ରୋମାଂଚିତା ଯଚ୍ଛ୍ରଵଣାତ୍କାତରା ଅପ୍ଯକାତରାଃ
ଏହା ଶୁଣି ସମସ୍ତଙ୍କ ଲୋମ ଖଡ଼ିଯାଏ; ନିର୍ଭୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
କ୍ଷୁବ୍ଧା ଅଂବୁଧଯଃ ସର୍ଵେ ପେତୁର୍ନକ୍ଷତ୍ରମାଲିକାଃ
ସମସ୍ତ ସାଗର ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇଯାଇଛି; ତାରାମାଳା ଖସିପଡ଼ିଛି।
ତତୋ ଭଗଵତୀ ଦେଵୀ ସ୍ଵଶରୀରସମୁଦ୍ଭଵାଃ
ତାପରେ ଭଗବତୀ ଦେବୀ ନିଜ ଶରୀରରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।
ତାଭିଃ ଶକ୍ତିଭିରେତେଷାଂ ବଲିନାଂ ଦିତିଜନ୍ମନାମ୍
ସେ ଶକ୍ତିମାନ୍ ଦିତିର ସନ୍ତାନମାନେଙ୍କୁ, ସେଇ ଶକ୍ତିମାନେ ସହିତ ଦେବୀ ଦମନ କଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରାଣି ମହାଦୈତ୍ଯୈର୍ଯାନ୍ଯୁତ୍ସୃଷ୍ଟାନି ସଂଗରେ 4.2.71.
ମହାଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଥିଲେ,
ସ ଚ ବାଣସ୍ତଯା ଦେଵ୍ଯା ନିଜ ବାଣୈର୍ମହାଜଵୈଃ 4.2.71.
ସେଇ ବାଣକୁ ଦେବୀ ନିଜ ତୀବ୍ର ବାଣମାନେ ସହିତ ରୋକିଦେଲେ।
ତାଵଞ୍ଜଗଜ୍ଜନନ୍ଯାତାଃ ପ୍ରେରିତା ନିଜ ଶକ୍ତଯଃ
ସେଇ ଶକ୍ତିମାନେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଜନନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିଲେ।
ପାର୍ଵତୀହୃଦଯାନଂଦ ସ୍କଂଦ ସର୍ଵଜ୍ଞନଂଦନ
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ, ସର୍ବଜ୍ଞତାର ଆନନ୍ଦ, ହେ ସ୍କନ୍ଦ।
ଆଖ୍ଯାମ୍ଯାଖ୍ଯାଂ ଶୃଣୁ ମୁନେ କୁଂଭସଂଭଵ ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ହେ କୁମ୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଋଷି, ମୁଁ ଏହି କଥା ସତ୍ୟରେ କହିବି, ତୁମେ ଶୁଣ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯା ତାରା କ୍ଷମା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସୁଂଦରୀ
ତିନି ଲୋକରେ ବିଜୟିନୀ ତାରା, ତିନି ଲୋକର ସୁନ୍ଦରୀ କ୍ଷମା।
କାମାଖ୍ଯା କମଲାକ୍ଷୀ ଚ ଧୃତିସ୍ତ୍ରିପୁରତାପନୀ ।। ଜଯା ଜଯଂତୀ ଵିଜଯା ଜଲେଶୀ ଚାପରାଜିତା
କାମାଖ୍ୟା, କମଳାକ୍ଷୀ, ଧୃତି, ତ୍ରିପୁରତାପନୀ, ଜୟା, ଜୟନ୍ତୀ, ବିଜୟା, ଜଳେଶୀ ଓ ଅପରାଜିତା।
ଶଂଖିନୀ ଗଜଵକ୍ତ୍ରା ଚ ମହିଷଘ୍ନୀ ରଣପ୍ରିଯା
ଶଂଖିନୀ, ଗଜବଦନା, ମହିଷଘ୍ନୀ, ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା।
ତ୍ରିନେତ୍ରା ଚ ତ୍ରିଵକ୍ତ୍ରା ଚ ତ୍ରିପଦା ସର୍ଵମଂଗଲା
ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ତିନି ମୁହଁ, ତିନି ପାଦ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମୂଳ।
ସିଦ୍ଧିର୍ବୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଵଧା ସ୍ଵାହା ମହାନିଦ୍ରା ଶରାଶନା
ସିଦ୍ଧି, ବୁଦ୍ଧି, ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱାହା, ମହାନିଦ୍ରା, ଶରାଶନା।
ମଯୂରଵଦନା କାକୀ ଶୁକୀ ଭାସୀ ଗରୁତ୍ମତୀ
ମୟୂରବଦନା, କାକୀ, ଶୁକୀ, ଭାସୀ, ଗରୁଡ଼ମତୀ।
ଅକ୍ଷରା ତ୍ର୍ଯକ୍ଷରା ତଂତୁଃ ପ୍ରଣଵେଶୀ ସ୍ଵରାତ୍ମିକା
ଅକ୍ଷରା, ତ୍ରୟକ୍ଷରା, ତନ୍ତୁ, ପ୍ରଣବେଶୀ, ସ୍ୱରାତ୍ମିକା।
ଜପସିଦ୍ଧିସ୍ତପଃସିଦ୍ଧିର୍ଯୋଗସିଦ୍ଧିଃ ପରାମୃତା 4.2.72.
ମନ୍ତ୍ର ଲାଗି ଲାଭ, ତପସ୍ୟାର ସଫଳତା, ଯୋଗର ସିଦ୍ଧି ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅମୃତ ପ୍ରାପ୍ତି।
ସ୍ତଂଭନୀ ମୋହନୀମାଯା ବହୁମାଯା ବଲୋତ୍କଟା
ସେ ଅସ୍ଥିରତା ଦେଇଥାଏ, ମନ ଭ୍ରମ କରାଏ, ମାୟା ଦେଖାଏ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ମାୟା ଦେଖାଏ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦେଖାଏ।
କ୍ଷେମକରୀ ସିଦ୍ଧିକରୀ ଛିନ୍ନମସ୍ତା ଶୁଭାନନା
ସେ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ, ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ଛିନ୍ନମସ୍ତା ନାମରେ ପରିଚିତ ଏବଂ ଶୁଭ ମୁହଁ ଥିବା।
ଵାର୍ତାଲୀ ଜଂଭଲୀ କ୍ଲିନ୍ନା ଅଶ୍ଵାରୂଢା ସୁରେଶ୍ଵରୀ
ବାର୍ତ୍ତାଳୀ, ଜମ୍ଭଳୀ, କ୍ଲିନ୍ନା, ଅଶ୍ୱାରୂଢ଼ା ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଣୀ।
ବଲାନି ବଲିନାଂ ତାଭିର୍ଦାନଵାନାଂ ସ୍ଵଲୀଲଯା
ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେ ସହଜରେ ଦାନବମାନଙ୍କର ବଳକୁ ଦମନ କରିଦିଏ।
ତାଵତ୍ସ ଦୁର୍ଗୋ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଃ ପଯୋଦାଂତରତୋ ବଲୀ
ଏହି ସମୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୈତ୍ୟରାଜ ଦୁର୍ଗା ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ରହିଥିଲେ।
ତତୋ ଭଗଵତୀ ଦେଵୀ ଶୋଷଣାସ୍ତ୍ର ପ୍ରଯୋଗତଃ
ତାପରେ ଭଗବତୀ ଦେବୀ ଶୋଷଣ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ଯୋଷିନ୍ମନୋରଥଵତୀ ଷଂଢଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯଥାଽଫଲା
ଯେପରି ଜଣେ ନାରୀ ଆଶା ରଖି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଯାଏ ଯେତେବେଳେ ସେ ଏକ ନପୁଂସକ ସହିତ ମିଳେ, ସେପରି।
ଅଥ ଦୈତେଯରାଜେନ ବାହୁସଂକର୍ଷକୋପତଃ
ତାପରେ ଦୈତ୍ୟରାଜ ତାଙ୍କର ବାହୁ ଟାଣିବାର କ୍ରୋଧରେ ଭରିଗଲେ।
ଅଦ୍ରେଃ ଶୃଂଗଂ ସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣମାପତତ୍ପରିଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସା
ସେ ପ୍ରସ୍ତୃତ ପାହାଡ଼ର ଚୂଡ଼ା ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଆଂଦୋଲ୍ଯ ମୌଲିମସକୃତ୍କୁଂଡଲାଭ୍ଯାଂ ଵିରାଜିତମ୍ 4.2.72.
ସେ ମୁଣ୍ଡର ମୁକୁଟ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଝୁଲୁଥିଲା, କନ୍ ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା।
ଶୈଲାକାରଂ ତମାଯାଂତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭଗଵତୀ ଗଜମ୍
ପାହାଡ଼ ଆକାର ଧରି ଏକ ହାତୀ ଆସୁଥିବାକୁ ଭଗବତୀ ଦେବୀ ଦେଖିଲେ।
ତତୋତ୍ଯଂତଂ ସ ଚୀତ୍କୃତ୍ଯ ଦେଵ୍ଯାକୃତ୍ତକରଃକରୀ
ତାପରେ ଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ହାତ କଟା ହାତୀ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଚିତ୍କାର କଲା।
ଅଚଲାଂ ସଚଲାଂ ସର୍ଵାଂ ସ ଚକ୍ରେ ସୁରଘାତତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଅଚଳ ଓ ଚଳିତ ବସ୍ତୁକୁ ଦେବତାମାନେ ଆଘାତ ପାଇ ସ୍ଥିର-ଅସ୍ଥିର କରିଦେଲେ।