ଯେ ଦିଵ୍ଯଲୋକେ ପିତରଃ ପୁଣ୍ଯୈର୍ଦେଵତ୍ଵମାଗତାଃ
ଏବଂ ଯେମାନେ ନିଜର ପୁଣ୍ୟରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତା ହୋଇଛନ୍ତି—
କୃତେ କ୍ଷୀରମଯଂ ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରେତାଯାଂ ମଧୁମତ୍ପୁନଃ
କୃତଯୁଗରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଦୁଧରୁ ହୋଇଥିଲା, ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ପୁଣି ମଧୁରୁ ହୋଇଥିଲା।
ସୀମାବହିର୍ଗତମପି ଜ୍ଞେଯଂ ତୀର୍ଥମିଦଂ ଶୁଭମ୍
ସୀମା ଚାଡ଼ି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ଶୁଭ ମନାଯିବ।
କାଶୀସ୍ଥିତୈର୍ଯତୋ ଦର୍ଶି ଧ୍ଵଜୋ ମେଷଵୃଷଲାଂଛନଃ
କାଶୀରେ ଏହି ଦେଖାଯାଏ—ଏଠାରେ ମେଷ ଓ ବୃଷଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା ପତାକା ତୋଳାଯାଇଛି।
ପିତାମହେନ ସହିତୋ ଗଦାଧରସମନ୍ଵିତଃ
ପିତାମହଙ୍କ ସହ ଗଦାଧାରୀ ଭଗବାନ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଇତି ଯାଵଦ୍ଵରଂ ଦତ୍ତେ ପିତୃଭ୍ଯୋ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜଃ
ଏଭଳି, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—
ଅଷ୍ଟୌ କଂଠୀରଵା ଯତ୍ର ଯତ୍ରୋକ୍ଷ୍ଣାମଷ୍ଟକଂ ଶୁଭମ୍
ଯେଠାରେ ଆଠିଟି କଂଠୀରବ ଘୋଡ଼ା ଅଛି, ଏବଂ ଯେଠାରେ ଶୁଭ ଆଠିଟି ବୃଷ ଅଛି—
ଯତ୍ରେଭାଃ ପରିଭାଂତ୍ଯଷ୍ଟୌ ଯତ୍ରାଷ୍ଟୌ ଜଵିନୋ ହଯାଃ
ଯେଠାରେ ଆଠିଟି ହାତୀ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଠାରେ ଆଠିଟି ତୀବ୍ର ଗତିର ଘୋଡ଼ା ଅଛି—
ଗଂଗାଯମୁନଯୋରୀଷେ ଚକ୍ରେ ପଵନଦେଵତା 4.2.62.
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମଧ୍ୟରେ, ପବନ ଦେବତା ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।
ତାରାଵଲୀମଯାଃ କୀଲା ଆହେଯା ଉପନାଯକାଃ
ଏଠାରେ ତାରାମାଳାରେ ତିଆରି ଖୁଟି ଅଛି, ଓ ସହାୟକମାନେ ଆଣାଯିବେ।
ଦକ୍ଷିଣାଧୂର୍ଦୃଢା ଯତ୍ର ମଖା ଯତ୍ରାଭିରକ୍ଷକାଃ
ଯେଠାରେ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦୃଢ଼ ଅଛି, ଯେଠାରେ ଯଜ୍ଞ ଓ ତାଙ୍କର ରକ୍ଷକମାନେ ଅଛନ୍ତି—
ସାଂଗା ଵ୍ଯାହୃତଯୋ ଯତ୍ର ଶୁଭା ସୋପାନଵୀଥିକାଃ
ଯେଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଭ ବ୍ୟାହୃତି ଅଛି, ଦଳାନ ଓ ଯାତ୍ରାପଥ ସହିତ—
ଅଗ୍ନିର୍ମକରତୁଂଡଶ୍ଚ ରଥଭୂଃ କୌମୁଦୀମଯୀ
ଯେଠାରେ ଅଗ୍ନି ମକର ମୁଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ରଥ ଚଳାଣ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିରୁ ତିଆରି—
ସ୍ଵଯଂ ଵାଗ୍ଦେଵତା ଯତ୍ର ଚଂଚଚ୍ଚାମରଧାରିଣୀ ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ ଶୈଲାଦିନେତି ଵିଜ୍ଞପ୍ତୋ ଦେଵଦେଵ ଉମାପତିଃ
ଯେଠାରେ ସ୍ୱୟଂ ବାଣୀଦେବୀ ଡାଲି ଡାଲି ଚାମର ଧରି ଅଛନ୍ତି—ଏପରି କହିଲେ ସ୍କନ୍ଦ: ଶୈଳାଦିନୀଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ ଦେବଦେବ ଉମାପତି—
କୃତନୀରାଜନଵିଧିରଷ୍ଟଭିର୍ଦେଵମାତୃଭିଃ
ଅଷ୍ଟ ଦେବୀମାନେ ମିଶି ଦୀପାରାଧନ କରିଥିଲେ।
ନିନାଦୋ ଦିଵ୍ଯଵାଦ୍ଯାନାଂ ରୋଦସୀ ପର୍ଯପୂରଯତ୍
ଦିବ୍ୟ ବାଦ୍ୟର ଶବ୍ଦ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୂରଣ କରିଦେଲା।
ତେନ ଦିଵ୍ଯନିନାଦେନ ବଧିରୀକୃତଦିଙ୍ମୁଖାଃ
ସେଇ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଗଲା ।
ଷଡାନନାଃ କୁମାରାଶ୍ଚ ମଯୂରଵରଵାହନାଃ 4.2.62.
ଛଅମୁହଁ ବିଶିଷ୍ଟ କୁମାରମାନେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୟୂର ଉପରେ ବସିଥିଲେ ।
ପଠିତ୍ଵା ପାଠଯିତ୍ଵା ଚ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। 4.2.62.
ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ପଢ଼ିଲେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପଢ଼ାଇଲେ ଶିବଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ମିଳେ ।
ଅଲଭ୍ଯଲାଭୋ ଦେଵସ୍ଯ ଜାତୋତ୍ର ହି ଯତଃ ପରଃ
ଏଠାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ ଲାଭ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କାଶୀଂ ଦୃଗାନଂଦାଂ ତାରକାରେ ପୁରାରିଣା
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ତାରକାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ପୂର୍ବେ ଯେଉଁଠି ବାସ କରୁଥିଲେ, ସେଉଁଠି ଆଖିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା କାଶୀକୁ ଦେଖିଲି ।
ମୃଗାଂକଲକ୍ଷ୍ମଣୋତ୍କଂଠଂ କାଶୀ ନେତ୍ରାତିଥୀକୃତା
ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଚିହ୍ନିତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆତୁର କାଶୀକୁ ନୟନ ଅତିଥି ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ କଲେ ।
ଅଥ ସର୍ଵଜ୍ଞନାଥେନ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଚେତସା
ତାପରେ ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା, ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତି ସ୍ନେହଶୀଳ ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା
ଯମନେହସମାରଭ୍ଯ ମଦଂରାଦ୍ରିଂ ଵିନିର୍ଯଯୌ
ଯମଙ୍କ ନିବାସରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ମଦମତ ପର୍ବତକୁ ଯିବାକୁ ନିକଳିଲେ ।
ତଂ ଵାସରଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଜଗ୍ରାହ ନିଯମଂ ଦୃଢମ୍
ସେଇ ଦିନକୁ ପ୍ରଧାନ ଭାବେ ଧରି, ସେ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ନେଲେ ।
ଵିଷମେକ୍ଷଣ ପାଦାବ୍ଜଂ ସମୀକ୍ଷିଷ୍ଯେ ଯଦା ପୁନଃ
ମୁଁ କେବେ ପୁଣି ଏକାଖି ବିଶିଷ୍ଟ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଦେଖିପାରିବି ?
କୁତଶ୍ଚିଦ୍ଧାରଣାଯୋଗାଦଥଵା ଶଂଭ୍ଵନୁଗ୍ରହାତ
କେବେ ଧ୍ୟାନ ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଶମ୍ଭୁଙ୍କ କୃପାରେ,
ତଂ ଶଂଭୁରେଵ ଜାନାତି ନାନ୍ଯୋ ଜାନାତି କଶ୍ଚନ
ଏହା କେବଳ ଶମ୍ଭୁ ଜାଣନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଶୁକ୍ଲଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ସୋମଵାରାନୁରାଧଯୋଃ
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ସୋମବାର ଏବଂ ଅନୁରାଧା ନକ୍ଷତ୍ରରେ,
ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଥାନଂ ତତଃ କାଶ୍ଯାଂ ତଦାଭୂଦପି ପୁଣ୍ଯଦମ୍ 4.2.63.
ସେତେବେଳେ କାଶୀରେ ଥିବା ଜ୍ୟେଷ୍ଠସ୍ଥାନ ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟମୟ ହେଲା ।