ପଦ୍ମରାଗେଂଦ୍ରନୀଲାନାଂ ଶାଲୀନାଃ ଶାଲଭଂଜିକାଃ
ପଦ୍ମରାଗ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳରେ ତିଆରି ଥମ୍ଭ ଓ ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଅଛି,
ସ୍ଫୁରତ୍ସ୍ଫଟିକନିର୍ମାଣ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣ ପଦ୍ମଶିଲାତଲେ
ଦ୍ରବ୍ୟମାନ ସ୍ଫଟିକରେ ତିଆରି ମୃଦୁ ପଦ୍ମଶିଳା ତଳ ରହିଛି,
ଆରକ୍ତପୀତମଂଜିଷ୍ଠ ନୀଲକିର୍ମୀରଵର୍ଣକୈଃ
ଗାଢ଼ ଲାଲ, ପୀତ, ମଞ୍ଜିଷ୍ଠା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୀଳ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ,
ଦୃକ୍ପିଚ୍ଛିଲା ଵିଲୋକ୍ଯଂତେ ମାଣିକ୍ଯସ୍ତଂଭରାଜଯଃ
ମାଣିକ୍ୟ ଥମ୍ଭମାନେ ରାଜସିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚକଚକାଉଛନ୍ତି, ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଧୋକା ଦେଇଥାଏ,
ରତ୍ନାକରେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵେଭ୍ଯୋ ଗଣା ରତ୍ନୋଚ୍ଚଯାନ୍ବହୂନ୍
ସମସ୍ତ ରତ୍ନସାଗରରୁ ଅନେକ ରତ୍ନର ଢେର ଆଣି ଦେଉଛନ୍ତି ଗଣମାନେ,
ଯତ୍ର ପାତାଲତଲତୋ ନାଗାନାଂ କୋଶଵେଶ୍ମତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପାତାଳ ତଳରୁ ନାଗମାନଙ୍କର ଧନ ଭଣ୍ଡାର ରହିଛି,
ଶିଵଭକ୍ତଃ ସ୍ଵଯଂ ଯତ୍ର ପୌଲସ୍ତ୍ଯଃ ସ୍ଵଦ୍ରିକୂଟତଃ 4.2.66.
ଯେଉଁଠାରେ ଶିବଭକ୍ତ ପୌଳସ୍ତ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ ଏସାରିଛନ୍ତି,
ପ୍ରାସାଦନିର୍ମିତିଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭକ୍ତା ଦ୍ଵୀପାଂତରସ୍ଥିତାଃ
ଏହି ମହଲ ତିଆରି ହେବାର କଥା ଶୁଣି, ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱୀପରେ ଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ଆସିଛନ୍ତି,
ଚିଂତାମଣିଃ ସ୍ଵଯଂ ଯତ୍ର କମର୍ଣେ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣେ
ଯେଉଁଠାରେ ଚିନ୍ତାମଣି ସ୍ୱୟଂ ଦେବଶିଳ୍ପୀ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଛି,
ନାନାଵର୍ଣପତାକାଶ୍ଚ ଯତ୍ର କଲ୍ପମହୀରୁହଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ପତାକାରେ ଶୋଭିତ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଅଛି,
ଅବ୍ଧଯୋ ଯତ୍ର ସତତଂ ଦଧିକ୍ଷୀରେକ୍ଷୁସର୍ପିଷାମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସମୁଦ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସଦା ଦହି, ଖୀର, ଅଖୁ ରସ ଓ ଘିଅରେ ପ୍ରବାହିତ,
ଯତ୍ର କାମଦୁଘା ନିତ୍ଯଂ ସ୍ନପଯେନ୍ମଧୁଧାରଯା
ଯେଉଁଠାରେ କାମଧେନୁ ଗାଈ ସଦା ମଧୁ ଧାରାରେ ସ୍ନାନ କରାଉଛି,
ଗଂଧସାରରସୈର୍ଯଂ ଚ ସେଵତେ ମଲଯାଚଲଃ
ଏବଂ ମଲୟାଚଳ ସୁଗନ୍ଧ ରସରେ ସେବା କରୁଛି,
ଇତ୍ଯାଦ୍ଯ ପୂର୍ଵଂ ଯତ୍ରାସ୍ତି ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଶଂକରାଲଯେ
ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଆଦି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦିନକୁ ଦିନ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଳୟରେ ରହିଛି।
ଇତି ତସ୍ଯ ସମୃଦ୍ଧିଂ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜାମାତୁରଦ୍ରିରାଟ
ଏଭଳି ଜାମାତାଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି, ପାହାଡ଼ର ରାଜା
ତସ୍ମୈ କାର୍ପଟିକାଯାଥ ସ ଦତ୍ତ୍ଵା ପାରିତୋଷିକମ୍
ସେ ମାନ୍ୟ କରି ଏହି ଭିକ୍ଷୁକକୁ ପୁରସ୍କାର ଦେଲେ।
ଉଵାଚେତି ମନସ୍ଯେଵ ଵିସ୍ମଯୋତ୍ଫୁଲ୍ଲଲୋଚନଃ 4.2.66.
ଚମତ୍କାରରେ ଆଖି ବଡ଼ କରି, ମନରେ ଭାବି, ସେ କହିଲେ।
ଯସ୍ଯ ଦେଶୋ ନ ଵିଦିତୋ ଯସ୍ତୁ ଵୃତ୍ତିପରାଙ୍ମୁଖଃ 4.2.66.
ଯାହାର ଦେଶ ଅଜଣା, ଯିଏ ଜୀବିକା ଉପାର୍ଜନରୁ ଦୂରେ ରହେ—
ସୁପର୍ଵଣି ସୁପାତ୍ରାଯ ସୁତାଥ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାଧିକମ୍ 4.2.66.
ଶୁଭ ଦିନରେ, ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କନ୍ୟା—
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ କୃତାଂଜଲିପୁଟୌ ଗଣୌ 4.2.66.
ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ି, ହାତ ଯୋଡି, ସେଇ ସେବକମାନେ—
ଉମା ଶ୍ରୁତ୍ଯେତି ସଂହୃଷ୍ଟା କଦଂବକୁସୁମଶ୍ରିଯମ୍ 4.2.66.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଉମା ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, କଦମ୍ବ ଫୁଲର ରୂପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୈଲେଶ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ନରଃ
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ପାହାଡ଼ର ନାଥଙ୍କର ମହିମାକୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣନ୍ତି—
ରତ୍ନଭୂତଂ ମହାଲିଂଗଂ ଯତ୍କାଶ୍ଯାଂ ପରିଵର୍ଣ୍ଯତେ
ଯେ ମହାଲିଙ୍ଗ କାଶୀରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ରତ୍ନରେ ତିଆରି—
କୋସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ମହିମା କେନୈତଚ୍ଚ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗ କାହାର, ଏହାର ମହିମା କଣ, କିଏ ଏହାକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ?
ରତ୍ନେଶ୍ଵରସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କଥଯିଷ୍ଯାମି ତେ ମୁନେ
ମୁଁ ତୁମକୁ, ମୁନି, ରତ୍ନେଶ୍ୱରଙ୍କର ମହିମା କହିବି।
ଶ୍ରୁତଂ ନାମାପି ଲିଂଗସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ଜନ୍ମତ୍ରଯାର୍ଜିତମ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗର ନାମ ମଧ୍ୟ, ତିନି ଜନ୍ମର ଫଳରେ ଶୁଣାଯାଏ।
ଶୈଲରାଜେନ ରତ୍ନାନି ଯାନି ପୁଂଜୀକୃତାନ୍ଯହୋ
ପାହାଡ଼ର ରାଜା ଯେଉଁ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ସଞ୍ଚୟ କରିଥିଲେ—
ସର୍ଵରତ୍ନମଯଂ ଲିଂଗଂ ଜାତଂ ତତ୍ସୁକୃତାତ୍ମନଃ
ସେଇ ଭଲମନ୍ତି ଆତ୍ମାରୁ, ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଏକ ଲିଙ୍ଗ ହେଲା।
ତଲ୍ଲିଂଗଦର୍ଶନାଦେଵ ଜ୍ଞାନରତ୍ନମଵାପ୍ଯତେ
ସେଇ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ଜ୍ଞାନର ରତ୍ନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ଯତ୍ର ରତ୍ନମଯଂ ଲିଂଗମାଵିର୍ଭୂତଂ ସ୍ଵଯଂ ମୁନେ
ଯେଉଁଠି ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଲିଙ୍ଗ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକଟ ହେଲା, ମୁନି—