ଯଥା କୋପି ନ ଵେତ୍ତ୍ଯେଵ ତଥାଚ୍ଛନ୍ନୋଽଭଵତ୍ପୁନଃ 4.2.65.
ଯେପରି କେହି ଜାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେପରି ସେ ପୁଣି ଗୁପ୍ତ ହୋଇଗଲେ।
ଅଦୃଶ୍ଯରୂପୀ ମାଯାଵୀ ଦେଵାନାମପ୍ଯଗୋଚରଃ
ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ମାୟାବୀ ହେଲେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ପ୍ରଵେଶମୁଟଜାନାଂ ଚ ନିର୍ଗମଂ ଚ ଵିଲୋକଯନ୍
ଉଟା ଘରମାନେର ଭିତରକୁ ଯିବା ଓ ବାହାରିବାକୁ ସେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
ନିଃଶବ୍ଦମେଵ ନଯତି ନତ୍ଯଜେଦପି କୀକସମ୍
ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିରବତାରେ ନେଇଯାଉଥିଲେ, ଏବଂ ଏକ ଛୋଟ ପକ୍ଷୀକୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଦେଉନଥିଲେ।
ଏକଦା ଶିଵରାତ୍ରୌ ତୁ ଭକ୍ତସ୍ତ୍ଵେକୋ ନିଜୋଟଜେ
ଏକଦିନ ଶିବରାତ୍ରିରେ ଏକ ଭକ୍ତ ନିଜ ଉଟା ଘରେ ଏକାକି ଥିଲେ।
ସ ଚ ଦୁଂଦୁଭିନିର୍ହ୍ରାଦ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରୋ ବଲଦର୍ପିତଃ
ଏହି ଢୋଳର ଧ୍ୱନି, ଦାନବରାଜା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିର ଗର୍ବରେ,
ତଂ ଭକ୍ତଂ ଧ୍ଯାନମାପନ୍ନଂ ଦୃଢଚିତ୍ତଂ ଶିଵେକ୍ଷଣେ
ସେ ଭକ୍ତ, ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଥିଲେ, ଶିବଙ୍କୁ ଭାବି ମନ ଦୃଢ଼ କରିଥିଲେ।
ଅଥ ସର୍ଵଗତଃ ଶଂଭୁର୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତସ୍ଯାଶଯଂ ହରଃ
ତେବେ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଶିବ, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଜାଣି, ହରା,
ଯାଵଦାଦିତ୍ସତି ଵ୍ଯାଘ୍ରସ୍ତାଵଦାଵିରଭୂଦ୍ଧରଃ
ଯେତେବେଳେ ବାଘ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲା, ସେତେବେଳେ ହରା ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ରୁଦ୍ରମାଯାଂତମାଲୋକ୍ଯ ତଦ୍ଭକ୍ତାର୍ଚିତ ଲିଂଗତଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମାୟାକୁ ଦେଖି, ସେ ଭକ୍ତଙ୍କ ପୂଜିତ ଲିଙ୍ଗରୁ,
ସାଵଜ୍ଞମଥସର୍ଵଜ୍ଞଂ ଯାଵତ୍ପଶ୍ଯତି ଦାନଵଃ 4.2.65.
