ତଲ୍ଲିଂଗଦର୍ଶନାତ୍ପୁଂସାଂ ପାପଂ ଜନ୍ମଶତାର୍ଜିତମ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ଲୋକଙ୍କ ଶତଶତ ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଵାପ୍ଯାଂ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ତର୍ପଯିତ୍ଵା ପିତାମହାନ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବାପୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କଲେ,
ଆଵିରାସୀତ୍ସ୍ଵଯଂ ତତ୍ର ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶ୍ଵର ସମୀପତଃ
ସେଠାରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମୀପରେ ସେ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମାସି ସିତାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ତତ୍ର କାର୍ଯୋ ମହୋତ୍ସଵଃ
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳାଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ସେଠାରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ କରାଯିବା ଉଚିତ ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଂ ଗୌରୀଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଵାପୀ ପରିପ୍ଲୁତା
ଅଗ୍ରଜା ଗୌରୀଙ୍କୁ ଶିରୋନମନ୍ତ୍ରଣା କରି, ସେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବାପୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିଲୀନ ହେଲେ ।
ନିଵାସଂ କୃତଵାଞ୍ଶଂଭୁସ୍ତସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନେ ଯତଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ୱୟଂ ଶମ୍ଭୁ ନିଜ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କଲେ ।
ନିଵାସେଶ୍ଵରଲିଂଗସ୍ଯ ସେଵନାତ୍ସର୍ଵସଂପଦଃ
ସେ ନିବାସରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗର ସେବା କଲେ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ ।
କୃତ୍ଵା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିଧାନେନ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଥାନେ ନରୋତ୍ତମଃ
ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ଯଥାବିଧି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଥାଏ ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠତୀର୍ଥେ ନରଃ କାଶ୍ଯାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନାନି ଶକ୍ତିତଃ
କାଶୀରେ ଥିବା ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ଜଣେ ମଣିଷ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କଲେ,
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶ୍ଵରୋ ର୍ଚ୍ଯଃ ପ୍ରଥମଂ କାଶ୍ଯାଂ ଶ୍ରେଯୋର୍ଥିଭିର୍ନରୈଃ 4.2.63.
ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ କାଶୀରେ ପ୍ରଥମେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ ।
ଅଥ ନଂଦିନମାହୂଯ ଧୂର୍ଜଟିଃ ସ କୃପାନିଧିଃ
ତାପରେ କୃପାର ସାଗର ଧୂର୍ଜଟି ନନ୍ଦିଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ।
ତଦଂତରେସ୍ତି ମେ ଭକ୍ତୋ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯସ୍ତପୋଧନଃ
ସେ ସମୟରେ ମୋର ଏକ ଭକ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ନାମ ଜୈଗୀଷବ୍ୟ, ତପସ୍ୟାରେ ଧନୀ ।
ମହାନିଯମଵାନ୍ନଂଦିସ୍ତ୍ଵଗସ୍ଥିସ୍ନାଯୁ ଶେଷିତଃ
ମହାନ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ନନ୍ଦି, କେବଳ ଚର୍ମ, ଅସ୍ଥି ଓ ସ୍ନାୟୁ ମାତ୍ରରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛନ୍ତି ।
ଯଦାପ୍ରଭୃତ୍ଯଗାଂ କାଶ୍ଯା ମଂଦରଂ ସର୍ଵସୁଂଦରମ୍
ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କାଶୀ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ମନ୍ଦର ହେଇଗଲା ।
ଗୃହାଣ ଲୀଲାକମଲମିଦଂ ପୀଯୂଷପୋଷଣମ୍
ଏହି ଖେଳା ଲୋଟସ୍, ଯାହା ଅମୃତରେ ପୋଷିତ, ନିଅ ।
ତତୋ ନଂଦୀ ସମାଦାଯ ତଲ୍ଲୀଲାକମଲଂ ଵିଭୋଃ
ତାପରେ ନନ୍ଦି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏହି ଖେଳା ପଦ୍ମକୁ ନେଇଲେ ।
ନଂଦୀ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଥ ତଂ ତତ୍ର ଧାରଣାଦୃଢମାନସମ୍
ନନ୍ଦି ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଧ୍ୟାନରେ ଦୃଢ଼ ମନ ହୋଇ ରହିଲେ ।
ତପାଂତେ ଵୃଷ୍ଟିସଂଯୋଗାଚ୍ଛାଲୂର ଇଵ କୋଟରେ
ତପସ୍ୟାର ଶେଷରେ, ବର୍ଷାର ସଂଯୋଗରେ, ଗୁହାରେ ଥିବା ଶାଳୁର ବୃକ୍ଷ ପରି ହେଲେ ।
ଅଥ ନଂଦୀ ସମାଦାଯ ସତ୍ଵରଂ ମୁନିପୁଂଗଵମ୍
ତାପରେ ନନ୍ଦି ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ନେଇଲେ ।
ଜୈଗୀଷଵ୍ଯୋଥ ସଂଭ୍ରାଂତଃ ପୁରତୋ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଶଂକରମ୍ 4.2.63.
ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ଭୟଭିତ ହୋଇ, ସାମ୍ନାରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପରିଲୁଠ୍ଯ ସମଂତତଃ
ସେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଗଡ଼ିଗଲେ ।
ଜଗଦାନଂଦକଂଦାଯ ପରମାନଂଦହେତଵେ
ଏହା ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆନନ୍ଦ ଓ ପରମାନନ୍ଦର କାରଣ ପାଇଁ ।
ଅରୂପାଯ ସରୂପାଯ ନାନାରୂପଧରାଯ ଚ
ଅରୂପ ଓ ସରୂପ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ସ୍ଥାଵରାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଜଂଗମାଯ ନମୋସ୍ତୁତେ
ଅଚଳ ଓ ଚଳିତ, ଦୁହିଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯକାମ୍ଯାଯ କାମାଂଗଦହନାଯ ଚ
ତିନି ଲୋକର ଆଶାବାନ୍ଛିତ ପ୍ରଭୁ, ଏବଂ କାମନାର ଫଳକୁ ଦହିଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଶ୍ରୀକଂଠାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଷକଂଠାଯ ତେ ନମଃ
ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ ପ୍ରଭୁ, ବିଷ ଧରିଥିବା ଗଳା ଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମଃ ଶକ୍ତ୍ଯର୍ଧଦେହାଯ ଵିଦେହାଯ ସୁଦେହିନେ
ଶକ୍ତିଙ୍କ ଅର୍ଧ ଦେହ ଥିବା, ଦେହ ନଥିବା ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଦେହ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
କାଲାଯ କାଲକାଲାଯ କାଲକୂଟ ଵିଷାଦିନେ
କାଳ, କାଳଙ୍କ ନାଶକ ଏବଂ କାଳକୂଟ ବିଷ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମସ୍ତେ ଖଂଡପରଶୋ ନମଃ ଖଂଡେଂ ଦୁଧାରିଣେ
ଭଙ୍ଗା ପରଶୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଭଙ୍ଗା ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଗୀର୍ଵାଣଗୀତନାଥାଯ ଗଂଗାକଲ୍ଲୋଲମାଲିନେ ।। 4.2.63.
ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ଗୀତର ନାଥ, ଗଙ୍ଗାର ତରଙ୍ଗ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।