ରଣେ ରାଜକୁଲେ ଦ୍ଯୂତେ ସଂଗ୍ରାମେ ଶତ୍ରୁସଂକଟେ
ଯୁଦ୍ଧରେ, ରାଜଦରବାରରେ, ଜୁଆ ଖେଳରେ, ସଂଘର୍ଷରେ ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆପଦରେ—
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀଂ ପ୍ରଣେମୁଶ୍ଚ ପୁନଃପୁନଃ
ଏଭଳି ଜଗତ୍ ଜନନୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟା ଜଗନ୍ମାତା ତାନାହ ସୁରସତ୍ତମାନ୍
ତାପରେ, ଜଗନ୍ମାତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେଠାରେ ଥିବା ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତୁଷ୍ଟାହମନଯା ସ୍ତୁତ୍ଯା ନିତରାଂ ତୁ ଯଥାର୍ଥଯା
ଏହି ସତ୍ୟ ଓ ଭକ୍ତିଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତୁତିରେ ମୁଁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି।
ତସ୍ଯାହଂ ନାଶଯିଷ୍ଯାମି ଵିପଦଂ ଚ ପଦେ ପଦେ
ତାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପରେ ମୁଁ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଦେବି।
ଏତତ୍ସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ କଵଚଂ ପରିଧାସ୍ଯତି ଯୋ ନରଃ 4.2.72.
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ କବଚରୂପେ ଧାରଣ କରିବେ—
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ମେ ନାମ ଦୁର୍ଗେତି ଖ୍ଯାତିମେଷ୍ଯତି
ଆଜିଠାରୁ ମୋର ନାମ 'ଦୁର୍ଗା' ବେଶି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ।
ଯେ ମାଂ ଦୁର୍ଗାଂ ଶରଣଗା ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଗତିଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେମାନେ ମୋତେ 'ଦୁର୍ଗା' ଭାବେ ଶରଣ ନେବେ, ସେମାନଙ୍କର କେବେ ଦୁର୍ଗତି ହେବ ନାହିଁ।
ଅନଯା କଵଚଂ କୃତ୍ଵା ମା ବିଭେତୁ ଯମାଦପି
ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରି, ସେ ଯମଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ।
ଝୋଟିଂଗା ରାକ୍ଷସାଃ କ୍ରୂରା ଵିଷ ସର୍ପାଗ୍ନି ଦସ୍ଯଵଃ
ଝୋଟିଙ୍ଗା ନାମକ କ୍ରୂର ଦାନବ, ବିଷ, ସାପ, ଅଗ୍ନି ଓ ଚୋରମାନେ—
ଵାତପିତ୍ତାଦି ଜନିତାସ୍ତଥା ଚ ଵିଷମଜ୍ଵରାଃ
ବାୟୁ, ପିତ୍ତ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ରୋଗ ଓ ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱର—
ଵଜ୍ରପଂଜର ନାମୈତତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଦୁର୍ଗାପ୍ରଶଂସନମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରଟି 'ବଜ୍ରପଞ୍ଜର' ନାମରେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ସ୍ତୁତି।
ଅଷ୍ଟଜପ୍ତେନ ଚାନେନ ଯୋଭିମଂତ୍ର୍ଯ ଜଲଂ ପିବେତ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଆଠଥର ପଢି, ପରେ ଜଳକୁ ଅଭିମନ୍ତ୍ରଣ କରି ପିଏ—
ଗର୍ଭପୀଡା ତୁ ନୋ ଜାତୁ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯଭିମଂତ୍ରଣାତ୍
ଏପରି ମନ୍ତ୍ରଣା କରିଲେ, ଗର୍ଭର କଷ୍ଟ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ଯତ୍ର ସାନ୍ନିଧ୍ଯମେତସ୍ଯ ସ୍ତଵସ୍ଯେହ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ରହିବ—
ରକ୍ଷାଂ ପରିକରିଷ୍ଯଂତି ମଦ୍ଭକ୍ତାନାଂ ମମାଜ୍ଞଯା 4.2.72.
ମୋ ଆଦେଶରେ, ମୋ ଭକ୍ତମାନେ ସୁରକ୍ଷା ପାଇବେ।
ତେପି ସ୍ଵର୍ଗୌକସଃ ସର୍ଵେ ସ୍ଵଂସ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଯଯୁର୍ମୁଦା ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ କାଶ୍ଯାଂ ସେଵ୍ଯା ଯଥା ସା ଚ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵଦାମି ତେ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ତାପରେ, ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: କାଶୀରେ ତାଙ୍କୁ କିପରି ପୂଜିବା, ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଭୌମଵାରେ ଵିଶେଷତଃ
ବିଶେଷ କରି ଅଷ୍ଟମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ମଙ୍ଗଳବାରରେ।
ନଵରାତ୍ରଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ସା ସମର୍ଚିତା
ନବରାତ୍ରି ଦିନରେ ସେଉଁଠି ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ମହାପୂଜୋପହାରୈଶ୍ଚ ମହାବଲିନିଵେଦନୈଃ
ବଡ଼ ପୂଜା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳି ଦ୍ୱାରା ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନା କରାଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରତିସଂଵତ୍ସରଂ ତସ୍ଯାଃ କାର୍ଯା ଯାତ୍ରା ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ପ୍ରତିବର୍ଷ ଦେବୀଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଯଥାଯଥ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ।
ଯୋ ନ ସାଂଵତ୍ସରୀଂ ଯାତ୍ରାଂ ଦୁର୍ଗାଯାଃ କୁରୁତେ କୁଧୀଃ
ଯିଏ ଅଜ୍ଞାନରେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଯାତ୍ରା କରେନାହିଁ—
ଦୁର୍ଗାକୁଂଡେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସର୍ଵଦୁର୍ଗାର୍ତିହାରିଣୀମ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ଦୁର୍ଗା କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରେ—
ସା ଦୁର୍ଗାଶକ୍ତିଭିଃ ସାର୍ଧଂ କାଶୀଂ ରକ୍ଷତି ସର୍ଵତଃ
ସେଇ ଦୁର୍ଗା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିମାନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ କାଶୀକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ରକ୍ଷଂତି କ୍ଷେତ୍ରମେତଦ୍ଵୈ ତଥାନ୍ଯା ନଵଶକ୍ତଯଃ
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଦେବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ନଉଟି ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଶତନେତ୍ରା ସହସ୍ରାସ୍ଯା ତଥାଯୁତଭୁଜାପରା 4.2.72.
କେହି ଶତାଧିକ ଚକ୍ଷୁ, କେହି ହଜାର ମୁହଁ, ଆଉ କେହି ଦଶ ହଜାର ହାତ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵା ସୌଭାଗ୍ଯଗୌରୀ ଚ ସୃଷ୍ଟାଃ ପ୍ରାଚ୍ଯାଦିମଧ୍ଯତଃ
ବିଶ୍ୱା, ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ଗୌରୀ ପୂର୍ବ, ଅନ୍ୟ ଦିଗ ଓ ମଧ୍ୟରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ।
ତଥୈଵ ଭୈରଵାଶ୍ଚାଷ୍ଟୌ ଦିକ୍ଷ୍ଵଷ୍ଟାସୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ
ଏଭଳି ଅଷ୍ଟ ଭୈରବ ମଧ୍ୟ ଅଷ୍ଟ ଦିଗରେ ବିସ୍ଥାପିତ।
ରୁରୁଶ୍ଚଂଡୋସିତାଂଗଶ୍ଚ କପାଲୀ କ୍ରୋଧନସ୍ତଥା
ରୁରୁ, ଚଣ୍ଡ, ଉଶିତାଙ୍ଗ, କପାଳୀ ଓ କ୍ରୋଧନ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଚତୁଃଷଷ୍ଟିସ୍ତୁ ଵେତାଲା ମହାଭୀଷଣମୂର୍ତଯଃ
ଚଉଷଠି ଭୟଙ୍କର ଆକୃତିର ବେତାଳ ଅଛନ୍ତି।