ପରାତ୍ପରାଯ ପାରାଯ ପରାପରପରାଯ ଚ
ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ଅତିତ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଶରଣ, ଏବଂ ଯିଏ ଦୂର ଓ ନିକଟ ଉଭୟରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସେଠିକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଵାମଦେଵାଯ ଵାମାର୍ଧଧାରିଣେ ଵୃଷଗାମିନେ
ଯିଏ ବାମାଦେବ, ବାମ ପାଖରେ ନାରୀ ଅଂଶ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଚଳନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଭଵାଯ ଭଵନାଶାଯ ଭୂତାନାଂପତଯେ ନମଃ
ଭବ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ଭବନାଶ କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ଭୂତମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମୋ ମୃଡାନୀପତଯେ ନମୋ ମୃତ୍ଯୁଂଜଯାଯ ତେ
ମୃଡାନୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଯାଯଜୂକାଯ ଯଜ୍ଞାଯ ଯଜ୍ଞାନାଂ ଫଲଦାଯିନେ
ଯିଏ ପୂଜିତ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଶୂଲିନେ ଶାଶ୍ଵତେଶାଯ ଶ୍ମଶାନାଵନିଚାରିଣେ
ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଚିରଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁ, ଶ୍ମଶାନ ଭୂମିରେ ଘୁରୁଥିବା, ସେଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ହରାଯ କ୍ଷାଂତିରୂପାଯ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞାଯ କ୍ଷମାକର
ହର, ଯିଏ ଖ୍ଷମାର ମୂର୍ତ୍ତି, କ୍ଷେତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ, ଖ୍ଷମାର ଆଶ୍ରୟ, ସେଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଅଂଧକାରେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମାଦ୍ଯଂତରହିତାଯ ଚ
ଅନ୍ଧକାର, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ଯାହାର ନାହିଁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଉମାକାଂତାଯ ଉଗ୍ରାଯ ନମସ୍ତେ ଊର୍ଧ୍ଵରେତସେ
ଉମାଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଉଗ୍ର ରୂପୀ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଅନଂତକାରିଣେ ତୁଭ୍ଯମଂବିକାପତଯେ ନମଃ 4.2.63.
ଅନନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଦୃଶ୍ଯାଦୃଶ୍ଯ ଯଦତ୍ରାସ୍ତି ତତ୍ସର୍ଵଂ ତ୍ଵମୁ ମାଧଵ
ଏଠାରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ କିମ୍ବା ଦେଖାଯାଏନି, ସେସବୁ ଆପଣ ନିଜେ, ମାଧବ।
ଵାଚ୍ଯସ୍ତ୍ଵଂ ଵାଚକସ୍ତ୍ଵଂ ହି ଵାକ୍ଚ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଣତୋସ୍ମି ତେ
ଆପଣ କହିବାଯୋଗ୍ୟ, କହୁଥିବା, ଏବଂ କଥା ନିଜେ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ନାନ୍ଯଂ ନମାମି ଗୌରୀଶ ନାନ୍ଯାଖ୍ଯାମାଦଦେ ଶିଵ
ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ନମସ୍କାର କରେନି, ଗୌରୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ; ମୁଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନାମ ନେଉନି, ଶିବ।
ପଂଗୁରନ୍ଯାଭିଗମନେଽସ୍ମ୍ଯଂଧୋଽନ୍ଯପରିଵୀକ୍ଷଣେ
ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାପାଖକୁ ଯିବାରେ ଅସମର୍ଥ, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଦେଖିବାରେ ଅନ୍ଧ।
ପାତା ହର୍ତା ତ୍ଵମେଵୈକୋ ନାନାତ୍ଵଂ ମୂଢକଲ୍ପନା
ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ନାଶ କରିବାରେ ଆପଣ ଏକମାତ୍ର; ବହୁତ୍ୱର ଭାବନା ମୂଢ଼ମନ୍ତିଙ୍କ ଭ୍ରମ।
ସଂସାରସାଗରେ ମଗ୍ନଂ ମାମୁଦ୍ଧର ମହେଶ୍ଵର
ସଂସାରର ସାଗରରେ ଡୁବିଥିବା ମୋତେ ଉଠାଇ ଦିଅ, ମହେଶ୍ୱର।
ଵାଚଂଯମୋ ଭଵତ୍ସ୍ଥାଣୋଃ ପୁରତଃ ସ୍ଥାଣୁସନ୍ନିଭଃ ଉଵାଚ ଚ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଵରଂ ବ୍ରୂହୀତି ତଂ ମୁନିମ୍
ତାପରେ, ଭଗବାନ୍ ଥାପିଥିବା ଦ୍ୱାରେ, ଥାମ ଭଳି ଅଚଳ, ଦୟାଳୁ ହୃଦୟରେ, ସେ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଏକ ଵର ମାଗ।'
ମା ଭଵାନି ଭଵାନୀଶ ଦୂରଂ ଦୂରପଦପ୍ରଦ
ଭବାନୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଦୟାକରି ମୋତେ ଦୂର ଅବସ୍ଥା ଦିଅନାହିଁ।
ଅପରଶ୍ଚ ଵରୋ ନାଥ ଦେଯୋଯମଵିଚାରତଃ
ପ୍ରଭୁ, ଆଉ ଏକ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ତଦସ୍ତୁ ସର୍ଵଂ ତେଭୀଷ୍ଟଂ ଵରମନ୍ଯଂ ଦଦାମି ଚ ।। 4.2.63.
ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ସେ ସବୁ ପୂରଣ ହେଉ। ଆଉ ଏକ ଦାୟିତ୍ୱ ମୁଁ ଦେଉଛି।
ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ରଂ ମଯା ଦତ୍ତଂ ତଵ ନିର୍ଵାଣସାଧକମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତିକୁ ନେଇଯିବା ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ର ଦେଇଛି।
ରହସ୍ଯଂ ଯୋଗଵିଦ୍ଯାଯା ଯଥାଵତ୍ତ୍ଵଂ ତପୋଧନ
ତପସ୍ୱୀ, ଯୋଗବିଦ୍ୟାର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହିପରି ଭାବରେ ଜଣାଇଛି।
ଯଥା ନଦୀ ଯଥା ଭୃଂଗୀ ସୋମନଂଦୀ ଯଥା ତଥା
ଏକ ନଦୀ ଯେପରି, ଏକ ମଧୁମକୁ ଯେପରି, ସେପରି ସୋମର ଆନନ୍ଦ ଅଟୁଟ।
ସଂତି ଵ୍ରତାନି ଭୂଯାଂସି ନିଯମାଃ ସଂତ୍ଯନେକଧା
ଅନେକ ପ୍ରକାର ଉପବାସ ଅଛି, ଅନେକ ପ୍ରକାର ନିୟମ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଶ୍ରେଯସାଂ ସାଧନାନ୍ଯତ୍ର ପାପଘ୍ନାନ୍ଯପି ସର୍ଵଥା
ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାନ୍ୟତା ପାଇଁ ଉପାୟ ଅଛି, ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରିବା ଉପାୟ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଅଛି।
ପରୋ ହି ନିଯମଶ୍ଚୈଷ ମାଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ଯଦଶ୍ଯତେ
କିନ୍ତୁ ଏହି ନିୟମ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ: ମୋତେ ଦେଖିବା ପରେ ଖାଇବା।
ଅସମର୍ଚ୍ଯ ଚ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ପତ୍ରପୁଷ୍ପଫଲୈରପି
ଯିଏ ମୋତେ ପୂଜା କରିନାହିଁ, ପତ୍ର, ଫୁଲ, ଫଳ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଖାଇଥିଲେ—
ମହତୋ ନିଯମସ୍ଯାସ୍ଯ ଭଵତାନୁଷ୍ଠିତସ୍ଯ ଵୈ
ଏହି ଉତ୍ତମ ନିୟମ ତୁମେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବାବେଳେ—
ଅତୋ ମଚ୍ଚରଣାଭ୍ଯାଶେ ତ୍ଵଂ ନିଵତ୍ସ୍ଯସି ସର୍ଵଥା
ଏହିପରି, ତୁମେ ସଦା ମୋର ପାଦଯୁଗଳ ନିକଟରେ ବସିବା।
ଜୈଗୀଷଵ୍ଯେଶ୍ଵରଂ ନାମ ଲିଂଗଂ କାଶ୍ଯାଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ 4.2.63.
କାଶୀରେ ଜଇଗୀଷବ୍ୟେଶ୍ୱର ନାମକ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍କର।