ନିଃଶ୍ଵାସଵାତନିହତାଃ ପେତୁରୁର୍ଵ୍ଯାଂ ମହାଦ୍ରୁମାଃ
ଶ୍ୱାସ ଓ ପବନର ଘାତରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛମାନେ ଭୂମିକୁ ଢଳିପଡ଼ିଲେ।
ମହାମହିଷରୂପେଣ ତେନ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଂଡପଃ
ବଡ଼ ମହିଷ ଆକାର ଧରି ସେ ତିନି ଲୋକର ମଣ୍ଡପକୁ ପୂରିଦେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଂଡମପ୍ଯକାଂଡେନ ତଦ୍ଭଯେନ ସମାକୁଲମ୍
ତାଙ୍କର ଭୟରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଭୟଭୀତ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ତ୍ରିଶୂଲଘାତଵିଭ୍ରାଂତଃ ପତିତ୍ଵା ପୁନରୁତ୍ଥିତଃ
ତ୍ରିଶୂଳ ଘାତରେ ସେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ, ପୁଣି ଉଠିଲେ।
ସ ଦୁର୍ଗୋ ନିତରାଂ ଦୁର୍ଗୋ ଵିବଭୌ ସମରାଜିରେ
ସେହି କୋଟ ବଡ଼ ଦୁର୍ଜୟ ଥିଲା, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲା।
ଅଥ ତୂର୍ଣଂ ସ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରସ୍ତାଂ ଦେଵୀଂ ରଣକୋଵିଦାମ୍
ତାପରେ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ତାହା ସେଇ ଯୁଦ୍ଧ କୁଶଳ ଦେବୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖିନେ ତୁରନ୍ତ ଆସିଲେ।
ତତୋ ନଭୋଂଗଣାଦ୍ଦୂରାତ୍କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ସ ଜଗଦଂବିକାମ୍ 4.2.72.
ତାପରେ, ଆକାଶର ଦୂରରୁ ସେ ଦୈତ୍ୟପତି ଜଗତ୍ଜନନୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଅଥାଂତରିକ୍ଷଗା ଦେଵୀ ତସ୍ଯ ମାର୍ଗଣମଧ୍ଯଗା
ଏହାପରେ, ଦେବୀ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଚାଲି ତାଙ୍କ ତୀରର ପଥରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତଂ ଵିଧୂଯ ଶରତ୍ରାତଂ ନିଜେଷୁ ନିକରୈରଲମ୍
ସେଇ ତୀରକୁ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ କରି, ନିଜ ଅନେକ ତୀରରେ ଦୈତ୍ୟପତିଙ୍କୁ ଆବୃତ କଲେ।
ହୃଦି ଵିଦ୍ଧସ୍ତଯା ଦେଵ୍ଯା ସ ଚ ତେନ ମହେଷୁଣା
ସେଇ ମହାତୀରରେ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବିଦ୍ଧ କରିଦେଲେ।
ମହାରୁଧିରଧାରାଭିଃ ସ୍ରଵଂତୀଂ ଚ ପ୍ରଵର୍ତଯନ୍
ସେ ଦୈତ୍ୟ ଭାରି ରକ୍ତଧାରା ଝରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଦେଵଦୁଂଦୁଭଯୋ ନେଦୁଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାନି ଜଗଂତି ଚ
ଦେବତାଙ୍କ ଡମ୍ବୁରୀ ବାଜିଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା।
ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଦେଵା ମହର୍ଷିଭିଃ
ଦେବତାମାନେ ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ଫୁଲ ବର୍ଷା କରି କରି ଆସିଲେ।
ମହେଶ୍ଵର ମହାଶକ୍ତେ ଦୈତ୍ଯଦ୍ରୁମକୁଠାରକେ
ହେ ମହେଶ୍ୱର, ହେ ମହାଶକ୍ତି, ଦୈତ୍ୟବୃକ୍ଷ କୁ ଛେଦନ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵ୍ଯାପିନି ଶିଵେ ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାଧରି
ତୁମେ ତିନି ଲୋକକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛ, ହେ ଶିବେ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା।
ହଂସଯାନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵସୃଷ୍ଟିଵିଧାଯିନି
ହଁସ ରେ ଚଡ଼ିଥିବା, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତ୍ରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵମୈଂଦ୍ରୀ ତ୍ଵଂ ଚ କୌବେରୀ ଵାଯଵୀ ତ୍ଵଂ ତ୍ଵମଂବୁପା 4.2.72.
