ଜାତୂକର୍ଣେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ଜଂବୂକେଶ୍ଵରମେଵ ଚ
ସେଠାରେ ଜାତୂକର୍ଣ୍ଣେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ ଓ ଜମ୍ବୁକେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଏଵମାଦୀନି ଲିଂଗାନି ଅଯୁତାର୍ଧାନି କୁଂଭଜ 4.2.65.
ଏଭଳି ଲିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ମିଶି, କୁମ୍ଭଜ, ସେଠାରେ ଦଶ ହଜାର ପାଞ୍ଚ ଶ ଅଛି।
ନ ଜାତୁ ଜାଯତେ ଜଂତୋଃ କଲୁଷସ୍ଯ ସମୁଦ୍ଭଵଃ
ଜନ୍ମ ସମୟରେ କେବେ ବି କୌଣସି ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅପବିତ୍ରତା ଜନ୍ମ ନେଇନଥାଏ।
ତଦହଂ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁଷ୍ଵାଘଵିନାଶନମ୍
ତେଣୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ବିଷୟ କହିବି—ଶୁଣ।
ସ୍ଵୈରଂ ଵିହରତସ୍ତତ୍ର ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଥାନେ ମହେଶିତୁଃ
ସେଠାରେ, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ସେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ଉଦଂଚ ନ୍ନ୍ଯଂଚଦଂଗାନାଂ ଲାଘଵଂ ପରିତନ୍ଵତୀ
ସେ ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକର ହଳକାତା ଦେଖାଇ ହସ୍ତେ ହସ୍ତେ ଚାଲୁଥିଲେ।
ଭ୍ରଶ୍ଯଦ୍ଧ ମ୍ମିଲ୍ଲସନ୍ମାଲ୍ଯ ସ୍ଥପୁଟୀକୃତ ଭୂମିକା
ତାଙ୍କର ମାଳା ଢିଲା ହୋଇ ଝୁଲୁଥିଲା, ସେ ଭୂମିକୁ ନୃତ୍ୟମଞ୍ଚ କରିଥିଲେ।
ସ୍ଫୁଟଚ୍ଚୋଲାଂଶୁକପଥନିର୍ଯଦଂଗପ୍ରଭାଵୃତା
ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବସ୍ତ୍ର ଖସିଯାଉଥିଲା, ତାହାରୁ ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗର ତେଜ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
କଂଦୁକାନୁଗ ସଦୃଷ୍ଟି ନର୍ତିତ ଭ୍ରୂଚଲତାଂଚଲା
ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି କନ୍ଦୁକୁ ପଛୁଆଉଥିଲା, ଖେଳ କରିବା ସମୟରେ ଭୌହ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲା।
ଅଂତରିକ୍ଷଚରାଭ୍ଯାଂ ଚ ଦିତିଜାଭ୍ଯାଂ ମନୋହରା
ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା ଦୁଇ ଦାନବୀ ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ, ସେ ବହୁତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦେଖାଉଥିଲେ।
ଵିଦଲୋତ୍ପଲ ସଂଜ୍ଞାଭ୍ଯାଂ ଦୃପ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଵରତୋ ଵିଧେଃ
ଫାଟିଯାଇଥିବା କମଳ ନାମ ଧାରଣ କରି, ଗର୍ବିତ ଏବଂ ଭାଗ୍ୟରେ ଚୟିତ ଥିଲେ।
ଦେଵୀଂ ପରିଜିହୀର୍ଷୂ ତୌ ଵିଷମେଷୁ ପ୍ରପୀଡିତୌ 4.2.65.
