ଯାଂତୁ କ୍ଷିପ୍ରଂ ନଯାଵନ୍ମେ ପଂଚେଷୁ ଶରପୀଡିତମ୍
ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆଣ, ସେ କାମଦେବଙ୍କର ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଯାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଦୁର୍ଗସ୍ଯ ଦନୁଜେଶିତୁଃ
ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦାନବମାନଙ୍କର ମହାପତି—
ଅଵଧେହି ମହାରାଜ କିମେତତ୍କର୍ମଦୁଷ୍କରମ୍
ହେ ମହାରାଜ, ଏହି କାମରେ କଣ ଏତେ କଷ୍ଟ ଅଛି?
ଅସ୍ଯା ଆନଯନେ କୋଯଂ ମହାଯତ୍ନଵିଧିଃ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହାକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ କଣ ବଡ଼ ଚେଷ୍ଟା ଦରକାର?
ସହେତ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍କୃତୋଦ୍ଯମାନ୍ 4.2.71.
ଆପଣଙ୍କର କୃପା ଥିଲେ, ଯିଏ ଚେଷ୍ଟା କରେ ସେ ତିନି ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ସହିପାରିବ।
ସାଂତଃପୁରଂ ସମାନୀଯ କ୍ଷିପ୍ନୁମସ୍ତ୍ଵତ୍ପଦାଗ୍ରତଃ
ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନେ ସହିତ ଆଣି, ଶୀଘ୍ର ଆପଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା।
ମହର୍ଜନସ୍ତପଃସତ୍ଯଲୋକାସ୍ତ୍ଵଦଧିକାରିଣଃ
ମହର୍, ଜନସ୍, ତପସ୍ ଓ ସତ୍ୟ ଲୋକ—ସବୁ ଆପଣଙ୍କର ଅଧୀନ।
ଵୈକୁଂଠନାଯକୋ ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵଦାଜ୍ଞାପରିପାଲକଃ
ବୈକୁଣ୍ଠର ନାଥ ସଦା ଆପଣଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି।
ଅସ୍ମାଭିରେଵ ସଂତ୍ଯକ୍ତଃ କୈଲାସାଧିପତିଃ ସ ଵୈ
କେବଳ ଆମେ ହିଁ କୈଳାସର ନାଥଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲୁ।
ଅର୍ଧାଂଗେନାସ୍ମଦ୍ଭଯତୋ ଯୋଷିଦେକା ନିଗୂହିତା
ଆମ ଭୟରେ ସେ ତାଙ୍କ ଶରୀରର ଅର୍ଧାଂଶରେ ଏକ ଯୌବନାକୁ ଲୁଚାଇଥିଲେ।
ଏକୋଽଜରଦ୍ଗଵଃ ସୋପି ନାନ୍ଯସ୍ମାତ୍ପରିଜୀଵତି
ଏକ ଅଜର ବୃଷ ମଧ୍ୟ ଆମ ଛଡ଼ା କାହା ପାଇଁ ବଞ୍ଚିନଥାଏ।
ସର୍ଵେ ଵିଭୂତିଧଵଲା ସର୍ଵେପ୍ଯେକ କପର୍ଦ୍ଦିନଃ
ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ପଦ ସବୁ ଫିକା, ସେମାନେ ସବୁ ଏକ ଜଟା ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ତେଷାଂ ଗଣାନାଂ କିଂ କୁର୍ମୋ ଦରିଦ୍ରାଣାଂ ଵଯଂ ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସେଇ ଦରିଦ୍ର ଦେବଗଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ କଣ କରିପାରିବୁ?
ନାଗା ଵରାକାଶ୍ଚାସ୍ମାକଂ ସାଯଂସାଯଂ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ନାଗମାନେ ବିଚାରା, ପ୍ରତି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଦୁଃଖିତ ଅଛନ୍ତି।
କଲ୍ପଦ୍ରୁମଃ କାମଗଵୀ ଚିଂତାମଣିଗଣା ବହୁ 4.2.71.
କଳ୍ପବୃକ୍ଷ, କାମଧେନୁ ଓ ଅନେକ ଚିନ୍ତାମଣି ମଣି—
ଵାଯୁର୍ଵ୍ଯଜନତାଂ ଯାତସ୍ତ୍ଵାଂ ସେଵେତ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ବାୟୁ ଚାହାଁଲେ ପଙ୍ଖା ହୋଇ ଆପଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ସେବା କରିପାରିବ।
ଵାସାଂସି କ୍ଷାଲଯେଦଗ୍ନିଶ୍ଚଂଦ୍ରଶ୍ଛତ୍ରଧରଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଅଗ୍ନି ଆପଣଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇଦେବେ, ଚନ୍ଦ୍ର ନିଜେ ଛତା ଧରିବେ।
କସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦଂ ନେକ୍ଷେତ ମର୍ତ୍ଯାମର୍ତ୍ଯୋରଗେଷୁ ଚ
ମନୁଷ୍ୟ, ଦେବତା କିମ୍ବା ନାଗମାନେ, କିଏ ଆପଣଙ୍କର କୃପା ଚାହିଁବେ ନାହିଁ?
ପଶ୍ଯ ନଃ ପୌରୁଷଂ ରାଜନ୍ନାନଯାମୋ ବଲାଦିମାମ୍
ହେ ରାଜା, ଆମର ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖ, ଆମେ ଏହି ବଳକୁ ଆଣିବାକୁ ଯାଉଛୁ।
ସଂଵର୍ତକାଲମାସାଦ୍ଯ ପ୍ଲାଵିତୁଂ ଜଗତୀମିମାମ୍
ସଂହାରର ସମୟ ଆସିଲେ, ଏହି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରଳୟରେ ଡୁବାଇଦେବ।
ରୋମାଂଚିତା ଯଚ୍ଛ୍ରଵଣାତ୍କାତରା ଅପ୍ଯକାତରାଃ
ଏହା ଶୁଣି ସମସ୍ତଙ୍କ ଲୋମ ଖଡ଼ିଯାଏ; ନିର୍ଭୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
କ୍ଷୁବ୍ଧା ଅଂବୁଧଯଃ ସର୍ଵେ ପେତୁର୍ନକ୍ଷତ୍ରମାଲିକାଃ
ସମସ୍ତ ସାଗର ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇଯାଇଛି; ତାରାମାଳା ଖସିପଡ଼ିଛି।
ତତୋ ଭଗଵତୀ ଦେଵୀ ସ୍ଵଶରୀରସମୁଦ୍ଭଵାଃ
ତାପରେ ଭଗବତୀ ଦେବୀ ନିଜ ଶରୀରରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।
ତାଭିଃ ଶକ୍ତିଭିରେତେଷାଂ ବଲିନାଂ ଦିତିଜନ୍ମନାମ୍
ସେ ଶକ୍ତିମାନ୍ ଦିତିର ସନ୍ତାନମାନେଙ୍କୁ, ସେଇ ଶକ୍ତିମାନେ ସହିତ ଦେବୀ ଦମନ କଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରାଣି ମହାଦୈତ୍ଯୈର୍ଯାନ୍ଯୁତ୍ସୃଷ୍ଟାନି ସଂଗରେ 4.2.71.
ମହାଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଥିଲେ,
ସ ଚ ବାଣସ୍ତଯା ଦେଵ୍ଯା ନିଜ ବାଣୈର୍ମହାଜଵୈଃ 4.2.71.
ସେଇ ବାଣକୁ ଦେବୀ ନିଜ ତୀବ୍ର ବାଣମାନେ ସହିତ ରୋକିଦେଲେ।
ତାଵଞ୍ଜଗଜ୍ଜନନ୍ଯାତାଃ ପ୍ରେରିତା ନିଜ ଶକ୍ତଯଃ
ସେଇ ଶକ୍ତିମାନେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଜନନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିଲେ।
ପାର୍ଵତୀହୃଦଯାନଂଦ ସ୍କଂଦ ସର୍ଵଜ୍ଞନଂଦନ
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ, ସର୍ବଜ୍ଞତାର ଆନନ୍ଦ, ହେ ସ୍କନ୍ଦ।
ଆଖ୍ଯାମ୍ଯାଖ୍ଯାଂ ଶୃଣୁ ମୁନେ କୁଂଭସଂଭଵ ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ହେ କୁମ୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଋଷି, ମୁଁ ଏହି କଥା ସତ୍ୟରେ କହିବି, ତୁମେ ଶୁଣ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯା ତାରା କ୍ଷମା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସୁଂଦରୀ
ତିନି ଲୋକରେ ବିଜୟିନୀ ତାରା, ତିନି ଲୋକର ସୁନ୍ଦରୀ କ୍ଷମା।