ଅଦତ୍ତମୌଂଜୀଦାନା ଯେ ଯେ ଚାଦାରପରିଗ୍ରହାଃ
ଯେଉଁମାନେ ମୌଞ୍ଜୀ ବାନ୍ଧିବାର ସଉଭାଗ୍ୟ ପାଇନଥିଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଯଥାଯଥ ସମ୍ମାନ ନପାଇଲେ—
ଅଗ୍ନିଦାହମୃତା ଯେ ଵୈ ନାଗ୍ନିଦାହଶ୍ଚ ଯେଷୁ ଵୈ
ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିସଂସ୍କାର ବିନା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିଦାହ ମିଳିଲା ନାହିଁ—
ଔର୍ଦ୍ଧ୍ଵଦୈହିକହୀନା ଯେ ଷୋଡଶ ଶ୍ରାଦ୍ଧଵର୍ଜିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଦେହିକ କ୍ରିୟାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଷୋଡ଼ଶ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଲେ ନାହିଁ—
ଅପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ମୃତା ଯେ ଵୈ ଯେଷାଂ ନାସ୍ତ୍ଯୁକପ୍ରଦଃ
ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନ ବିନା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେହି ପିଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ନାହାନ୍ତି—
ଅପମୃତ୍ଯୁମୃତା ଯେ ଵୈ ଚୋରଵିଦ୍ଯୁଜ୍ଜଲାଦିଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ, ଚୋର, ବିଜୁଳି ଓ ଏହା ପରି ଅନ୍ୟ କାରଣରେ—
ଆତ୍ମଘାତେନ ନିଧନଂ ଯୈଷାମିହଵିକମର୍ଣାମ୍
ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା, କିମ୍ବା ଏଠାରେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା—
ପିତୃଗୋତ୍ରେ ମୃତା ଯେ ଵୈ ମାତୃପକ୍ଷେ ଚ ଯେ ମୃତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ପିତୃବଂଶରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ମାତୃପକ୍ଷରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ—
ପତ୍ନୀଵର୍ଗେ ମୃତା ଯେ ଵୈ ମିତ୍ରଵର୍ଗେ ଚ ଯେ ମୃତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ—
ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନି ମୃତା ଯେ ଵୈ ଯେ ପିଶାଚତ୍ଵମାଗତାଃ 4.2.62.
ଯେମାନେ ପଶୁ ଜନ୍ମରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେମାନେ ପିଶାଚ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି—
ଯେ ତୁ ମାନୁଷଲୋକେସ୍ମିନ୍ପିତରୋ ମର୍ତ୍ଯଯୋନଯଃ
ଏହି ମାନବ ଜଗତରେ ଯେମାନେ ପିତୃଗଣ ମଣିଷ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି—
ଯେ ଦିଵ୍ଯଲୋକେ ପିତରଃ ପୁଣ୍ଯୈର୍ଦେଵତ୍ଵମାଗତାଃ
ଏବଂ ଯେମାନେ ନିଜର ପୁଣ୍ୟରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତା ହୋଇଛନ୍ତି—
କୃତେ କ୍ଷୀରମଯଂ ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରେତାଯାଂ ମଧୁମତ୍ପୁନଃ
କୃତଯୁଗରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଦୁଧରୁ ହୋଇଥିଲା, ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ପୁଣି ମଧୁରୁ ହୋଇଥିଲା।
ସୀମାବହିର୍ଗତମପି ଜ୍ଞେଯଂ ତୀର୍ଥମିଦଂ ଶୁଭମ୍
ସୀମା ଚାଡ଼ି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ଶୁଭ ମନାଯିବ।
କାଶୀସ୍ଥିତୈର୍ଯତୋ ଦର୍ଶି ଧ୍ଵଜୋ ମେଷଵୃଷଲାଂଛନଃ
କାଶୀରେ ଏହି ଦେଖାଯାଏ—ଏଠାରେ ମେଷ ଓ ବୃଷଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା ପତାକା ତୋଳାଯାଇଛି।
ପିତାମହେନ ସହିତୋ ଗଦାଧରସମନ୍ଵିତଃ
ପିତାମହଙ୍କ ସହ ଗଦାଧାରୀ ଭଗବାନ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଇତି ଯାଵଦ୍ଵରଂ ଦତ୍ତେ ପିତୃଭ୍ଯୋ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜଃ
ଏଭଳି, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—
ଅଷ୍ଟୌ କଂଠୀରଵା ଯତ୍ର ଯତ୍ରୋକ୍ଷ୍ଣାମଷ୍ଟକଂ ଶୁଭମ୍
ଯେଠାରେ ଆଠିଟି କଂଠୀରବ ଘୋଡ଼ା ଅଛି, ଏବଂ ଯେଠାରେ ଶୁଭ ଆଠିଟି ବୃଷ ଅଛି—
ଯତ୍ରେଭାଃ ପରିଭାଂତ୍ଯଷ୍ଟୌ ଯତ୍ରାଷ୍ଟୌ ଜଵିନୋ ହଯାଃ
ଯେଠାରେ ଆଠିଟି ହାତୀ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଠାରେ ଆଠିଟି ତୀବ୍ର ଗତିର ଘୋଡ଼ା ଅଛି—
ଗଂଗାଯମୁନଯୋରୀଷେ ଚକ୍ରେ ପଵନଦେଵତା 4.2.62.
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମଧ୍ୟରେ, ପବନ ଦେବତା ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।
ତାରାଵଲୀମଯାଃ କୀଲା ଆହେଯା ଉପନାଯକାଃ
ଏଠାରେ ତାରାମାଳାରେ ତିଆରି ଖୁଟି ଅଛି, ଓ ସହାୟକମାନେ ଆଣାଯିବେ।
ଦକ୍ଷିଣାଧୂର୍ଦୃଢା ଯତ୍ର ମଖା ଯତ୍ରାଭିରକ୍ଷକାଃ
ଯେଠାରେ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦୃଢ଼ ଅଛି, ଯେଠାରେ ଯଜ୍ଞ ଓ ତାଙ୍କର ରକ୍ଷକମାନେ ଅଛନ୍ତି—
ସାଂଗା ଵ୍ଯାହୃତଯୋ ଯତ୍ର ଶୁଭା ସୋପାନଵୀଥିକାଃ
ଯେଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଭ ବ୍ୟାହୃତି ଅଛି, ଦଳାନ ଓ ଯାତ୍ରାପଥ ସହିତ—
ଅଗ୍ନିର୍ମକରତୁଂଡଶ୍ଚ ରଥଭୂଃ କୌମୁଦୀମଯୀ
ଯେଠାରେ ଅଗ୍ନି ମକର ମୁଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ରଥ ଚଳାଣ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିରୁ ତିଆରି—
ସ୍ଵଯଂ ଵାଗ୍ଦେଵତା ଯତ୍ର ଚଂଚଚ୍ଚାମରଧାରିଣୀ ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ ଶୈଲାଦିନେତି ଵିଜ୍ଞପ୍ତୋ ଦେଵଦେଵ ଉମାପତିଃ
ଯେଠାରେ ସ୍ୱୟଂ ବାଣୀଦେବୀ ଡାଲି ଡାଲି ଚାମର ଧରି ଅଛନ୍ତି—ଏପରି କହିଲେ ସ୍କନ୍ଦ: ଶୈଳାଦିନୀଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ ଦେବଦେବ ଉମାପତି—
କୃତନୀରାଜନଵିଧିରଷ୍ଟଭିର୍ଦେଵମାତୃଭିଃ
ଅଷ୍ଟ ଦେବୀମାନେ ମିଶି ଦୀପାରାଧନ କରିଥିଲେ।
ନିନାଦୋ ଦିଵ୍ଯଵାଦ୍ଯାନାଂ ରୋଦସୀ ପର୍ଯପୂରଯତ୍
ଦିବ୍ୟ ବାଦ୍ୟର ଶବ୍ଦ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୂରଣ କରିଦେଲା।
ତେନ ଦିଵ୍ଯନିନାଦେନ ବଧିରୀକୃତଦିଙ୍ମୁଖାଃ
ସେଇ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଗଲା ।
ଷଡାନନାଃ କୁମାରାଶ୍ଚ ମଯୂରଵରଵାହନାଃ 4.2.62.
ଛଅମୁହଁ ବିଶିଷ୍ଟ କୁମାରମାନେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୟୂର ଉପରେ ବସିଥିଲେ ।
ପଠିତ୍ଵା ପାଠଯିତ୍ଵା ଚ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। 4.2.62.
ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ପଢ଼ିଲେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପଢ଼ାଇଲେ ଶିବଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ମିଳେ ।
ଅଲଭ୍ଯଲାଭୋ ଦେଵସ୍ଯ ଜାତୋତ୍ର ହି ଯତଃ ପରଃ
ଏଠାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ ଲାଭ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି ।