ତତୋ ରୁଦ୍ରପିଶାଚାସ୍ତେ ଭୈରଵାନୁଚରାଃ ସଦା
ତାପରେ ରୁଦ୍ରପିଶାଚମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସବୁବେଳେ ଭୈରବଙ୍କ ସହଚର, ସେମାନେ ଆସନ୍ତି।
ଆହାରଂ ରୁଧିରୋନ୍ମିଶ୍ରଂ ତେ ଲଭଂତେ କଦାଚନ
ସେମାନେ କେବେ କେବେ ରକ୍ତ ମିଶିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ପାଇଥାନ୍ତି।
ଶ୍ମଶାନସ୍ତଂଭମଭିତୋ ନୀଯଂତେ କଂଠପାଶିତାଃ
ସେମାନେ ଗଳାରେ ଦୌଡ଼ି ଲାଗି, ଶ୍ମଶାନର ଖୁଟି ପାଖକୁ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି।
ଅଥ ସଂକ୍ଷୀଣପାପାସ୍ତେ କାଲଭୈରଵଦର୍ଶନାତ୍
ତାପରେ, ପାପ କମିଯିବା ପରେ, କାଳଭୈରବଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ତସ୍ମାନ୍ନ କାମଯେତାତ୍ର ଵାଙ୍ମନଃକର୍ମଣାପ୍ଯଘହ(?)ମ୍
ସେଠିଏଠି କେବେ ମଧ୍ୟ କଥା, ମନ ବା କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପାପ କରିବା ଇଚ୍ଛା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାଵିମୁକ୍ତେ ମୃତଃ କଶ୍ଚିନ୍ନରକଂ ଯାତି କିଲ୍ବିଷୀ
ଅବିମୁକ୍ତ ରେ ଯେ କୌଣସି ପାପୀ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ, ସେ କେବେ ନରକକୁ ଯାଏ ନାହିଁ।
ଅନାଶନଂ ଯଃ କୁରୁତେ ମଦ୍ଭକ୍ତ ଇହ ସୁଵ୍ରତଃ
ଏଠାରେ ଯିଏ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ସହିତ ଉପବାସ କରେ,
ଅଶାଶ୍ଵତମିଦଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମାନୁଷ୍ଯଂ ବହୁକିଲ୍ଵିଷମ୍
ଏହି ମାନବ ଜୀବନ ଅସ୍ଥାୟୀ ଓ ଅନେକ ପାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ଜାଣି,
ନାନ୍ଯତ୍ପଶ୍ଯାମି ଜଂତୂନାଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା ଵାରାଣସୀଂ ପୁରୀମ୍ 4.2.64.
ମୁଁ ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାରାଣସୀ ସହର ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ଦେଖୁନି,
ଜନ୍ମାଂତରସହସ୍ରେଷୁ ଯତ୍ପାପଂ ସମୁପାର୍ଜିତମ୍
ହଜାର ହଜାର ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିବା ପାପ,
ଜନ୍ମାଂତରସହସ୍ରେଷୁ ଯୁଂଜନ୍ଯୋଗୀ ଯଦାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯେଉଁ ସଂଯମୀ ଯୋଗୀ ହଜାର ହଜାର ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଉଛନ୍ତି,
ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଗତାଃ ସତ୍ତ୍ଵା ଯେ ଵିମୁକ୍ତକୃତାଲଯାଃ
ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପଶୁ ଯୋନିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ନିବାସ ମୁକ୍ତି ହେଉଛି,
ଅଵିମୁକ୍ତଂ ନ ସେଵଂତେ ଯେ ମୂଢାସ୍ତମସାଵୃତାଃ
ଯେଉଁ ମୂଢ଼ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବିମୁକ୍ତକୁ ସେବନ କରନ୍ତିନାହିଁ,
ଅଵିମୁକ୍ତଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଯୋ ଲିଂଗଂ ସ୍ଥାପଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଯିଏ ଅବିମୁକ୍ତକୁ ପହଞ୍ଚି, ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରେ,
ଗ୍ରହନକ୍ଷତ୍ରତାରାଣାଂ କାଲେନ ପତନଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଗ୍ରହ, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ତାରାମାନେ ସମୟ ପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପତିତ ହେବେ,
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ନରଃ କୃତ୍ଵା ପଶ୍ଚାତ୍ସଂଯତମାନସଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଛି, ପରେ ମନକୁ ସଂଯମ କରିଛି,
ସ୍ତ୍ରିଯଃ ପତିଵ୍ରତା ଯାଶ୍ଚ ମମ ଭକ୍ତିସମାହିତାଃ
ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପତିପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ଓ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ଲୀନ,
ଅତ୍ରୋତ୍କ୍ରମଣକାଲେହଂ ସ୍ଵଯମେଵ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଏଠାରେ ଚାଲିଯିବା ବେଳେ, ମୁଁ ନିଜେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ,
ମନ୍ମନା ମମ ଭକ୍ତଶ୍ଚ ମଯି ସର୍ଵାର୍ପିତକ୍ରିଯଃ 4.2.64.
