ଶୁଭେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶ୍ଵରସ୍ଥାନେ ସାଂପ୍ରତଂ ସ ଉମାପତିଃ
ଏବେ ଉମାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଶୁଭ ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱର ସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି।
ଆଵିଷ୍କରୋତି ପଥିକୋଽଦ୍ରୀଂଦ୍ରୋ ହୃଷ୍ଯେତ୍ତଦାତଦା
ଯେତେବେଳେ ପାହାଡ଼ରାଜ ଯାତ୍ରୀଙ୍କୁ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ସେ ସମୟରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଉମାନାମାମୃତଂ ପୀତଂ ଯେନେହ ଜଗତୀତଲେ
ଏଠି ପୃଥିବୀରେ ଯିଏ ଉମାଙ୍କ ନାମର ଅମୃତ ପାନ କରିଛନ୍ତି।
ଉମେତିଦ୍ଵ୍ଯକ୍ଷରଂ ମଂତ୍ରଂ ଯୋଽହର୍ନିଶମନୁସ୍ମରେତ୍
ଯିଏ ଦିନ ରାତି 'ଉମା' ଏହି ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି—
ପୁନଃ ଶୁଶ୍ରାଵ ହିମଵାନ୍ହୃଷ୍ଟଃ କାର୍ପଟିକୋଦିତମ୍ କାର୍ପଟିକ ଉଵାଚ ରାଜନ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାର୍ଥେଯଃ ପ୍ରାସାଦୋ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା
ପୁଣି ହିମବାନ୍ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ତପସ୍ବୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ। ତପସ୍ବୀ କହିଲେ: ରାଜନ୍, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଦ୍ୱାରା ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି ହେଉଛି,
ନିର୍ମୀଯତେ ସୁନିର୍ମାଣୋ ଜନ୍ମି ନିର୍ଵାଣଦାଯିନଃ
ଏହା ମୁକ୍ତିଦାତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୌଶଳରେ ତିଆରି ହେଉଛି।
ଯତ୍ରାତିମିତ୍ରତେଜୋଭିଃ ଶଲାକାଭିଃ ସମଂତତଃ 4.2.66.
ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ମିତ୍ରସମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଥିବା ଶଳାକାଗୁଡ଼ିକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଗଢ଼ି ରଖାଯାଇଛି,
ଯତ୍ର ସଂତି ଶତଂ ସ୍ତଂଭା ଭାସ୍ଵଂତୋ ଦ୍ଵାଦଶୋତ୍ତରାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଏକଶଏ ଦୁଇଟି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥମ୍ଭ ରହିଛି,
ଚତୁର୍ଦଶସୁ ଯା ଶୋଭା ଵିଷ୍ଟପେଷୁ ସମଂତତଃ
ଏବଂ ଚଉଦ ଲୋକରେ ଯେଉଁ ଭବ୍ୟତା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ,
ଚଂଦ୍ରକାଂତମଣୀନାଂ ଚ ସ୍ତଂଭାଧାର ଶିଲାଶ୍ଚ ଯାଃ
ଏବଂ ଚଂଦ୍ରକାଂତ ମଣିରେ ତିଆରି ଥମ୍ଭର ଆଧାର ଶିଳା ଅଛି,
ପଦ୍ମରାଗେଂଦ୍ରନୀଲାନାଂ ଶାଲୀନାଃ ଶାଲଭଂଜିକାଃ
ପଦ୍ମରାଗ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳରେ ତିଆରି ଥମ୍ଭ ଓ ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଅଛି,
ସ୍ଫୁରତ୍ସ୍ଫଟିକନିର୍ମାଣ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣ ପଦ୍ମଶିଲାତଲେ
ଦ୍ରବ୍ୟମାନ ସ୍ଫଟିକରେ ତିଆରି ମୃଦୁ ପଦ୍ମଶିଳା ତଳ ରହିଛି,
ଆରକ୍ତପୀତମଂଜିଷ୍ଠ ନୀଲକିର୍ମୀରଵର୍ଣକୈଃ
ଗାଢ଼ ଲାଲ, ପୀତ, ମଞ୍ଜିଷ୍ଠା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୀଳ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ,
ଦୃକ୍ପିଚ୍ଛିଲା ଵିଲୋକ୍ଯଂତେ ମାଣିକ୍ଯସ୍ତଂଭରାଜଯଃ
ମାଣିକ୍ୟ ଥମ୍ଭମାନେ ରାଜସିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚକଚକାଉଛନ୍ତି, ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଧୋକା ଦେଇଥାଏ,
ରତ୍ନାକରେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵେଭ୍ଯୋ ଗଣା ରତ୍ନୋଚ୍ଚଯାନ୍ବହୂନ୍
ସମସ୍ତ ରତ୍ନସାଗରରୁ ଅନେକ ରତ୍ନର ଢେର ଆଣି ଦେଉଛନ୍ତି ଗଣମାନେ,
ଯତ୍ର ପାତାଲତଲତୋ ନାଗାନାଂ କୋଶଵେଶ୍ମତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପାତାଳ ତଳରୁ ନାଗମାନଙ୍କର ଧନ ଭଣ୍ଡାର ରହିଛି,
ଶିଵଭକ୍ତଃ ସ୍ଵଯଂ ଯତ୍ର ପୌଲସ୍ତ୍ଯଃ ସ୍ଵଦ୍ରିକୂଟତଃ 4.2.66.
ଯେଉଁଠାରେ ଶିବଭକ୍ତ ପୌଳସ୍ତ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ ଏସାରିଛନ୍ତି,
ପ୍ରାସାଦନିର୍ମିତିଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭକ୍ତା ଦ୍ଵୀପାଂତରସ୍ଥିତାଃ
ଏହି ମହଲ ତିଆରି ହେବାର କଥା ଶୁଣି, ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱୀପରେ ଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ଆସିଛନ୍ତି,
ଚିଂତାମଣିଃ ସ୍ଵଯଂ ଯତ୍ର କମର୍ଣେ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣେ
ଯେଉଁଠାରେ ଚିନ୍ତାମଣି ସ୍ୱୟଂ ଦେବଶିଳ୍ପୀ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଛି,
ନାନାଵର୍ଣପତାକାଶ୍ଚ ଯତ୍ର କଲ୍ପମହୀରୁହଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ପତାକାରେ ଶୋଭିତ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଅଛି,
ଅବ୍ଧଯୋ ଯତ୍ର ସତତଂ ଦଧିକ୍ଷୀରେକ୍ଷୁସର୍ପିଷାମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସମୁଦ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସଦା ଦହି, ଖୀର, ଅଖୁ ରସ ଓ ଘିଅରେ ପ୍ରବାହିତ,
ଯତ୍ର କାମଦୁଘା ନିତ୍ଯଂ ସ୍ନପଯେନ୍ମଧୁଧାରଯା
ଯେଉଁଠାରେ କାମଧେନୁ ଗାଈ ସଦା ମଧୁ ଧାରାରେ ସ୍ନାନ କରାଉଛି,
ଗଂଧସାରରସୈର୍ଯଂ ଚ ସେଵତେ ମଲଯାଚଲଃ
ଏବଂ ମଲୟାଚଳ ସୁଗନ୍ଧ ରସରେ ସେବା କରୁଛି,
ଇତ୍ଯାଦ୍ଯ ପୂର୍ଵଂ ଯତ୍ରାସ୍ତି ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଶଂକରାଲଯେ
ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଆଦି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦିନକୁ ଦିନ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଳୟରେ ରହିଛି।
ଇତି ତସ୍ଯ ସମୃଦ୍ଧିଂ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜାମାତୁରଦ୍ରିରାଟ
ଏଭଳି ଜାମାତାଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି, ପାହାଡ଼ର ରାଜା
ତସ୍ମୈ କାର୍ପଟିକାଯାଥ ସ ଦତ୍ତ୍ଵା ପାରିତୋଷିକମ୍
ସେ ମାନ୍ୟ କରି ଏହି ଭିକ୍ଷୁକକୁ ପୁରସ୍କାର ଦେଲେ।
ଉଵାଚେତି ମନସ୍ଯେଵ ଵିସ୍ମଯୋତ୍ଫୁଲ୍ଲଲୋଚନଃ 4.2.66.
ଚମତ୍କାରରେ ଆଖି ବଡ଼ କରି, ମନରେ ଭାବି, ସେ କହିଲେ।
ଯସ୍ଯ ଦେଶୋ ନ ଵିଦିତୋ ଯସ୍ତୁ ଵୃତ୍ତିପରାଙ୍ମୁଖଃ 4.2.66.
ଯାହାର ଦେଶ ଅଜଣା, ଯିଏ ଜୀବିକା ଉପାର୍ଜନରୁ ଦୂରେ ରହେ—
ସୁପର୍ଵଣି ସୁପାତ୍ରାଯ ସୁତାଥ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାଧିକମ୍ 4.2.66.
ଶୁଭ ଦିନରେ, ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କନ୍ୟା—
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ କୃତାଂଜଲିପୁଟୌ ଗଣୌ 4.2.66.
ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ି, ହାତ ଯୋଡି, ସେଇ ସେବକମାନେ—