୍ଟିସ୍ତୁ ଵେତାଲା ମହାଭୀଷଣମୂର୍ତଯଃ
ଚଉଷଠି ଭୟଙ୍କର ଆକୃତିର ବେତାଳ ଅଛନ୍ତି।
ଶ୍ଵଵାହନା ରକ୍ତମୁଖା ମହାଦଂଷ୍ଟ୍ରା ମହାଭୁଜାଃ
ସେମାନେ କୁକୁର ଚଢ଼ି ଚଲନ୍ତି, ଲାଲ୍ ମୁହଁ, ବଡ଼ ଦାନ୍ତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ନାନାରୂପଧରାଃ ସର୍ଵେ ନାନାଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ର ପାଣଯଃ
ସମସ୍ତେ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ନେଇଥାନ୍ତି, ହାତରେ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଧରିଥାନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯୁଜ୍ଜିହ୍ଵୋ ଲଲଜ୍ଜିହ୍ଵଃ କ୍ରୂରାସ୍ଯଃ କ୍ରୂରଲୋଚନଃ
କେହି ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଭଳି ଜିଭ୍ବା, କେହି ଅସ୍ଥିର ଜିଭ୍ବା, କେହି ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଓ କ୍ରୁର ଚକ୍ଷୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଜଂଭକୋ ଜୃଂଭଣମୁଖୋ ଜ୍ଵାଲାନେତ୍ରୋ ଵୃକୋଦରଃ
ଜମ୍ଭକ, ବଡ଼ ହାଁଡି ମୁହଁ, ଜ୍ୱାଳାମୟ ଚକ୍ଷୁ ଓ ବଘା ପେଟ ଧାରଣ କରେ।
ଜ୍ଵଲତ୍କେଶଃ କଂବୁଶିରାଃ ଖର୍ଵଗ୍ରୀଵୋ ମହାହନୁଃ
ଜ୍ୱାଳାମୟ କେଶ, ଶଂଖ ଭଳି ମୁଣ୍ଡ, ଛୋଟ ଗଳା ଓ ବଡ଼ ମଣ୍ଡିବା ଥାଏ।
ଇତ୍ଯାଦଯୋ ମୁନେ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଦୁର୍ଵୃତ୍ତରୁଧିରପ୍ରିଯାଃ 4.2.72.
ଏଭଳି, ମୁନି, ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ରକ୍ତ ପ୍ରିୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ବସବାସ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ କାଶୀଭକ୍ତିପରୈର୍ନରୈଃ ।। 4.2.72.
ସେଥିପାଇଁ, କାଶୀ ପ୍ରତି ଅଗାଧ ଭକ୍ତି ଥିବା ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ଲାଗିପଡ଼ିବେ।
କାଶ୍ଯାଂ ଯସ୍ଯାସ୍ତି ଵୈ ପ୍ରେମ ତେନ କୃତ୍ଵାଽଽଦରଂ ଗୁରୁମ୍
ଯାହାଙ୍କର କାଶୀ ପ୍ରତି ସତ୍ୟ ପ୍ରେମ ଅଛି, ସେ ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଗଭୀର ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କରିବେ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଜଗଦଂବିକଯାଯୁକ୍ତଃ କିଂ ଚକାରାଶୁ ତଦ୍ଵଦ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଜଗଦମ୍ବିକାଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଇ, ସେ କଣ କଲେ? ମୋତେ କହ।
ଵିରଜଃସଂଜ୍ଞକଂ ପୀଠଂ ଯତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଯେଉଁ 'ବିରଜା' ନାମକ ପୀଠ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ସେଥିରେ—