ମାର୍କଂଡେଯେଶ୍ଵରାତ୍ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ଵସିଷ୍ଠେଶ୍ଵର ପୂଜନାତ୍ 4.2.61.
ପୂର୍ବଦିଗରେ ମାର୍କଣ୍ଡେୟେଶ୍ୱର ଠାରୁ, ବସିଷ୍ଠେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂଜା କରିଲେ—
ଦକ୍ଷିଣେଽଗସ୍ତ୍ଯତୀର୍ଥାଚ୍ଚ ତୀର୍ଥମସ୍ତ୍ଯତିପାଵନମ୍ ।।4.2.61.
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ତୀର୍ଥଠାରୁ ଏକ ଅତି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି।
ପ୍ରଚଂଡନରସିଂହୋହଂ ଚଂଡଭୈରଵପୂର୍ଵତଃ । ପ୍ରଚଂଡମପ୍ଯଘଂ କୃତ୍ଵା ନିଷ୍ପାପ୍ମା ସ୍ଯାତ୍ତଦର୍ଚନାତ୍ ।। 4.2.61.
ମୁଁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ନରସିଂହ, ଚଣ୍ଡଭୈରବଙ୍କ ପୂର୍ବଦିଗରେ ଅଛି। ଏଠାରେ ପୂଜା କଲେ, ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ତ୍ରିଵିକ୍ରମୋସ୍ମ୍ଯହଂ କାଶ୍ଯାମୁଦୀଚ୍ଯାଂ ଚ ତ୍ରିଲୋଚନାତ୍ 4.2.61.
ମୁଁ କାଶୀରେ ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ତ୍ରିଲୋଚନ ଠାରୁ—
ନାରାଯଣସ୍ଵରୂପେଣ ଗଣାଶ୍ଚକ୍ରଗଦୋଦ୍ଯତାଃ 4.2.61.
ଗଣମାନେ ନାରାୟଣ ରୂପରେ ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରି ଅଲଙ୍କୃତ।
ଵାମନଃ ଶଂଖଚକ୍ରାବ୍ଜଗଦାଭିରୁପଲକ୍ଷିତଃ 4.2.61.
ବାମନ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ପଦ୍ମ ଓ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ।
ଵାସୁଦେଵଶ୍ଚ ଶଂଖାରି ଗଦାଜଲଜଭୃତ୍ସଦା 4.2.61.
ବାସୁଦେବ ସଦା ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦୂରାଦପିଚ ସଂପ୍ରହୃଷ୍ଟତନୂରୁହଃ 4.2.61.
ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇ, ଆନନ୍ଦରେ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହୋଇ—
ପଠିତଵ୍ଯଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ବିଂଦୁମାଧଵସଂଭଵଃ 4.2.61.
ଯତ୍ନ କରି ବିନ୍ଦୁମାଧବଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଵାସରେ ଵିଷ୍ଣୋ ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣାନ୍ଵିତଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦିନ ଆସିଲେ, ରାତି ସରା ଜାଗି ରହିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍କଂଦ ନ ତୃପ୍ତୋସ୍ମି ତଵ ଵକ୍ତ୍ରେରିତାଂ କଥାମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସ୍କନ୍ଦ, ତୁମେ କହିଥିବା କଥାରେ ମୋର ମନ ତୃପ୍ତି ହେଲାନି।
ଇଦାନୀଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ଦେଵଦେଵସମାଗମମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଦେବଦେବଙ୍କର ସମ୍ମିଳନ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଵିଷ୍ଣୁମାଯାପ୍ରପଂଚଂ ଚ କିମାହ ଗରୁଡଧ୍ଵଜମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାର ବିସ୍ତାର ଓ ସେ କଣ କହିଥିଲେ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜଙ୍କୁ, ଏହା ମଧ୍ୟ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ବ୍ରହ୍ମଣେଶଃ କଥଂ ଦୃଷ୍ଟସ୍ତ୍ରପାକୁଲିତ ଚକ୍ଷୁଷା
ଲଜ୍ଜା ଓ ଭୟରେ ଭରିଥିବା ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ କିପରି ଦେଖାଦେଲେ?
