ଦୃଶ୍ଯାଦୃଶ୍ଯ ଯଦତ୍ରାସ୍ତି ତତ୍ସର୍ଵଂ ତ୍ଵମୁ ମାଧଵ
ଏଠାରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ କିମ୍ବା ଦେଖାଯାଏନି, ସେସବୁ ଆପଣ ନିଜେ, ମାଧବ।
ଵାଚ୍ଯସ୍ତ୍ଵଂ ଵାଚକସ୍ତ୍ଵଂ ହି ଵାକ୍ଚ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଣତୋସ୍ମି ତେ
ଆପଣ କହିବାଯୋଗ୍ୟ, କହୁଥିବା, ଏବଂ କଥା ନିଜେ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ନାନ୍ଯଂ ନମାମି ଗୌରୀଶ ନାନ୍ଯାଖ୍ଯାମାଦଦେ ଶିଵ
ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ନମସ୍କାର କରେନି, ଗୌରୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ; ମୁଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନାମ ନେଉନି, ଶିବ।
ପଂଗୁରନ୍ଯାଭିଗମନେଽସ୍ମ୍ଯଂଧୋଽନ୍ଯପରିଵୀକ୍ଷଣେ
ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାପାଖକୁ ଯିବାରେ ଅସମର୍ଥ, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଦେଖିବାରେ ଅନ୍ଧ।
ପାତା ହର୍ତା ତ୍ଵମେଵୈକୋ ନାନାତ୍ଵଂ ମୂଢକଲ୍ପନା
ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ନାଶ କରିବାରେ ଆପଣ ଏକମାତ୍ର; ବହୁତ୍ୱର ଭାବନା ମୂଢ଼ମନ୍ତିଙ୍କ ଭ୍ରମ।
ସଂସାରସାଗରେ ମଗ୍ନଂ ମାମୁଦ୍ଧର ମହେଶ୍ଵର
ସଂସାରର ସାଗରରେ ଡୁବିଥିବା ମୋତେ ଉଠାଇ ଦିଅ, ମହେଶ୍ୱର।
ଵାଚଂଯମୋ ଭଵତ୍ସ୍ଥାଣୋଃ ପୁରତଃ ସ୍ଥାଣୁସନ୍ନିଭଃ ଉଵାଚ ଚ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଵରଂ ବ୍ରୂହୀତି ତଂ ମୁନିମ୍
ତାପରେ, ଭଗବାନ୍ ଥାପିଥିବା ଦ୍ୱାରେ, ଥାମ ଭଳି ଅଚଳ, ଦୟାଳୁ ହୃଦୟରେ, ସେ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଏକ ଵର ମାଗ।'
ମା ଭଵାନି ଭଵାନୀଶ ଦୂରଂ ଦୂରପଦପ୍ରଦ
ଭବାନୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଦୟାକରି ମୋତେ ଦୂର ଅବସ୍ଥା ଦିଅନାହିଁ।
ଅପରଶ୍ଚ ଵରୋ ନାଥ ଦେଯୋଯମଵିଚାରତଃ
ପ୍ରଭୁ, ଆଉ ଏକ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ତଦସ୍ତୁ ସର୍ଵଂ ତେଭୀଷ୍ଟଂ ଵରମନ୍ଯଂ ଦଦାମି ଚ ।। 4.2.63.
ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ସେ ସବୁ ପୂରଣ ହେଉ। ଆଉ ଏକ ଦାୟିତ୍ୱ ମୁଁ ଦେଉଛି।
ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ରଂ ମଯା ଦତ୍ତଂ ତଵ ନିର୍ଵାଣସାଧକମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତିକୁ ନେଇଯିବା ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ର ଦେଇଛି।
ରହସ୍ଯଂ ଯୋଗଵିଦ୍ଯାଯା ଯଥାଵତ୍ତ୍ଵଂ ତପୋଧନ
ତପସ୍ୱୀ, ଯୋଗବିଦ୍ୟାର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହିପରି ଭାବରେ ଜଣାଇଛି।
ଯଥା ନଦୀ ଯଥା ଭୃଂଗୀ ସୋମନଂଦୀ ଯଥା ତଥା
ଏକ ନଦୀ ଯେପରି, ଏକ ମଧୁମକୁ ଯେପରି, ସେପରି ସୋମର ଆନନ୍ଦ ଅଟୁଟ।
ସଂତି ଵ୍ରତାନି ଭୂଯାଂସି ନିଯମାଃ ସଂତ୍ଯନେକଧା
ଅନେକ ପ୍ରକାର ଉପବାସ ଅଛି, ଅନେକ ପ୍ରକାର ନିୟମ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଶ୍ରେଯସାଂ ସାଧନାନ୍ଯତ୍ର ପାପଘ୍ନାନ୍ଯପି ସର୍ଵଥା
ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାନ୍ୟତା ପାଇଁ ଉପାୟ ଅଛି, ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରିବା ଉପାୟ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଅଛି।
ପରୋ ହି ନିଯମଶ୍ଚୈଷ ମାଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ଯଦଶ୍ଯତେ
କିନ୍ତୁ ଏହି ନିୟମ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ: ମୋତେ ଦେଖିବା ପରେ ଖାଇବା।
ଅସମର୍ଚ୍ଯ ଚ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ପତ୍ରପୁଷ୍ପଫଲୈରପି
ଯିଏ ମୋତେ ପୂଜା କରିନାହିଁ, ପତ୍ର, ଫୁଲ, ଫଳ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଖାଇଥିଲେ—
ମହତୋ ନିଯମସ୍ଯାସ୍ଯ ଭଵତାନୁଷ୍ଠିତସ୍ଯ ଵୈ
ଏହି ଉତ୍ତମ ନିୟମ ତୁମେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବାବେଳେ—
ଅତୋ ମଚ୍ଚରଣାଭ୍ଯାଶେ ତ୍ଵଂ ନିଵତ୍ସ୍ଯସି ସର୍ଵଥା
ଏହିପରି, ତୁମେ ସଦା ମୋର ପାଦଯୁଗଳ ନିକଟରେ ବସିବା।
ଜୈଗୀଷଵ୍ଯେଶ୍ଵରଂ ନାମ ଲିଂଗଂ କାଶ୍ଯାଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ 4.2.63.
କାଶୀରେ ଜଇଗୀଷବ୍ୟେଶ୍ୱର ନାମକ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍କର।
ଜୈଗୀଷଵ୍ଯଗୁହାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯୋଗାଭ୍ଯସନତତ୍ପରଃ
ଜଇଗୀଷବ୍ୟ ଗୁହାକୁ ପହଞ୍ଚି, ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସରେ ନିରତ ହେଇ—
ତଵ ଲିଂଗମିଦଂ ଭକ୍ତୈଃ ପୂଜନୀଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ତୁମର ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଭକ୍ତମାନେ ଅତି ସାଧାନାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅତ୍ର ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରେ ତ୍ଵଲ୍ଲିଂଗଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଏଠାରେ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ତୁମର ଲିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଅସ୍ମିଞ୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରେ ସଂଭୋଜ୍ଯ ଶିଵଯୋଗିନଃ
ଏହି ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଶିବ ଯୋଗୀମାନେ ଭୋଜନ କରିବେ।
ଜୈଗୀଷଵ୍ଯେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ଗୋପନୀଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଏଠାରେ ଜଇଗୀଷବ୍ୟେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଅତି ସାଧାନାରେ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ।
କରିଷ୍ଯାମ୍ଯତ୍ର ସାଂନିଧ୍ଯମସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ତପୋଧନ
ତପସ୍ୱୀ, ଏଠାରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ମୁଁ ମୋର ଉପସ୍ଥିତି ପ୍ରକାଶ କରିବି।
ଦଦେ ଶୃଣୁ ମହାଭାଗ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯାପରଂ ଵରମ୍
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ତୁମେ ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ଉପବାସ ସଂପର୍କରେ ଏକ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଉଛି।
ମହାପାପୌଘଶମନଂ ମହାପୁଣ୍ଯପ୍ରଵର୍ଧନମ୍
ଏହା ଭୟଙ୍କର ପାପକୁ ଦୂର କରେ ଏବଂ ମହାପୁଣ୍ୟକୁ ବଢାଇ ଦେଇଥାଏ।
ଇତି ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରଂ ତସ୍ମୈ ସ୍ମରାରିଃ ସ୍ମେରଲୋଚନଃ 4.2.63.
ଏଭଳି ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇ, ସ୍ମରାରି ହସୁଥିବା ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା କଥା କହିଲେ।
ନିଷ୍ପାପୋ ଜାଯତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ନୋପସର୍ଗୈଃ ପ୍ରବାଧ୍ଯତେ
ମାନବ ନିଷ୍ପାପ ହୁଏ ଏବଂ କଷ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ହୁଏନାହିଁ।