ବଲଵାନ୍ନମୁଚିର୍ନାମ ଦାନଵୋ ବଲଵତ୍ତରଃ
ସେଠାରେ ନମୁଚି ନାମକ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଥିଲେ, ସେ ଅଧିକ ବଳବାନ୍।
ଭଦ୍ରକର୍ଣସ୍ତୁ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦାନଵଂ ତଦନଂତରମ୍
ଭଦ୍ରକର୍ଣ୍ଣ ସେ ଦାନବକୁ ଦେଖି ସହସା—
ଛିତ୍ତ୍ଵାଽସିମସିନା ତସ୍ଯ ଚର୍ମ ଚାପି ମହାବଲଃ
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତଳୱାରରେ ସେ ଦାନବଙ୍କର କବଚ କାଟିଦେଲେ।
ଅଥାସୌ ନିହତସ୍ତେନ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଵିପୁଲଂ ତମଃ ଵଧଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତୁ ଦୈତ୍ଯୋଽସୌ ନତ୍ଵା ହରମସୌ ସ୍ଥିତଃ 7.3.8.
ତାଙ୍କ ହାତରେ ହତ ହୋଇ, ସେ ଦାଇତ୍ୟ ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ମୃତ୍ୟୁ ପାଇ, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ସେଠାରେ ରହିଗଲେ।
ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ନିତ୍ଯଂ ଯୋ ହୃଦଯେ ସ୍ଥିତଃ
‘ଭଲ ହେଉ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ସଦା ମୋ ହୃଦୟରେ ଅଛ, ଏବେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଁ।’
ଅତ୍ରାସ୍ତୁ ତଵ ସାଂନିଧ୍ଯଂ ହ୍ରଦେଽସ୍ମିଂଶ୍ଚ ସ୍ଥିରୋ ଭଵ
‘ଏଠି ତୁମର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ରହୁ, ଏହି ହ୍ରଦରେ ତୁମେ ସ୍ଥିର ରୁହ।’
ସାଂନିଧ୍ଯଂ ଚ ଵିଶେଷେଣ ହ୍ରଦେ ଲିଂଗେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ହ୍ରଦ ଓ ଲିଙ୍ଗରେ ବିଶେଷ ଉପସ୍ଥିତି ରହିବ।
ଭଦ୍ରକର୍ଣହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଯଃ ସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ଭଦ୍ରକର୍ଣ୍ଣ ହ୍ରଦରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କୁ ଭାବି ଯେଉଁଠି ଜଳସ୍ନାନ କରିଥାଏ—
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵତ୍ର ଯତ୍ନେନ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେଠାରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଚେଷ୍ଟାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
କେଦାରମିତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵପାପହରଂ ନୃଣାମ୍
ଏହା କେଦାର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ଯତ୍ର ମନ୍ଦାକିନୀ ପୁଣ୍ଯା ସରସ୍ଵତ୍ଯା ସମାଗତା
ଏଠାରେ ପବିତ୍ର ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଯାଏ।
ଶୃଣୁ ରାଜନ୍ଯଥାଵୃତ୍ତମିତିହାସ ପୁରାତନମ୍
ହେ ରାଜା, ପୁରୁଣା ଏହି ଘଟଣା ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ତାହା ଶୁଣ।
ଅଜପାଲୋ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସୂର୍ଯଵଂଶସମୁଦ୍ଭଵଃ
ଅଜପାଳ ନାମକ ରାଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ନ ହସ୍ତିନୋ ନ ପାଦାତା ନ ଚାଶ୍ଵାସ୍ତସ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ସେ ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ କୌଣସି ହାତୀ, ପଦାତି କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ନଥିଲା।
ନ ଗୃହ୍ଣାତି କରଂ ରାଜନ୍ପ୍ରଜାଭ୍ଯୋଥାଧିକଂ ନୃପ
ହେ ରାଜା, ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ କେବେ ଅଧିକ କର ନେଉନଥିଲେ।
ଜାତାପରାଧୋ ଭୂପୃଷ୍ଠେ ଜାଯତେ ଚେତ୍କଥଂଚନ
ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ଅପରାଧ ହେଲେ,
ଏଵମସ୍ଯ ନରେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵର୍ତ୍ତମାନସ୍ଯ ଭୂତଲେ
ଏପରି ଭାବେ ସେ ରାଜା ପୃଥିବୀରେ ରାଜ୍ୟ କରୁଥିଲେ,
କାମଂ ଵର୍ଷତି ପର୍ଜନ୍ଯଃ ସସ୍ଯାନି ରସଵଂତି ଚ
ମେଘ ଇଚ୍ଛାମତେ ବର୍ଷା କରୁଥିଲେ, ଫସଲ ମଧୁର ଓ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା।
କେନଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲେନ ଵସିଷ୍ଠୋ ଭଗଵାନ୍ମୁନିଃ 7.3.9.
