ଜୈଗୀଷଵ୍ଯଗୁହାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯୋଗାଭ୍ଯସନତତ୍ପରଃ
ଜଇଗୀଷବ୍ୟ ଗୁହାକୁ ପହଞ୍ଚି, ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସରେ ନିରତ ହେଇ—
ତଵ ଲିଂଗମିଦଂ ଭକ୍ତୈଃ ପୂଜନୀଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ତୁମର ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଭକ୍ତମାନେ ଅତି ସାଧାନାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅତ୍ର ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରେ ତ୍ଵଲ୍ଲିଂଗଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଏଠାରେ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ତୁମର ଲିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଅସ୍ମିଞ୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରେ ସଂଭୋଜ୍ଯ ଶିଵଯୋଗିନଃ
ଏହି ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଶିବ ଯୋଗୀମାନେ ଭୋଜନ କରିବେ।
ଜୈଗୀଷଵ୍ଯେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ଗୋପନୀଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଏଠାରେ ଜଇଗୀଷବ୍ୟେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଅତି ସାଧାନାରେ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ।
କରିଷ୍ଯାମ୍ଯତ୍ର ସାଂନିଧ୍ଯମସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ତପୋଧନ
ତପସ୍ୱୀ, ଏଠାରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ମୁଁ ମୋର ଉପସ୍ଥିତି ପ୍ରକାଶ କରିବି।
ଦଦେ ଶୃଣୁ ମହାଭାଗ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯାପରଂ ଵରମ୍
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ତୁମେ ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ଉପବାସ ସଂପର୍କରେ ଏକ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଉଛି।
ମହାପାପୌଘଶମନଂ ମହାପୁଣ୍ଯପ୍ରଵର୍ଧନମ୍
ଏହା ଭୟଙ୍କର ପାପକୁ ଦୂର କରେ ଏବଂ ମହାପୁଣ୍ୟକୁ ବଢାଇ ଦେଇଥାଏ।
ଇତି ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରଂ ତସ୍ମୈ ସ୍ମରାରିଃ ସ୍ମେରଲୋଚନଃ 4.2.63.
ଏଭଳି ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇ, ସ୍ମରାରି ହସୁଥିବା ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା କଥା କହିଲେ।
ନିଷ୍ପାପୋ ଜାଯତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ନୋପସର୍ଗୈଃ ପ୍ରବାଧ୍ଯତେ
ମାନବ ନିଷ୍ପାପ ହୁଏ ଏବଂ କଷ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ହୁଏନାହିଁ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭୂଦେଵତାଃ ଶଂଭୁଂ କିମାଚଖ୍ଯୁଃ ଷଡାନନ
ହେ ଷଡାନନ, ଭୂଦେବତାମାନେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି କଣ କହିଥିଲେ?
ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଥାନେ ମହାପୁଣ୍ଯେ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଵଲ୍ଲଭେ
ଦେବଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ,
ମଂଦରାଦ୍ରିଂ ଯଦା ଦେଵୋ ଗତଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମଗୌରଵାତ୍
ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଦରରେ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ,
ତଦା ନିରାଶ୍ରଯା ଵିପ୍ରାଃ କ୍ଷେତ୍ରସଂନ୍ଯାସିନୋନଘାଃ
ସେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆଶ୍ରୟ ନଥିବା, କ୍ଷେତ୍ର ଛାଡି ଶୁଧ୍ଧ ହେଇଗଲେ।
ଖାତଂଖାତଂ ଚ ଦଂଡାଗ୍ରୈର୍ଭୂମିଂ କଂଦାଦିଵୃତ୍ତଯଃ
ସେମାନେ ଦଣ୍ଡର ଆଗୁଣା ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ଖନନ କରି କରି, କନ୍ଦ ଓ ଏହାର ସମାନ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ରହିଲେ।
ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ପରିତଃ ସ୍ଥାପ୍ଯ ମହାଲିଂଗାନ୍ଯନେକଶଃ
ସେମାନେ ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଚାରିପାଖରେ ଅନେକ ମହାଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଵିଭୂତିଧାରିଣୋ ନିତ୍ଯଂ ନିତ୍ଯରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରିଣଃ
ସେମାନେ ସଦା ବିଭୂତି ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସଦା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ତେ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ପୁନରାଗମନଂ ମୁନେ
ମୁନିମାନେ ଦେବଦେବଙ୍କ ପୁନର୍ଆଗମନ ସମ୍ବାଦ ଶୁଣି,
ଦ୍ଵିଜାଃ ପଂଚସହସ୍ରାଣି ଚରତୋ ଵିପୁଲଂ ତପଃ
ପଞ୍ଚ ହଜାର ଦ୍ୱିଜ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ତୀର୍ଥାନ୍ମଂଦାକିନୀ ନାମ୍ନୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ପାଶୁପତଵ୍ରତାଃ 4.2.64.
ମଣ୍ଡାକିନୀ ନାମକ ତୀର୍ଥରୁ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିଲେ।
ହଂସତୀର୍ଥାତ୍ପରିପ୍ରାପ୍ତା ଅଯୁତଂ ତ୍ରିଶତୋତ୍ତରମ୍
ହଂସତୀର୍ଥରୁ ଆସିଥିଲେ, ସଂଖ୍ୟା ଦଶ ହଜାର ତିନି ଶତ।
ମତ୍ସ୍ଯୋଦର୍ଯାଃ ପରାପେତୁଃ ସହସ୍ରାଣି ଷଡେଵ ହି
ମତ୍ସ୍ୟୋଦରରୁ ଛଅ ହଜାର ଦ୍ୱିଜ ଚାଲିଗଲେ।
ଋଣମୋଚନତସ୍ତୀର୍ଥାତ୍ସହସ୍ରଂ ଦ୍ଵିଶତାଧିକମ୍
ଋଣମୋଚନ ତୀର୍ଥରୁ ଏକ ହଜାର ଦ୍ୱିଜ ଦୁଇ ଶତ ଅଧିକ ଚାଲିଗଲେ।
ତତଃ ପୃଥୂଦକାତ୍କୁଂଡାତ୍ପୃଥୁନା ପରିଖାନିତାତ୍
ତାପରେ ପୃଥୁ ଖୋଦିଥିବା ପୃଥୁଦକ କୁଣ୍ଡରୁ,
ତଥୈଵାପ୍ସରସଃ କୁଂଡାନ୍ମେନକାଖ୍ଯାଚ୍ଛତଦ୍ଵଯମ୍
ଏହିପରି ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କର ମେନକା ତଳାବରୁ ଏକ ଶତ ଛଅ ଜଣ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତଥୈରାଵତକୁଂଡାଚ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତ୍ରିଶତାନି ଚ
ଏହିପରି ଏରାବତ ତଳାବରୁ ତିନି ଶତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ଆସିଗଲେ।
ଵୃଷେଶତୀର୍ଥାଦାଜଗ୍ମୁର୍ନଵତିଃ ସଶତତ୍ରଯା
ବୃଷଶତୀ ତୀର୍ଥରୁ ଏକାନବେ ଓ ତିନି ଶତ ଜଣ ଆସିଗଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀତୀର୍ଥାତ୍ପରଂ ଜଗ୍ମୁଃ ଷୋଡଶୈଵ ଶତାନି ଚ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତୀର୍ଥରୁ ସଠିଏ ଶତ ଜଣ ଆଗକୁ ଗଲେ।
ପିତୃକୁଂଡାଚ୍ଛତଂସାଗ୍ରଂ ଧ୍ରୁଵତୀର୍ଥାଚ୍ଛତାନି ଷଟ୍
ପିତୃକୁଣ୍ଡରୁ ଏକ ଶତ ଓ ଅଧିକ, ଧ୍ରୁବ ତୀର୍ଥରୁ ଛଅ ଶତ ଜଣ ଆସିଗଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵାସୁକିହୃଦାତ୍ସହସ୍ରାଣି ଦଶୈଵ ତୁ 4.2.64.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବାସୁକିର ହୃଦୟରୁ ଦଶ ହଜାର ଜଣ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।