ଅସ୍ମାସୁ ଵୀକ୍ଷମାଣେଷୁ କାକାଃ କୁଂଡେତ୍ର ଯେ ପତନ୍
ଆମେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେହି କୁଣ୍ଡରେ ପଡ଼ୁଥିବା କାଉଁଅଁମାନେ—
ହଂସତୀର୍ଥଂ ତଦାରଭ୍ଯ କୃତ୍ତିଵାସ ସମୀପତଃ
ସେହି ସମୟରୁ କୃତ୍ତିବାସ ନିକଟରେ ଏହାକୁ ହଂସତୀର୍ଥ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଅତୀଵ ମଲିନାତ୍ମାନୋ ମହାମଲିନ କର୍ମଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ବହୁତ ଅଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଏବଂ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ—
କାଶ୍ଯାଂ ସଦୈଵ ଵସ୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ନାତଵ୍ଯଂ ହଂସତୀର୍ଥକେ
କାଶୀରେ ସଦା ବସିବା ଏବଂ ହଂସତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
କାଶ୍ଯାଂ ଲିଂଗାନ୍ଯନେକାନି ମୁନେ ସଂତି ପଦେପଦେ 4.2.68.
ମୁନି, କାଶୀରେ ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷିଣେ ଅନେକ ଲିଙ୍ଗ ରହିଛି ।
କୃତ୍ତିଵାସଂ ସମାରାଧ୍ଯ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତେନ ଚେତସା
ଭକ୍ତିଭାବରେ ମନ ଦେଇ କୃତ୍ତିବାସଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ,
ଜପୋ ଦାନଂ ତପୋ ହୋମସ୍ତର୍ପଣଂ ଦେଵତାର୍ଚନମ୍
ଜପ, ଦାନ, ତପ, ହୋମ, ତର୍ପଣ ଓ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା—
ତୀର୍ଥଂ ତ୍ଵନାଦିସଂସିଦ୍ଧମେତତ୍କଲଶସଂଭଵ
ଏହା ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥ, କଳଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ।
ଏତାନି ସିଦ୍ଧଲିଂଗାନିଚ୍ଛନ୍ନାନି ସ୍ଯୁର୍ଯୁଗେଯୁଗେ
ଏହି ସିଦ୍ଧ ଲିଙ୍ଗଗୁଡିକ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ରହିଥାଏ ।
ହଂସତୀର୍ଥସ୍ଯ ପରିତୋ ଲିଂଗାନାମଯୁତଂ ମୁନେ
ହଂସତୀର୍ଥର ଚାରିପାଖରେ, ମୁନି, ଦଶ ହଜାର ଲିଙ୍ଗ ଅଛି ।
ଏକୈକଂ ସିଦ୍ଧିଦଂ ନୃଣାମଵିମୁକ୍ତନିଵାସିନାମ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗଗୁଡିକ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଅବିମୁକ୍ତରେ ବସୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧି ଦେଉଛି ।
ଲୋମଶେଶଂ ମହାଲିଂଗଂ ଲୋମଶେନ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ଲୋମଶଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ମହାଲିଙ୍ଗଟି ହେଉଛି ଲୋମଶେଶ ।
ମାଲତୀଶଂ ଶୁଭଂ ଲିଂଗଂ କୃତ୍ତିଵାସୋତ୍ତରେ ମହତ୍
କୃତ୍ତିବାସଙ୍କ ଉତ୍ତରେ ବଡ଼ ଓ ଶୁଭ ମାଲତୀଶ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି ।
ଅଂତକେଶ୍ଵର ସଂଜ୍ଞଂ ଚ ଲିଂଗଂ ତଦ୍ରୁଦ୍ରଦିକ୍ସ୍ଥିତମ୍
ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦିଗରେ ଅଂତକେଶ୍ୱର ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି ।
ଜନକେଶଂ ମହାଲିଂଗଂ ତତ୍ପାର୍ଶ୍ଵେ ଜ୍ଞାନଦଂ ପରମ୍ 4.2.68.
ତାହାର ପାଖରେ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାଲିଙ୍ଗ ଜନକେଶ ଅଛି ।
ତଦୁତ୍ତରେ ମହାମୂର୍ତିରସିତାଂଗୋସ୍ତି ଭୈରଵଃ
ତାହାର ଉତ୍ତରେ କଳା ଦେହ ଥିବା ବଡ଼ ଭୈରବ ରହିଛନ୍ତି ।
ଶୁଷ୍କୋଦରୀ ଚ ତତ୍ରାସ୍ତି ଦେଵୀ ଵିକଟଲୋଚନା
ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଦେବୀ ଶୁଷ୍କୋଦରୀ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ।
ଅଗ୍ନିଜିହ୍ଵୋସ୍ତି ଵେତାଲସ୍ତସ୍ଯା ଦେଵ୍ଯାସ୍ତୁ ନୈର୍ଋତେ
ସେଇ ଦେବୀଙ୍କର ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ଅଗ୍ନିଜିହ୍ୱ ନାମକ ବେତାଳ ଅଛି ।
ଵେତାଲକୁଂଡଂ ତତ୍ରାସ୍ତି ସର୍ଵଵ୍ଯାଧିଵିଘାତକୃତ୍
ସେଠାରେ ବେତାଳକୁଣ୍ଡ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ରୋଗ ନଷ୍ଟ କରେ ।
ଵେତାଲକୁଂଡେ ସୁସ୍ନାତୋ ଵେତାଲଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ
ଯିଏ ବେତାଳକୁଣ୍ଡରେ ଭଲ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରି ବେତାଳଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ,
ଗଣୋସ୍ତି ତତ୍ର ଦ୍ଵିଭୁଜଶ୍ଚତୁଷ୍ପାତ୍ପଂଚଶୀର୍ଷକଃ
ସେଠାରେ ଦୁଇଟି ହାତ, ଚାରିଟି ପାଁ, ପାଞ୍ଚଟି ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଗଣ ଅଛନ୍ତି ।
ତଦୁତ୍ତରେ ମୁନେ ରୁଦ୍ରଶ୍ତୁଃଶୃଂଗୋସ୍ତି ଭୀଷଣଃ
ତାହାର ଉତ୍ତରେ, ମୁନି, ଭୟଙ୍କର ତୁହ୍ଶୃଙ୍ଗ ରୁଦ୍ର ଅଛନ୍ତି ।
ରୋରୂଯତେ ଵୃଷାକାରସ୍ତ୍ରିଧା ବଦ୍ଧଃ ସ କୁଂଭଜ
ଘଡ଼ରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସେ, ତିନିପଟେ ବାନ୍ଧାଯାଇ, ବଳଦ ଭଳି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦେ।
ତେଷାଂ ଚ ସଂଛିଦାଂ କର୍ତୁମହଂ ଧୃତକୁଠାରକଃ
ମୁଁ କୁଠାର ଧରି, ସେମାନଙ୍କର ବନ୍ଧନ କାଟିବାକୁ ଆସିଛି।
ସୁଧାଘଟକରଶ୍ଚାହଂ ତଦ୍ଵଂଶପରିଷେକକୃତ୍ 4.2.68.
ମୁଁ ହେଉଛି ସୁଧାଘଟ ତିଆରି କରିଥିବା ଏବଂ ସେ ବଂଶକୁ ଅଭିଷେକ କରିଥିବା।
ମହାମହୋପଚାରୈଶ୍ଚ ନ ଵିଘ୍ନୈରଭିଭୂଯତେ
ବଡ଼ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା, ସେ କେବେ ବି ଅପବାଧରେ ପଡ଼େ ନାହିଁ।
ମଣିକୁଂଡଂ ତଦଗ୍ରେ ତୁ ଵିଷଵ୍ଯାଧିହରଂ ପରମ୍
ସେଠାରେ, ସାମ୍ନାରେ ଅଛି ମାଣିକ୍ୟର କୁଣ୍ଡଳ, ବିଷ ଓ ରୋଗ ଦୂର କରିବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମଣିମାଣିକ୍ଯସଂପୂର୍ଣ ଗଜାଶ୍ଵରଥସଂକୁଲମ୍
ମାଣି ଓ ମାଣିକ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ଭରିଥିବା।
କୃତ୍ତିଵାସେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ କାଶ୍ଯାଂ ଯୈର୍ନ ଵିଲୋକିତମ୍
ଯେମାନେ କାଶୀରେ କୃତ୍ତିବାସ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି—
ତଲ୍ଲିଂଗଦର୍ଶନାଚ୍ଛ୍ରେଯୋ ଲପ୍ସ୍ଯଂତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।