ଗିରୀଂଦ୍ରଗୁରୁଵର୍ଷ୍ମାଣଃ ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରୋଦ୍ଯତପାଣଯଃ
ସେମାନେ ପାହାଡ଼ ମାନଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହାତରେ ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ରହିଲେ।
ତେଷୂଡ୍ଡୀନେଷୁ ଦୈତ୍ଯେଷୁ ଶତକୋଟିମିତେଷୁ ଚ
ସେଇ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଶତ କୋଟି ସଂଖ୍ୟାରେ ଦୌଡ଼ିଆସିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—
ତତସ୍ତାଂ ତୁ ଵିନିର୍ଯାଂତୀମନୁଜଗ୍ମୁର୍ମହାସୁରାଃ
ତାଁକୁ ବିଦାୟ ନେଉଥିବାବେଳେ, ସେଠାରେ ଥିବା ବଡ଼ ଅସୁରମାନେ ତାଙ୍କୁ ପଛୁଆଇଲେ।
ଦୁର୍ଗୋନାମ ମହାଦୈତ୍ଯଃ ଶତକୋଟି ରଥାଵୃତଃ
ଦୁର୍ଗା ନାମକ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଥିଲେ, ଯିଏ ଶତ କୋଟି ରଥରେ ଘିରିଥିଲେ।
କୋଟ୍ଯର୍ବୁଦେନ ସହିତୋ ହଯାନାଂ ଵାତରଂହସାମ୍
ସେ ଦଶ କୋଟି ଅର୍ବୁଦ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସିଥିଲେ।
ଉଦାଯୁଧୈର୍ମହାଭୀମୈଃକୃତତ୍ରିଜଗତୀଭଯୈଃ 4.2.71.
ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଏବଂ ତିନି ଜଗତକୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ଥିଲେ।
ଅଥ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାଦେଵୀ ଵିଂଧ୍ଯାଚଲକୃତାଲଯାମ୍
ତାପରେ, ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ରେ ନିଜ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି,
ମହାଭୁଜସହସ୍ରାଢଯାଂ ମହାତେଜୋଭିବୃଂହିତାମ୍
ଯିଏ ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅପାର ତେଜରେ ଚମକୁଥିଲେ,
ପ୍ରୌଦ୍ଯଚ୍ଚଂଦ୍ରସହସ୍ରାଂଶୁ ନିର୍ମାର୍ଜିତ ଶୁଭାନନାମ୍
ଯାଙ୍କର ମୁହଁ ହଜାର ଉଦୟମାନ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କ ଆଲୋକରେ ଧୋଇ ଯାଇଥିବା ପରି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଚମକୁଥିଲା,
ମହାମାଣିକ୍ଯନିଚଯ ରୋଚିଃଖଚିତଵିଗ୍ରହାମ୍
ଯାଙ୍କର ଦେହ ଅନେକ ବଡ଼ ମଣିର ଆଭାରେ ଭୂଷିତ ଥିଲା,
ହରନେତ୍ରାଗ୍ନିନିର୍ଦଗ୍ଧ କାମଜୀଵାତୁଵୀରୁଧମ୍
ଯିଏ ହରଙ୍କ ଚକ୍ଷୁର ଅଗ୍ନିରେ କାମଦେବଙ୍କ ଜୀବନର ଅଙ୍କୁରକୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଇଥିଲେ,
ଵିଷମେଷୁ ଶରୈର୍ଭିନ୍ନହୃଦଯୋ ଦୈତ୍ଯପୁଂଗଵଃ
ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଭେଦି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଥିଲେ,
ଅଯି ଜଂଭ ମହାଜଂଭ କୁଜଂଭ ଵିକଟାନନ
ହେ ଜମ୍ଭ, ବଡ଼ ଜମ୍ଭ, କୁଜମ୍ଭ, ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିବା,
ପିଂଗାକ୍ଷ ମହିଷଗ୍ରୀଵ ମହୋଗ୍ରାତ୍ଯୁଗ୍ରଵିଗ୍ରହ
ପିଙ୍ଗାକ୍ଷ, ମହିଷଗ୍ରୀବ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୀଷଣ ଆକୃତି ଥିବା,
ଜିତାଂତକ ମହାବାହୋ ମହାଵକ୍ତ୍ର ମହୀଧର
ଜିତାନ୍ତକ, ବଳଶାଳୀ ବାହୁ ଥିବା, ବଡ଼ ମୁହଁ ଓ ପାହାଡ଼ ପରି ଦେହ ଥିବା,
ଉଗ୍ରାସ୍ଯ ଦୀର୍ଘଦଶନମେଵକେଶ ଵୃକାନନ 4.2.71.
ଉଗ୍ରାସ୍ୟ, ଦୀର୍ଘ ଦାନ୍ତ ଥିବା, ଏଭକେଶ, ବଘା ମୁହଁ ଥିବା,
ଶୁକତୁଂଡ ପ୍ରଚଂଡାସ୍ଯ ଭୀମାକ୍ଷ କ୍ଷୁଦମାନସ
ଶୁକତୁଣ୍ଡ, ପ୍ରଚଣ୍ଡ ମୁହଁ ଥିବା, ଭୀମ ଚକ୍ଷୁ ଓ ସଦା ଭୁଖା ଥିବା,
ଦୀର୍ଘଗ୍ରୀଵ ମହାଜଂଘ କ୍ରମେଲକ ଶିରୋଧର
ଦୀର୍ଘ ଗଳା, ବଡ଼ ଜଂଘା, କ୍ରମେଳକ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଧାରଣ କରୁଥିବା,
ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ ଧୂମନିଃଶ୍ଵାସ ଚଂଡଚଂଡାଂଶୁତାପନ
ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ, ଧୂମ ନିଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା, ଭୟଙ୍କର ରଶ୍ମିରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ,
ଭଵତ୍ସ୍ଵେତେଷୁ ଚାନ୍ଯେଷୁ ଏତାଂ ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନୀମ୍
ତୁମେମାନେ ଏବଂ ତୁମର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାଥୀମାନେ, ଏହି ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀକୁ ଆକ୍ରମଣ କର।
ଯାଂତୁ କ୍ଷିପ୍ରଂ ନଯାଵନ୍ମେ ପଂଚେଷୁ ଶରପୀଡିତମ୍
ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆଣ, ସେ କାମଦେବଙ୍କର ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଯାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଦୁର୍ଗସ୍ଯ ଦନୁଜେଶିତୁଃ
ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦାନବମାନଙ୍କର ମହାପତି—
ଅଵଧେହି ମହାରାଜ କିମେତତ୍କର୍ମଦୁଷ୍କରମ୍
ହେ ମହାରାଜ, ଏହି କାମରେ କଣ ଏତେ କଷ୍ଟ ଅଛି?
ଅସ୍ଯା ଆନଯନେ କୋଯଂ ମହାଯତ୍ନଵିଧିଃ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହାକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ କଣ ବଡ଼ ଚେଷ୍ଟା ଦରକାର?
ସହେତ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍କୃତୋଦ୍ଯମାନ୍ 4.2.71.
ଆପଣଙ୍କର କୃପା ଥିଲେ, ଯିଏ ଚେଷ୍ଟା କରେ ସେ ତିନି ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ସହିପାରିବ।
ସାଂତଃପୁରଂ ସମାନୀଯ କ୍ଷିପ୍ନୁମସ୍ତ୍ଵତ୍ପଦାଗ୍ରତଃ
ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନେ ସହିତ ଆଣି, ଶୀଘ୍ର ଆପଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା।
ମହର୍ଜନସ୍ତପଃସତ୍ଯଲୋକାସ୍ତ୍ଵଦଧିକାରିଣଃ
ମହର୍, ଜନସ୍, ତପସ୍ ଓ ସତ୍ୟ ଲୋକ—ସବୁ ଆପଣଙ୍କର ଅଧୀନ।
ଵୈକୁଂଠନାଯକୋ ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵଦାଜ୍ଞାପରିପାଲକଃ
ବୈକୁଣ୍ଠର ନାଥ ସଦା ଆପଣଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି।
ଅସ୍ମାଭିରେଵ ସଂତ୍ଯକ୍ତଃ କୈଲାସାଧିପତିଃ ସ ଵୈ
କେବଳ ଆମେ ହିଁ କୈଳାସର ନାଥଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲୁ।
ଅର୍ଧାଂଗେନାସ୍ମଦ୍ଭଯତୋ ଯୋଷିଦେକା ନିଗୂହିତା
ଆମ ଭୟରେ ସେ ତାଙ୍କ ଶରୀରର ଅର୍ଧାଂଶରେ ଏକ ଯୌବନାକୁ ଲୁଚାଇଥିଲେ।