ଯସ୍ତୁ ପୂଜଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦିଶମାସ୍ଥିତଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଦେଖି ପୂଜା କରନ୍ତି—
ପଂଚାମୃତେନ ଯସ୍ତତ୍ର ତର୍ପଣଂ କୁରୁ ତେ ନରଃ
ଏବଂ ସେଠାରେ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଅମୃତ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି—
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂତେ ଯସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରଣାମଂ କୁରୁତେ ନରଃ
ଏବଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଶେଷରେ ଯିଏ ଶିର ନମାନ୍ତି—
ତତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯମଭୂତ୍ପୂର୍ଵଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଶୃଣୁ ମହାମତେ
ସେଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା; ହେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେ ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣ।
ତତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ଶୁକୋ ନୀଡଂ ଵୃକ୍ଷେ ଚୈଵାକରୋଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ସେଠାରେ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଜଣେ ଶୁକ ପକ୍ଷୀ ଗଛରେ ନିଜ ଘଉଁ ତିଆରି କରିଥିଲା, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ନ ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ମହାରାଜ ପକ୍ଷିଯୋନିସମୁଦ୍ଭଵଃ
କିନ୍ତୁ, ହେ ମହାରାଜା, ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେ ପକ୍ଷୀ ଜନ୍ମ ନେଇନଥିଲେ।
ସଂଜାତଃ ପାର୍ଥିଵେ ଵଂଶେ ରାଜା ଵେଣୁରିତି ସ୍ମୃତଃ
ସେ ପୃଥିବୀର ରାଜବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଏବଂ ରାଜା ବେଣା ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ସ ତଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ପ୍ରଭାଵଂ ହି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାସମୁଦ୍ଭଵମ୍ 7.3.7.
ସେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ମରଣ କରି—
ନକ୍ତଂ ଦିନଂ ମହାରାଜ ନାନ୍ଯତ୍କିଂଚିତ୍କରୋତି ସଃ
ହେ ମହାରାଜା, ସେ ଦିନ ଓ ରାତି ଅନ୍ୟ କିଛି କରୁନାହାନ୍ତି।
ନ ପୁଷ୍ପେ ଧୂପଦାନେ ଚ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାପରଃ ସଦା
ସେ ପୁଷ୍ପ କିମ୍ବା ଧୂପ ଦେଇ ନୁହେଁ, ସବୁବେଳେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରନ୍ତି।
ନାରଦଃ ଶୌନକଶ୍ଚୈଵ ହାରୀତୋ ଦେଵଲସ୍ତଥା
ନାରଦ, ଶୌନକ, ହାରୀତ ଏବଂ ଦେବଳ—
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ଦେଵଵ୍ରତପରାଯଣାଃ
ଏମିତି ଅନେକ ଜଣେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।
ଅନ୍ଯେ ଚ ଵିଵିଧାଂ ପୂଜାଂ ଜପମନ୍ଯେ ସମାହିତାଃ
ଅନ୍ୟମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପୂଜା କରନ୍ତି, କିଛି ଲୋକ ଧ୍ୟାନ ଲଗାଇ ଜପ କରନ୍ତି।
ବଲିମନ୍ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ସ୍ତୁତିଂ କୁର୍ଵଂତି ଚାପରେ
କିଛି ଲୋକ ବଳି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ପରଂ କୌତୁକମାପନ୍ନା ଵାକ୍ଯମେତଦଥାବ୍ରୁଵନ୍
ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ଓ କୁତୁହଳରେ ସେମାନେ ଏହି କଥା କହିଲେ—
ଋଷଯ ଊଚୁଃ କସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ପାର୍ଥିଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାପରଃ ସଦା
ଋଷିମାନେ କହିଲେ: 'ହେ ରାଜାମାନ୍ୟ, ତୁମେ ସବୁବେଳେ କାହିଁକି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାରେ ଲାଗି ରହୁଛ?''
ନ ଦଦାସି ଜଲଂ ଲିଂଗେ ପ୍ରଭୂତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ତୁମେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରଚୁର ମନୋହର ଜଳ ଅର୍ପଣ କରୁନାହାଁ—
ସମର୍ଥୋଽସି ତଥାନ୍ଯେଷାଂ ଦାନାନାଂ ତ୍ଵଂ ମହୀପତେ 7.3.7.
ତଥାପି, ହେ ମହୀପତି, ତୁମେ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ।
ପୂର୍ଵଦେହାଂତରେ ଵୃତ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ସତ୍ଯଂ ଵିଶେଷତଃ
ମୋର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ଯାହା କିଛି ଘଟିଥିଲା, ସେ ସବୁ କଥା ସତ୍ୟ, ବିଶେଷ କରି ଏହି କଥା।
ପ୍ରାସାଦେଽସ୍ମିନ୍ପୁରା ପକ୍ଷୀ ଶୁକୋଽହଂ ସ୍ଥିତଵାଂସ୍ତଦା
ଏହି ମହଳରେ ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଏକ ପକ୍ଷୀ, ଅର୍ଥାତ୍ ଟିଆ ପକ୍ଷୀ ଭାବରେ ରହିଥିଲି।
କୃପଯାଽସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵାଚ୍ଚ ଜାତୋ ଜାତିସ୍ମରସ୍ତ୍ଵହମ୍
ତାଙ୍କର କୃପା ଓ ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ସ୍ମୃତି ସହ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲି।
ନ ଜାନେ କିଂ ଫଲଂ ମେଽଦ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରସାଦତଃ
ଆଜି ଏହି ଦେବତାଙ୍କର କୃପାରୁ ମୋତେ କଣ ଫଳ ମିଳିବ, ମୁଁ ଜାଣିନି।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଵେଣୁଵାକ୍ଯଂ ତତଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୁନଯଃ ଶଂସିତଵ୍ରତାଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ— ତାପରେ, ବେଣୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା ମୁନିମାନେ—
ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ ପରାଃ ସର୍ଵେ ତତ୍ର ମହର୍ଷଯଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କଲେ।
ସୋଽପି ରାଜା ମହାଭାଗୋ ଵେଣୁଃ ଶଂଭୋଃ ପ୍ରସାଦତଃ
ସେ ଧନ୍ୟ ରାଜା ବେଣୁ ମଧ୍ୟ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର କୃପାରେ—
ତ୍ରିନେତ୍ରାଭାଃ ଶିଲା ଯତ୍ର ଦୃଶ୍ଯଂତେଽଦ୍ଯାପି ଭୂରିଶଃ
ସେଠାରେ ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନେକ ପାଥର ତିନି ଚକୁଅଳିଏଁ ପ୍ରଭା ଦେଖାଯାଏ।
ତସ୍ଯୈଵ ପଶ୍ଚିମେ ଭାଗେ ଲିଂଗମସ୍ତି ପିନାକିନଃ
ଏହାର ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପିନାକୀଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ଭଦ୍ରକର୍ଣଗଣୋନାମ ପୁରାସୀଚ୍ଛିଵଵଲ୍ଲଭଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଭଦ୍ରକର୍ଣ୍ଣ ଗଣ ନାମକ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ।
କେନଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲେନ ସଂଗ୍ରାମେ ଦାନଵୈଃ ସହ
କିଛି ସମୟ ପରେ, ଦାନବମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ—
ନଷ୍ଟେ ସ୍କଂଦେ ହତେ ସୈନ୍ଯେ ଵୀରଭଦ୍ରେ ପରାଜିତେ
ସ୍କନ୍ଦ ହରାଇଗଲେ, ସେନା ମରିଗଲା, ବୀରଭଦ୍ର ପରାଜିତ ହେଲେ—