ଆଵିରାସୀଦିହ ମହତ୍ପୁଷ୍କରେଣ ସହୈଵ ତୁ
ଏଠାରେ ଏହା ବଡ଼ ପବିତ୍ର ପୋଖରୀ ସହିତ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା।
ସ୍ନାତ୍ଵାଽଯୋଗଂଧକୁଂଡେ ତୁ ଭଵାତ୍ତାରଯତେ ପିତୄନ୍
ଯୋଗାନ୍ଧ କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କଲେ ପିତୃମାନେ ସଂସାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ତ୍ରିଲୋଚନାଦୁଦୀଚ୍ଯାଂ ତୁ ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟମୁକ୍ତଯେ ମତମ୍ କାମେଶ୍ଵରୋତ୍ତରେ ଭାଗେ ଦୃଷ୍ଟଂ ଵିମଲସିଦ୍ଧିଦମ୍
ତ୍ରିଲୋଚନଙ୍କ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ବୋଲି ମନାଯାଏ; କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ଶୁଦ୍ଧ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ଥାନାଦିହାଯାତଂ ଲିଂଗଂ ଵୈ ଵିମଲେଶ୍ଵରମ୍
ବିଶ୍ୱସ୍ଥାନରୁ ଏଠାକୁ 'ବିମଳେଶ୍ୱର' ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ଆସିଥିଲା।
ମହାଵ୍ରତଂ ମହାଲିଂଗଂ ମହେଂଦ୍ରାଦିହ ସଂସ୍ଥିତମ୍
ଏଠାରେ ମହାବ୍ରତ, ମହାଲିଙ୍ଗ ଓ ମହେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଅଛନ୍ତି।
ଵୃଂଦାରକର୍ଷିଵୃଂଦାନାଂ ସ୍ତୁଵତାଂ ପ୍ରଥମେ ଯୁଗେ
ପ୍ରଥମ ଯୁଗରେ ବୃନ୍ଦା ଓ ଋଷିମାନେ ଏହାକୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।
ମହାଦେଵେତି ତୈରୁକ୍ତଂ ଯନ୍ମନୋରଥପୂରଣାତ
ସେମାନେ ଏହାକୁ 'ମହାଦେବ' ବୋଲି କହିଥିଲେ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ମୁକ୍ତିକ୍ଷେତ୍ରଂ କୃତଂ ଯେନ ମହାଲିଂଗେନ କାଶିକା
ଏହି ମହାଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା କାଶୀକୁ ମୁକ୍ତିକ୍ଷେତ୍ର ବନାଯାଇଛି।
ଶଂଭୁଲୋକେ ଗମସ୍ତସ୍ଯ ଯତ୍ରତତ୍ର ମୃତସ୍ଯ ହି
ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ହେଉଛି, ସେଉଁଠି ଲୋକ ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି।
କଲ୍ପାଂତରେପି ନ ତ୍ଯକ୍ତଂ କଦାପ୍ଯାନଂଦକାନନମ୍ 4.2.69.
ଅନ୍ୟ କୌଣସି କଳ୍ପରେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦବନ କେବେ ଛାଡ଼ାଯାଏ ନାହିଁ।
ତତ୍ପ୍ରସାଦୋଯମତୁଲଃ ସର୍ଵରତ୍ନମଯଃ ଶୁଭଃ
ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଏହି ଅପୂର୍ବ ଓ ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ।
ଵାରାଣସ୍ଯାମଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେଵତା ସାଭିଲାଷଦା
ବାରାଣସୀର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ଚାହିଦା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ମହାଦେଵୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୈର୍ଲିଂଗରୂପଧୃକ୍
ଯେଉଁମାନେ ବାରାଣସୀରେ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି—
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ମହାଦେଵଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ସକୃନ୍ନରଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ବାରାଣସୀରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି—
ପଵିତ୍ରପର୍ଵଣି ସଦା ଶ୍ରାଵଣେ ମାସି ଯତ୍ନତଃ
ବିଶେଷକରି ପବିତ୍ର ପର୍ବ ଓ ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ଯଥାଯଥ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ—
ପିତାମହେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ଗଯାତୀର୍ଥାଦିହାଗତମ୍
ଏଠାରେ ଗୟା ତୀର୍ଥରୁ ଆସିଥିବା ପିତାମହେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ—
ଧର୍ମେଣ ଯତ୍ର ଵୈ ତପ୍ତଂ ଯୁଗାନାମଯୁତଂ ଶତମ୍
ଯେଉଁଠି ଧର୍ମରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୁଗ ଧରି ତପସ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା—
ପିତାମହେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ତତ୍ରାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ନରୋ ମୁଦା
ସେଠାରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ପିତାମହେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଆନନ୍ଦରେ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ପ୍ରଯାଗାତ୍ତୀର୍ଥରାଜାଚ୍ଚ ଶୂଲଟଂକୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଏବଂ ପ୍ରୟାଗ, ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ସେଠାରୁ ଶୂଳଟଙ୍କ ମହେଶ୍ୱର—
ନିର୍ଵାଣମଂଡପାଦ୍ରମ୍ଯାଦଵାଚ୍ଯାମତିନିର୍ମଲଃ 4.2.69.
ମୋକ୍ଷ ମଣ୍ଡପରୁ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ଭାବେ ଉଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ।
ଦେଵେନୈଵ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ଯୁଗାଂତରେ
ସେଠାରେ ପୂର୍ବ କଳ୍ପରେ ଦେବତା ନିଜେ ଦୟା କରି ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।
ଯଃ ପ୍ରଯାଗ ଇହ ସ୍ନାତୋ ନମସ୍ଯତି ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଯିଏ ପ୍ରୟାଗରେ ସ୍ନାନ କରି ଏଠାରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ—
ପ୍ରଯାଗସ୍ନାନଜାତ୍ପୁଣ୍ଯାଚ୍ଛୂଲଟଂକ ଵିଲୋକନାତ୍
ପ୍ରୟାଗରେ ସ୍ନାନ କରି ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ହୁଏ ଓ ଶୂଳଟଙ୍କ ଦର୍ଶନରୁ—
ଶଂକୁକର୍ଣାନ୍ମହାକ୍ଷେତ୍ରାନ୍ମହାତେଜ ଇତୀରିତମ୍
ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ ଓ ମହାକ୍ଷେତ୍ରମାନେ, ମହାତ୍ୱର ଉଜ୍ୱଳତାରେ, ଏପରି ଘୋଷିତ।
ମହାତେଜୋନିଧିସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରାସାଦୋତୀଵନିର୍ମଲଃ
ତାଙ୍କର ନିବାସ, ମହାତ୍ୱର ତେଜର ଭଣ୍ଡାର, ବହୁତ ପବିତ୍ର।
ତଲ୍ଲିଂଗଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶାତ୍ସ୍ତଵନାଚ୍ଚ ସମର୍ଚନାତ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ଛୁଇଁଲେ, ସ୍ତୁତି କଲେ ଓ ପୂଜା କଲେ—
ଵିନାଯକେଶ୍ଵରାତ୍ପୂର୍ଵଂ ମହାତେଜଃ ସମର୍ଚନାତ୍
ବିନାୟକ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ସେହି ପୂଜାର ଦ୍ୱାରା ଏକ ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଦେଖାଦେଲା।
ରୁଦ୍ରକୋଟିସମାଖ୍ଯାତାତ୍ତୀର୍ଥାତ୍ପରମପାଵନାତ୍
ରୁଦ୍ରଙ୍କ କୋଟି ନାମକ ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପବିତ୍ରତା ମିଳେ।
ପାର୍ଵତୀଶ୍ଵର ଲିଂଗସ୍ଯ ସମୀପେ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିକୃତ୍
ପାର୍ବତୀଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ନିକଟରେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ ହୁଏ।
ତତ୍ପ୍ରାସାଦସ୍ଯ ପରିତୋ ରୁଦ୍ରାଣାଂ କୋଟିସଂମିତାଃ 4.2.69.
ସେହି ମନ୍ଦିରର ଚାରିପାଖରେ କୋଟି କୋଟି ରୁଦ୍ର ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।