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, କୁବେରଙ୍କ ଜନନୀ, ବାୟୁର ଶକ୍ତି, ଏବଂ ଜଳର ମାଲିକା।
ଶଶାଂକକୌମୁଦୀ ତ୍ଵଂ ଚ ସୌରୀ ଶକ୍ତିସ୍ତ୍ଵମେଵ ଚ
ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରର ଆଲୋକ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶକ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂଳ।
ତ୍ଵଂ ଗୌରୀ ତ୍ଵଂ ଚ ସାଵିତ୍ରୀ ତ୍ଵଂ ଗାଯତ୍ରୀ ସରସ୍ଵତୀ
ତୁମେ ଗୌରୀ, ସାବିତ୍ରୀ, ଗାୟତ୍ରୀ ଏବଂ ସରସ୍ୱତୀ।
ଚେତଃ ସ୍ଵରୂପିଣୀ ତ୍ଵଂ ଵୈ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵେଂଦ୍ରିଯରୂପିଣୀ
ତୁମେ ଚେତନାର ସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଆକାର।
ଶବ୍ଦାଦି ରୂପିଣୀ ତ୍ଵଂ ଵୈ କରଣାନୁଗ୍ରହା ତ୍ଵମୁ
ତୁମେ ଶବ୍ଦ ଓ ତାହା ସହିତ ଅନ୍ୟ ରୂପ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ କାମ କରିପାରିବାର ଦୟା।
ତ୍ଵଂ ପରାସି ମହାଦେଵି ତ୍ଵଂ ଚ ଦେଵି ପରାପରା
ତୁମେ ପରା, ହେ ମହାଦେବୀ, ତୁମେ ଦେବୀ, ପରା ଓ ଅପରା ଉଭୟ।
ସର୍ଵରୂପା ତ୍ଵମୀଶାନି ତ୍ଵମରୂପାସି ସର୍ଵଗେ
ହେ ସମସ୍ତ ରୂପର ମା' ତୁମେ ସମସ୍ତ ଆକାରରେ ଅଛ, ତୁମେ ଆକାରହୀନ ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପିତ ଅଛ।
ଵଷଡ୍ଵୌଷଟ୍ସ୍ଵରୂପାସି ତ୍ଵମେଵ ପ୍ରଣଵାତ୍ମିକା
ତୁମେ 'ବଷଟ୍' ଓ 'ଭୌଷଟ୍' ଧ୍ୱନିର ସ୍ୱରୂପ, ତୁମେ ଏକମାତ୍ର 'ଓଁ' ଧ୍ୱନିର ଆତ୍ମା।
ଚତୁର୍ଵର୍ଗାତ୍ମିକା ତ୍ଵଂ ଵୈ ଚତୁର୍ଵର୍ଗଫଲୋଦଯେ
ତୁମେ ଚାରି ପ୍ରକାର ଜୀବନ ଲକ୍ଷ୍ୟର ମୂଳ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଫଳର ଉତ୍ସ।
ଯଦ୍ଦୃଶ୍ଯଂ ଯଦଦୃଶ୍ଯଂ ଚ ସ୍ଥୂଲସୂକ୍ଷ୍ମସ୍ଵରୂପତଃ
ଯାହା ଦେଖାଯାଏ ଓ ଯାହା ଦେଖାଯାଏନି, ମୋଟା ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଯେଉଁ ରୂପରେ ଅଛି, ସେ ସବୁ ତୁମର ନିଜସ୍ୱ ରୂପ।
ମାତସ୍ତ୍ଵଯାଦ୍ଯ ଵିନିହତ୍ଯ ମହାସୁରେଂଦ୍ରଂ ଦୁର୍ଗଂ ନିସର୍ଗଵିବୁଧାର୍ପିତଦୈତ୍ଯସୈନ୍ଯମ୍ 4.2.72.
ମା' ଆଜି ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବତାମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ସମର୍ପିତ କରିଥିଲେ, ସେ ମହା ଦାନବ ରାଜା ଦୁର୍ଗମଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଦେଲ।
ଲୋକେ ତ ଏଵ ଧନଧାନ୍ଯସମୃଦ୍ଧିଭାଜସ୍ତେ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରସୁକଲତ୍ର ସୁମିତ୍ରଵଂତଃ
ଏହି ଜଗତରେ ସେମାନେ ମାତ୍ର ଧନ ଧାନ୍ୟର ସମୃଦ୍ଧି, ପୁଅ, ନାତି, ଭଲ ଘରବାଳି ଓ ସତ୍ ମିତ୍ର ପାଆନ୍ତି।
ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତିଚେତସି ଜନେନ ଵିପତ୍ତିଲେଶଃ କ୍ଲେଶଃ କ୍ଵ ଵାନୁଭଵତୀ ନତିକୃତ୍ସୁ ପୁଂସୁ
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ମନ ତୁମେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ଲିନ, ସେଠାରେ କେଉଁସି ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ବିପଦର ଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନି, ଯଦିଓ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧର୍ମିକ ନୁହଁନ୍ତି।
ଚିତ୍ରଂ ଯଦତ୍ର ସମରେ ସ ହି ଦୁର୍ଗଦୈତ୍ଯସ୍ତ୍ଵଦ୍ଦୃଷ୍ଟିପାତମଧିଗମ୍ଯ ସୁଧାନିଧାନମ୍
ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁର୍ଗମ ଦାନବ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିପାତ ପାଇଁ ଅମୃତ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଏହା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।