ଯୂନଃ ପ୍ରତ୍ଯେକମଦ୍ରାକ୍ଷୀଦଶେଷାଞ୍ଛେଷ ଵଂଶଜାନ୍
ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁବକ ଓ ସମସ୍ତ ଅବଶିଷ୍ଟ ବଂଶଜମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପୁଲୀକାନଂତ କର୍କୋଟ ଭଦ୍ରସଂତାନଗାନପି 4.2.67.
ପୁଳିକା, ଅନନ୍ତ, କର୍କୋଟ ଓ ଭଦ୍ରସନ୍ତାନଙ୍କ ପୁଅମାନେକୁ ମଧ୍ୟ।
ଏତସ୍ଯାଵଗତଂ ସର୍ଵଂ ଦେଶନାମାନ୍ଵଯାଦିକମ୍ 4.2.67.
ଏହି ସମସ୍ତ ଶିକ୍ଷା, ପରମ୍ପରା ଓ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କଥାମାନେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୁଝି ପାରିଛି।
କୋସୌ ମତ୍ସ୍ଵାମିନୋ ନାମ ରତ୍ନେଶସ୍ଯ ମହେଶିତୁଃ 4.2.67.
ମୋର ଯେଉଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ରତ୍ନେଶ ବଡ଼ ଦେବତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେ କିଏ?
ହୃଦି ରତ୍ନେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ଯସ୍ଯ ସମ୍ଯଗ୍ଵିଜୃଂଭତେ ।। 4.2.67.
ଯାହାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ରତ୍ନେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ।
ଅକାରଣ ସଖା କୋସୌ ପ୍ରାଂତରେ ସମୁପସ୍ଥିତଃ 4.2.67.
ଏହି ଅକାରଣ ସଂଗୀ, ଦୂର ଦେଶରୁ ଏଠାରେ ଯିଏ ଆସିଛନ୍ତି, ସେ କିଏ?
ଆରଭ୍ଯ ବାଲ୍ଯମପ୍ଯେଷା ଲିଂଗଂ ରତ୍ନେଶ୍ଵରାଭିଧମ୍ 4.2.67.
ବାଳ୍ୟକାଳରୁ ଏହି ରତ୍ନେଶ୍ୱର ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ଏଠାରେ ଅଛି।
ନିଶମ୍ଯେତି ସ ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ନାଗରାଜକୁମାରକଃ 4.2.67.
ଏହା ଶୁଣି, ସେ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ନଗରରାଜଙ୍କ ପୁଅ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଏଷା ମଂଦାକିନୀ ନାମ ଦୀର୍ଘିକା ପୁଣ୍ଯତୋଯଭୂଃ 4.2.67.
ଏହି ହେଉଛି ମନ୍ଦାକିନୀ ନାମକ ପବିତ୍ର ପୋଖରୀ, ଯାହା ପବିତ୍ର ଜଳର ଆଶ୍ରୟ।
ଵୃଦ୍ଧକାଲେଶ୍ଵରସ୍ଯୈଷ ପ୍ରାସାଦୋ ରତ୍ନନିର୍ମିତଃ ।। । ପ୍ରତିଦର୍ଶଂ ଵସେଦ୍ଯତ୍ର ରାତ୍ରୌ ଚଂଦ୍ରଃ ସତାରକଃ ।। 4.2.67.
ଏହା ହେଉଛି ବୃଦ୍ଧକାଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ରତ୍ନରେ ତିଆରି। ପ୍ରତିରାତି ଏଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଓ ତାରାମାନେ ପୋଖରୀରେ ପ୍ରତିବିମ୍ବିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଅଥ ସା କଥଯାମାସ ଦନୁଜାପହୃତେଃ କଥାମ୍ ରତ୍ନେଶ୍ଵରଂ ଵରାଵାପ୍ତିଂ ସ୍ଵପ୍ନାଵସ୍ଥାଂ ଵିହାଯ ଚ।।4.2.67.
ତାପରେ ସେ ଦାନବୀ ହରଣ, ରତ୍ନେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ବର ଓ ସ୍ୱପ୍ନ ଛାଡ଼ିଦେବାର କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଯାଵଦ୍ବହିଃ ସମାଗଚ୍ଛେଦ୍ରମ୍ଯାଦ୍ରତ୍ନେଶମଂଡପାତ 4.2.67.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନେଶଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ମଣ୍ଡପର ବାହାରେ କେହି ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵିନିଵେଦିତଵୃତ୍ତାଂତୋ ରତ୍ନେଶାନୁଗ୍ରହସ୍ଯ ଚ 4.2.67.
ଘଟିଥିବା ଘଟଣା ଓ ରତ୍ନେଶଙ୍କ କୃପାର ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଲା।
ମୂର୍ତଃ ଷଡାନନସ୍ତତ୍ର ତଵ ପୁତ୍ରଃ ସୁମଧ୍ଯମେ 4.2.67.
ହେ ସୁସ୍ଲିମ ନାରୀ, ସେଠାରେ ତୁମର ପୁଅ ଷଡ଼ାନନ ରୂପେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ।
ଇତିହାସମିମଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାରୀ ଵା ପୁରୁଷୋପିଵା
ଏହି ଇତିହାସ ଶୁଣି, ନାରୀ ହେଉନ୍ତୁ କି ପୁରୁଷ, (ସେମାନେ...)
ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ଶୃଣୁ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ଵୃତ୍ତାତଂ ତତ୍ର ସଂଭଵମ୍
ଏବେ ଆଉ ଏଠାରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେ ଘଟଣାର କଥା ଶୁଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇତ୍ଥଂ କଥାଂ ପ୍ରକୁର୍ଵାଣେ ରତ୍ନଶେସ୍ଯ ମହେଶ୍ଵରେ
ଏପରି ଭାବେ ରତ୍ନେଶ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ କଥା କହାଯାଉଥିଲା।
ମହିଷାସୁରପୁତ୍ରୋସୌ ସମାଯାତି ଗଜାସୁରଃ
ସେତେବେଳେ ମହିଷାସୁରଙ୍କ ପୁଅ ଗଜାସୁର ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଯତ୍ରଯତ୍ର ଧରାଯାଂ ସ ଚରଣଂ ପ୍ରମିଣୋତି ହି
ସେ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁଠି ପାଉଁ ଦେଇଥିଲେ, ସେଠି...
ଊରୁଵେଗେନ ତରଵଃ ପତଂତି ଶିଖରୈଃ ସହ
ତାଙ୍କ ଜଂଘାର ଶକ୍ତିରେ ଗଛମାନେ ତାଙ୍କ ଶିଖର ସହିତ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ୁଥିଲେ।
ଯସ୍ଯ ମୌଲିଜସଂଘର୍ଷାଦ୍ଘ(?)ନାଵ୍ଯୋମ ତ୍ଯଜଂତ୍ଯପି
ଯାହାଙ୍କର ଜଟାର ଘସାଘସିରେ ମେଘମାନେ ଆକାଶକୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯାନ୍ତି ।
ଯସ୍ଯ ନିଃଶ୍ଵାସସଂଭାରୈରୁତ୍ତରଂଗା ମହାବ୍ଧଯଃ
ଯାହାଙ୍କର ଶ୍ୱାସରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରମାନେ ତରଙ୍ଗରେ ଉତ୍ତେଜିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଯୋଜନାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ନଵଯସ୍ଯ ସମୁଚ୍ଛ୍ରଯଃ
ଯାହାଙ୍କର ଉଚ୍ଚତା ନଉ ହଜାର ଯୋଜନା ହେବ ।
ଯନ୍ନେତ୍ରଯୋଃ ପିଂଗଲିମା ତଥା ତରଲିମା ପୁନଃ
ଯାହାଙ୍କର ଦୁଇ ଆଖି ପିଙ୍ଗଳ ରଙ୍ଗର ଏବଂ ପୁଣି ଚଞ୍ଚଳ ଆଲୋକରେ ଭରିଥାଏ ।
ଯାଂଯାଂ ଦିଶଂ ସମଭ୍ଯେତି ସୋଯଂ ଦୁଃସହ ଦାନଵଃ 4.2.68.
ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦାନବ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ଯାଏ, ସେଠାରେ କେହି ତାଙ୍କୁ ସହିପାରେନି ।
ବ୍ରହ୍ମଲବ୍ଧଵରଶ୍ଚାଯଂ ତୃଣୀକୃତଜଗତ୍ତ୍ରଯଃ
ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଛନ୍ତି, ସେ ତିନି ଜଗତକୁ ତୃଣ ସମାନ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି ।
ତତସ୍ତ୍ରିଶୂଲହେତିସ୍ତମାଯାଂତଂ ଦୈତ୍ଯପୁଂଗଵମ୍
ତାପରେ ତୁମେ ତ୍ରିଶୂଳ ହସ୍ତରେ ଧରି, ସେ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଠାରେ ଆଘାତ କଲେ ।
ପ୍ରୋତସ୍ତେନ ତ୍ରିଶୂଲେନ ସ ଚ ଦୈତ୍ଯୋ ଗଜାସୁରଃ
ସେଇ ତ୍ରିଶୂଳରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ, ଦାନବ ଗଜାସୁର ନିହତ ହେଲେ ।
ତଵ ହସ୍ତେ ମମ ଵଧଃ ଶ୍ରେଯାନେଵ ପୁରାଂତକ
ହେ ପୁରାନ୍ତକ, ତୁମ ହସ୍ତରେ ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚୟ ଭଲ ।
କିଂଚିଦ୍ଵିଜ୍ଞପ୍ତୁମିଚ୍ଛାମି ଅଵଧେହି ମମେରିତମ୍
ମୁଁ କିଛି କହିବାକୁ ଚାହେଁ; ଦୟାକରି ମୋର କଥା ଶୁଣ ।