କିଛି ସମୟ ପରେ, ପୂଜ୍ୟ ବସିଷ୍ଠ ଋଷି ଆସିଲେ—
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୂଜଯାମାସ ଶାସ୍ତ୍ରଦୃଷ୍ଟେନ ଵର୍ତ୍ମନା
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ରାଜା ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଏଵଂ ସଂପୂଜିତସ୍ତେନ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ନୃପ ରାଜର୍ଷୀଣାଂ କଥାଶ୍ଚକ୍ରେ ଦେଵର୍ଷୀଣାଂ ତଥୈଵ ଚ
ଏପରି ଭାବରେ ରାଜାଙ୍କ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିରେ ସମ୍ମାନ ପାଇ, ବସିଷ୍ଠ ଦେବ ଓ ରାଜା ଋଷିମାନଙ୍କ କଥା କହିଲେ।
ତତଃ କଥାଵସାନେ ତୁ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିନ୍ନୃପସତ୍ତମ
ତାପରେ, କଥାର ଶେଷରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା,
ତ୍ଵଂ ଵେତ୍ସି ସକଲଂ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତପଶ୍ଚର୍ଯାପ୍ରଭାଵତଃ
ତୁମେ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଛ।
କୌତୁକଂ ହୃଦି ମେ ଜାତଂ ଵର୍ତ୍ତତେ ମୁନିପୁଂଗଵ
ମୋ ହୃଦୟରେ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କଥଯିଷ୍ଯାମି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଯଦ୍ଯପି ସ୍ଯାତ୍ସୁଦୁର୍ଲ୍ଲଭମ୍
ମୁଁ ସେଇ ସବୁ କଥା କହିବି, ଯଦିଓ ସେହି କଥା ପାଇବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର।
ନିଷ୍କଣ୍ଟକଂ ସଦା କ୍ଷେମଂ ସର୍ଵକାମସମନ୍ଵିତମ୍
ସେଠାରେ ସଦା ସୁଖ ଓ ନିରାପଦ ଅବସ୍ଥା ରହିଥାଏ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ନ ଦୀନୋ ନ ଚ ଦୁଃଖାର୍ତ୍ତୋ ଵ୍ଯାଧିଗ୍ରସ୍ତୋ ନ କୋଽପି ଚ
ସେଠାରେ କେହି ଦୁଃଖି, କଷ୍ଟରେ କିମ୍ବା ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ନୁହଁନ୍ତି।
ନାରୀଯଂ ମମ ସାଧ୍ଵୀ ଚ ପ୍ରାଣେଭ୍ଯୋଽପି ଗରୀଯସୀ ଅନଯା ଚିଂତିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ସର୍ଵଂ ଵିସ୍ତରତୋ ଵଦ
ମୋ ଜଣେ ଜୀବନଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଅଛନ୍ତି; ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ଯାହା ଭାବିଛନ୍ତି, ସେସବୁ ଖୁବ ଭଲଭାବେ ମତେ କୁହନ୍ତୁ।
କିଂ ଦାନସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେନ ଵ୍ରତଯାଗସ୍ଯ ଵା ମୁନେ 7.3.9.
ହେ ମୁନି, ଏହା କି ଦାନର ଶକ୍ତିରେ, କିମ୍ବା ବ୍ରତ ଓ ଯଜ୍ଞର ଫଳରେ ହେଉଛି କି?
ଜନ୍ମାନ୍ତରକୃତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ମେ
ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିବା ପୁଣ୍ୟ ମୋତେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉତ୍ସୁକତା ଦେଉଛି।