ଯିଏ ମନକୁ ମୋ ପାଖରେ ରଖି, ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ ଅର୍ପଣ କରେ,
ମହାଦାନେନ ଚାନ୍ଯତ୍ର ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭ୍ଯତେ ନରୈଃ 4.2.64.
ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ମହାଦାନ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଫଳ ମଣିଷମାନେ ପାଉଛନ୍ତି,
ତେପି ସାକ୍ଷାଦ୍ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷୀକୃତ୍ଯ ଵାଡଵାଃ 4.2.64.
ସେ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟ ସାକ୍ଷାତ୍ ବିରୂପାକ୍ଷଙ୍କୁ ଦେଖାଇଦେଇ,
ଶ୍ରଦ୍ଧାଲୁଃ ପାତକୈର୍ମୁକ୍ତଃ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯେଉଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି,
ତାନି ପଂଚସହସ୍ରାଣି ମୁନୀନାଂ ସିଦ୍ଧିଦାନ୍ଯଲମ୍
ସେହି ପାଞ୍ଚ ହଜାରଟି ମୁନିମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସିଦ୍ଧି ଦେବାର କ୍ଷମତା ରଖନ୍ତି,
ପରାଶରେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶାଦୁତ୍ତରେ ମହତ୍
ପରାଶରେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ, ଯାହା ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ତରେ ବଡ଼ ଅଛି,
ତତ୍ରୈଵ ସିଦ୍ଧିଦଂ ଲିଂଗଂ ମାଂଡଵ୍ଯେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍
ସେଠାରେ ମାଣ୍ଡବ୍ୟେଶ୍ୱର ନାମକ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଲିଂଗଂ ଚ ଶଂକରେଶାଖ୍ଯଂ ତତ୍ରୈଵ ଶୁଭଦଂ ସଦା
ସେଠାରେ ସଦା ଶୁଭ ଦେଇଥିବା ଶଙ୍କରେଶ ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଜାବାଲୀଶ୍ଵର ସଂଜ୍ଞଂ ଚ ଲିଂଗଂ ତତ୍ରାତିସିଦ୍ଧିଦମ୍
ସେଠାରେ ଜାବାଳୀଶ୍ୱର ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା ଅତି ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ସୁମଂତୁ ମୁନିନା ଶ୍ରେଷ୍ଠସ୍ତତ୍ରାଦିତ୍ଯଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ
ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ସୁମନ୍ତୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ।
ଭୈରେଵୀ ଭୀଷଣା ନାମ ତତ୍ର ଭୀଷଣରୂପିଣୀ
ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ଭୈରବୀ ଭୀଷଣା ନାମରେ ବିଦ୍ୟମାନ।
ତତ୍ରୋପଜଂଘନେ ଲିଂଗଂ କର୍ମବଂଧଵିମୋକ୍ଷଣମ୍
ଉପଜଂଘନରେ ଏମିତି ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା କର୍ମର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।