ଉପେକ୍ଷା ସହିତ ଦାନବ ସମସ୍ତଜ୍ଞଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପଂଚାସ୍ଯସ୍ତ୍ଵଥ ପଂଚାସ୍ଯଂ ମୁଷ୍ଟ୍ଯା ମୂର୍ଧନ୍ଯତାଡଯତ୍
ପଞ୍ଚମୁଖୀ ଏକ ହାତରେ ଅନ୍ୟ ପଞ୍ଚମୁଖୀଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଘୁଞ୍ଚି ମାଡ଼ିଲେ।
ଅତ୍ଯାର୍ତମରଟଦ୍ଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ରୋଦସୀ ପରିପୂରଯନ୍
ବହୁତ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ବାଘ ଡାକିଲା, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଗଞ୍ଜାଇଦେଲା।
ତପୋଧନାଃ ସମାଜଗ୍ମୁର୍ନିଶି ଶବ୍ଦାନୁସାରତଃ
ତପସ୍ୱୀମାନେ ରାତିରେ ଶବ୍ଦ ଅନୁସରି ଏକଠା ହେଲେ।
ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ପ୍ରଣତା ସର୍ଵେ ଶର୍ଵଂ ଜଯଜଯାକ୍ଷରୈଃ
ସମସ୍ତେ ଶିର ନମାଇ ଶର୍ବଙ୍କୁ 'ଜୟ, ଜୟ' ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଅନୁଗ୍ରହଂ କୁରୁଧ୍ଵେଶ ତିଷ୍ଠାତ୍ରୈଵ ଜଗଦ୍ଗୁରୋ
ପ୍ରଭୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ; ଏଠି ରୁହନ୍ତୁ, ଜଗତର ଗୁରୁ।
କୁରୁ ରକ୍ଷାଂ ମହାଦେଵ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଥାନସ୍ଯ ସର୍ଵଦା
ହେ ମହାଦେବ, ସବୁବେଳେ ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତେଷାଂ ଦେଵଶ୍ଚଂଦ୍ରଵିଭୂଷଣଃ
ଏମିତି କଥା ଶୁଣି, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରି ଦେବତା
ଯୋ ମାମନେନ ରୂପେଣ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯତି ଶ୍ରଦ୍ଧଯାତ୍ର ଵୈ
ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଏହି ରୂପରେ ମୋତେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଦେଖନ୍ତି,
ଏତଲ୍ଲିଂଗଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯୋ ଯାତି ପଥି ମାନଵଃ
ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜି, ଯିଏ ଆଗକୁ ଯାଏ,
ମଚ୍ଚରିତ୍ରମିଦଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ମୃତ୍ଵା ଲିଂଗମିଦଂ ହୃଦି 4.2.65.
ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ହୃଦୟରେ ସ୍ମରଣ କରି,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦେଵଦେଵଶସ୍ତସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ଲଯଂ ଯଯୌ
ଏମିତି କହି, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସେଇ ଲିଙ୍ଗରେ ଲୟ ହେଲେ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶାଦୁତ୍ତରେଭାଗେ ଦୃଷ୍ଟଂ ସ୍ପୃଷ୍ଟଂ ଭଯାପହମ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ ଓ ସ୍ପର୍ଶ କରାଯାଏ, ତାହା ଭୟ ଦୂର କରେ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଯେ ଭକ୍ତାସ୍ତେଭ୍ଯୋ ବିଭ୍ଯତି କିଂକରାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ୟାଘ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେବତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ଭୟ କରନ୍ତି।
ପରାଶରେଶ୍ଵରାଦୀନାଂ ଲିଂଗାନାମିହ ସଂଭଵମ୍
ଏଠାରେ ପରାଶରେଶ୍ୱର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛି।
କଂଦୁକେଶ ସମୁତ୍ପତ୍ତିଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରେ ଶାଵିର୍ଭଵଂ ତଥା
କଣ୍ଡୁକେଶର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ବ୍ୟାଘ୍ରରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରକଟି ଏଠି ହୋଇଛି।
ଉଟଜେଶ୍ଵର ଲିଂଗଂ ତୁ ଵ୍ଯାଘ୍ରେଶାତ୍ପଶ୍ଚିମେ ସ୍ଥିତମ୍
ଉଟଜେଶ୍ୱର ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ବ୍ୟାଘ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ତାନି ତେ କଥଯିଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁ ଵାତାପିତାପନ
ସେଗୁଡିକୁ ମୁଁ ତୋତେ କହିବି, ଶୁଣ, ହେ ବାତ ଓ ପିତ୍ତ ଦୂରକର୍ତ୍ତା।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶାଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ଭାଗେ ଲିଂଗମପ୍ସରସାଂ ଶୁଭମ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଶୁଭ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ତତ୍କୂପଜଲସୁସ୍ନାତୋ ଵିଲୋକ୍ଯାପ୍ସରସେଶ୍ଵରମ୍
ସେଇ କୂଆର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ଅପ୍ସରାଇଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ।