ଉପଵାସପରୋ ଯସ୍ତୁ ତତ୍ରୈକା ରଜନୀଂ ନଯେତ୍ 7.3.6.
ଯିଏ ଉପବାସରେ ଏକ ରାତି ସେଠାରେ କାଟେ—
ତ୍ରିରାତ୍ରିଂ କୁରୁତେ ଯସ୍ତୁ ଵସିଷ୍ଠାଗ୍ରେ ସମାହିତଃ
ଯିଏ ଏଠି ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ତିନି ରାତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପବାସ କରେ—
ଯସ୍ତୁ ମାସୋପଵାସଂ ଚ ଵସିଷ୍ଠାଗ୍ରେ କରୋତି ଚ
ଯିଏ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକ ମାସ ଧରି ଉପବାସ କରେ—
ଶ୍ରାଵଣସ୍ଯ ସିତେ ପକ୍ଷେ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ସମାହିତଃ
ଯିଏ ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ତିଥିରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ—
ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯାଗ୍ରତୋ ଯସ୍ତୁ ଗାଯତ୍ର୍ଯଷ୍ଟଶତଂ ଜପେତ୍
ଯିଏ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଆଠଶେ ବାର ପଢ଼େ—
ଵାମଦେଵଂ ଯଜେତ୍ତତ୍ର ଯଦି ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ସେଠି ବାମଦେବ ଯଜ୍ଞ କରେ—
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯୋଽସୌ ମହାମୁନିଃ
ସେହିଠାରୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ସେ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵାତ୍ମନା ରାଜନ୍ଵାମଦେଵଂ ଚ ପୂଜଯେତ୍
ତେଣୁ, ଓ ରାଜା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବାମଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ତତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁପୁଣ୍ଯମଚଲେଶ୍ଵରମ୍
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ତାପରେ, ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ ଅଚଳେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର କୃଷ୍ଣଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁରୁତେ ନରଃ
ସେଠାରେ, ଯିଏ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ—
ଯସ୍ତୁ ପୂଜଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦିଶମାସ୍ଥିତଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଦେଖି ପୂଜା କରନ୍ତି—
ପଂଚାମୃତେନ ଯସ୍ତତ୍ର ତର୍ପଣଂ କୁରୁ ତେ ନରଃ
ଏବଂ ସେଠାରେ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଅମୃତ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି—
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂତେ ଯସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରଣାମଂ କୁରୁତେ ନରଃ
ଏବଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଶେଷରେ ଯିଏ ଶିର ନମାନ୍ତି—
ତତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯମଭୂତ୍ପୂର୍ଵଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଶୃଣୁ ମହାମତେ
ସେଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା; ହେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେ ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣ।
ତତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ଶୁକୋ ନୀଡଂ ଵୃକ୍ଷେ ଚୈଵାକରୋଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ସେଠାରେ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଜଣେ ଶୁକ ପକ୍ଷୀ ଗଛରେ ନିଜ ଘଉଁ ତିଆରି କରିଥିଲା, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ନ ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ମହାରାଜ ପକ୍ଷିଯୋନିସମୁଦ୍ଭଵଃ
କିନ୍ତୁ, ହେ ମହାରାଜା, ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେ ପକ୍ଷୀ ଜନ୍ମ ନେଇନଥିଲେ।
ସଂଜାତଃ ପାର୍ଥିଵେ ଵଂଶେ ରାଜା ଵେଣୁରିତି ସ୍ମୃତଃ
ସେ ପୃଥିବୀର ରାଜବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଏବଂ ରାଜା ବେଣା ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ସ ତଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ପ୍ରଭାଵଂ ହି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାସମୁଦ୍ଭଵମ୍ 7.3.7.
ସେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ମରଣ କରି—
ନକ୍ତଂ ଦିନଂ ମହାରାଜ ନାନ୍ଯତ୍କିଂଚିତ୍କରୋତି ସଃ
ହେ ମହାରାଜା, ସେ ଦିନ ଓ ରାତି ଅନ୍ୟ କିଛି କରୁନାହାନ୍ତି।
ନ ପୁଷ୍ପେ ଧୂପଦାନେ ଚ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାପରଃ ସଦା
ସେ ପୁଷ୍ପ କିମ୍ବା ଧୂପ ଦେଇ ନୁହେଁ, ସବୁବେଳେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରନ୍ତି।
ନାରଦଃ ଶୌନକଶ୍ଚୈଵ ହାରୀତୋ ଦେଵଲସ୍ତଥା
ନାରଦ, ଶୌନକ, ହାରୀତ ଏବଂ ଦେବଳ—
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ଦେଵଵ୍ରତପରାଯଣାଃ
ଏମିତି ଅନେକ ଜଣେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।
ଅନ୍ଯେ ଚ ଵିଵିଧାଂ ପୂଜାଂ ଜପମନ୍ଯେ ସମାହିତାଃ
ଅନ୍ୟମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପୂଜା କରନ୍ତି, କିଛି ଲୋକ ଧ୍ୟାନ ଲଗାଇ ଜପ କରନ୍ତି।
ବଲିମନ୍ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ସ୍ତୁତିଂ କୁର୍ଵଂତି ଚାପରେ
କିଛି ଲୋକ ବଳି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ପରଂ କୌତୁକମାପନ୍ନା ଵାକ୍ଯମେତଦଥାବ୍ରୁଵନ୍
ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ଓ କୁତୁହଳରେ ସେମାନେ ଏହି କଥା କହିଲେ—
ଋଷଯ ଊଚୁଃ କସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ପାର୍ଥିଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାପରଃ ସଦା
ଋଷିମାନେ କହିଲେ: 'ହେ ରାଜାମାନ୍ୟ, ତୁମେ ସବୁବେଳେ କାହିଁକି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାରେ ଲାଗି ରହୁଛ?''
ନ ଦଦାସି ଜଲଂ ଲିଂଗେ ପ୍ରଭୂତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ତୁମେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରଚୁର ମନୋହର ଜଳ ଅର୍ପଣ କରୁନାହାଁ—
ସମର୍ଥୋଽସି ତଥାନ୍ଯେଷାଂ ଦାନାନାଂ ତ୍ଵଂ ମହୀପତେ 7.3.7.
ତଥାପି, ହେ ମହୀପତି, ତୁମେ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ।
ପୂର୍ଵଦେହାଂତରେ ଵୃତ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ସତ୍ଯଂ ଵିଶେଷତଃ
ମୋର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ଯାହା କିଛି ଘଟିଥିଲା, ସେ ସବୁ କଥା ସତ୍ୟ, ବିଶେଷ କରି ଏହି କଥା।
ପ୍ରାସାଦେଽସ୍ମିନ୍ପୁରା ପକ୍ଷୀ ଶୁକୋଽହଂ ସ୍ଥିତଵାଂସ୍ତଦା
ଏହି ମହଳରେ ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଏକ ପକ୍ଷୀ, ଅର୍ଥାତ୍ ଟିଆ ପକ୍ଷୀ ଭାବରେ ରହିଥିଲି।