ସେ ଦୁଇଜଣ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ିଥିଲେ।
ଧୃତ୍ଵା ପାରଷଦୀଂ ମୂର୍ତିମାଯାତାଵଂବିକାଂତିକମ୍
ପାର୍ଷଦୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେମାନେ ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିଲେ।
ସର୍ଵଜ୍ଞେନ ପରିଜ୍ଞାତୌ ଚାଂଚଲ୍ଯାଲ୍ଲୋଚନୋଦ୍ଭଵାତ୍
ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ତାଙ୍କୁ ଚକ୍ଷୁର ଚଞ୍ଚଳତା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ।
ତେନୈଵ କଂଦୁକେନାଥ ଯୁଗପନ୍ନିଜଘାନ ତୌ
ତାହାପରେ, ସେଇ କନ୍ଦୁକ ଦ୍ୱାରା ଏକାସାଥିରେ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
ମହାବଲୌ ମହାଦେଵ୍ଯା କଂଦୁକେନ ସମାହତୌ
ମହାଶକ୍ତି ଦେବୀଙ୍କର କନ୍ଦୁକ ଦ୍ୱାରା ସେ ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୂମିକୁ ଢେଳିଗଲେ।
ଵୃଂତାଦିଵ ଫଲେ ପକ୍ଵେ ତାଲାଦନିଲଲୋଲିତେ
ପବନରେ ହଲୁଚିଯାଇଥିବା ପକ୍କ ତାଳ ଫଳ ଭଳି ସେମାନେ ଢେଳିଗଲେ।
ତୌ ନିପାତ୍ଯ ମହାଦୈତ୍ଯାଵକାର୍ଯକରଣୋଦ୍ଯତୌ
ସେ ଦୁଇ ମହାଦାନବଙ୍କୁ ଭୂମିକୁ ପତିତ କରି, ସେମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
କଂଦୁକେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞଂ ଚ ତଲ୍ଲିଂଗମଭଵତ୍ତଦା
ତାହାପରେ, ସେ ଚିହ୍ନଟି 'କନ୍ଦୁକେଶ୍ୱର' ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲା।
କଂଦୁକେଶ ସମୁତ୍ପତ୍ତିଂ ଯଃ ଶ୍ରୋଷ୍ଯତି ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦରେ କନ୍ଦୁକେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ଶୁଣିଥାଏ—
କଂଦୁକେଶ୍ଵର ଭକ୍ତାନାଂ ମାନଵାନାଂ ନିରେନସାମ୍
କଣ୍ଡୁକେଶ୍ୱର, ତୁମ ଭକ୍ତମାନେ ଓ ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ କେବେ ଥକାନ୍ତି ନାହିଁ।
ମୃଡାନୀ ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ପୂଜାଂ କୁର୍ଯାତ୍ସଦୈଵ ହି 4.2.65.
ମୃଡାନୀ ସଦା ତାଙ୍କର ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କଂଦୁକେଶଂ ମହାଲିଂଗଂ କାଶ୍ଯାଂ ଯୈର୍ନ ସମର୍ଚିତମ୍
କାଶୀରେ ଥିବା ବଡ଼ କଣ୍ଡୁକେଶ ଲିଙ୍ଗଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜା କରିନାହାନ୍ତି—
ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଂ ଚ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ତଲ୍ଲିଂଗଂ କଂଦୁକେଶ୍ଵରମ୍
ସେଇ କଣ୍ଡୁକେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ଦେଖିବା ଦରକାର।
କଂଦୁକେଶ୍ଵର ନାମାପି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵୃଜିନସଂତତିଃ
କଣ୍ଡୁକେଶ୍ୱର ନାମଟି ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଲେ ପାପର ଶୃଙ୍ଖଳା ଦୂର ହୁଏ।
ଯଦ୍ଵୃତ୍ତାଂତମଭୂଦ୍ଵିପ୍ର ପରମାଶ୍ଚର୍ଯକୃଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯାହା ଘଟିଲା, ତାହା ନିଶ୍ଚୟ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଥିଲା।
ଦଂଡଖାତେ ମହାତୀର୍ଥେ ଦେଵର୍ଷିପିତୃତୃପ୍ତିଦେ
ଦଣ୍ଡଖାଟ ନାମକ ବଡ଼ ତୀର୍ଥରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି—
ଦୈତ୍ଯୋ ଦୁଂଦୁଭିନିର୍ହ୍ରାଦୋ ଦୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରହ୍ଲାଦମାତୁଲଃ
ସେଠାରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କର ମାମା, ଦୁଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟ ଦୁଂଦୁଭିନିର୍ହ୍ରାଦ ଥିଲେ।
କିଂ ବଲାଶ୍ଚ କିମାହାରାଃ କିମାଧାରା ହି ଦେଵତାଃ
ଦେବମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି କଣ, ଖାଦ୍ୟ କଣ, ଆଧାର କଣ?
ଅଵଶ୍ଯମଗ୍ରଜନ୍ମାନୋ ହେତଵୋତ୍ର ଵିଚାରତଃ
ଏଠାରେ ଜନ୍ମର କାରଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଖୋଜିବା ଦରକାର।