ଯୋଗିନୀଭିଃ କିମାଖ୍ଯାଯି ଗଣାହ୍ରୀଣାଃ କିମବ୍ରୁଵନ୍
ଯୋଗିନୀମାନେ କଣ କହିଥିଲେ? ଲଜ୍ଜାରେ ଭରିଥିବା ଗଣମାନେ କଣ କହିଥିଲେ?
ଇମଂ ପ୍ରଶ୍ନଂ ନିଶମ୍ଯୈଶିର୍ମୁନେଃ କଲଶଜନ୍ମନଃ
ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କଳଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ମୁନିଙ୍କୁ ଶୁଣି—
ଅଶେଷଵିଘ୍ନଶମନୀଂ ମହାଶ୍ରେଯୋଭିଵର୍ଧିନୀମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଦୂର କରନ୍ତି ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମଙ୍ଗଳକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ଅଥ ଦେଵୋଽସୁରରିପୁଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶଂଭୁସମାଗମମ୍
ତାପରେ ଦେବତା, ଅସୁରମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ—
ଆଯାନଂ ଶଂସତେ ଶଂଭୋରୁପଵାରାଣସିପ୍ରିଯମ୍
ସେ ଉପବାରାଣସୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆସିବାକୁ ସମ୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଵିଵସ୍ଵତା ସମେତଶ୍ଚ ତୈର୍ଗଣୈଃ ପରିତୋ ଵୃତଃ 4.2.62.
ଏବଂ ବିବସ୍ବାନ୍, ସେମାନଙ୍କ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘେରାଯାଇ, ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ଅଥନେତ୍ରାତିଥୀକୃତ୍ଯ ଦେଵଦେଵଂ ଵୃଷଧ୍ଵଜମ୍
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଅତିଥି ବୋଲି ସମ୍ମାନ କଲେ।
ପିତାମହୋପି ସ୍ଥଵିରୋ ଭୃଶଂ ନମ୍ରଶିରୋଧରଃ
ପୁରୁଣା ପିତାମହ ମଧ୍ୟ, ମୁଣ୍ଡ ଗଭୀର ଭାବେ ନମାଇ, ନମସ୍କାର କଲେ।
ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଭ୍ଯୁଦିତପାଣିଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରସୂକ୍ତୈରମଂତ୍ରଯତ୍
ତିନି ଆଶୀର୍ବାଦର ହାତ ଉଠାଇ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତିମୟ ମନ୍ତ୍ରରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ମୌଲିଂ ପାଦାବ୍ଜଯୋଃ କୃତ୍ଵା ଗଣେଶଃ ସତ୍ଵରୋ ନତଃ
ଗଣେଶ, ତ୍ୱରିତ ଏବଂ ନମ୍ର ଭାବରେ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡମାଳା ଶ୍ରୀଚରଣ ତଳେ ରଖିଲେ।
ଅଭ୍ଯୁପାଵେଶଯଚ୍ଚାପି ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ନିଜାସନେ
ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ସିଂହାସନରେ ବସାଇ, ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ପାଖରେ ରଖିଲେ।
ଯୋଗିନ୍ଯୋପି ପ୍ରଣମ୍ଯେଶଂ ଚକ୍ରୁର୍ମଂଗଲଗାଯନମ୍
ଯୋଗିନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ମଙ୍ଗଳମୟ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ଖଂଡେଂଦୁଶେଖରଶ୍ଚାଥ ଉପସିଂହାସନଂ ହରିମ୍
ତାପରେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରୀ, ହରିଙ୍କୁ ସିଂହାସନ ଦେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଦକ୍ଷିଣେ ଭାଗେ ପରିଵିଶ୍ରାଣିତାସନମ୍
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଡାହାଣ ପାଖରେ ବସିବା ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦେଇ ଆସନ ଦେଲେ।
ମୌଲିଚାଲନମାତ୍ରେଣ ଯୋଗିନ୍ଯୋପି ପ୍ରସାଦିତାଃ
କେବଳ ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇଦେବାରେ ମଧ୍ୟ, ଯୋଗିନୀମାନେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଅଥ ଶଂଭୁଂ ଶତଧୃତିଃ ପ୍ରବଦ୍ଧକରସଂପୁଟଃ 4.2.62.
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହାତ ଜୋଡି ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ—