ତାରସ୍ତାରତୃତୀଯୋ ବିଂଦ୍ଵଂତୋମଣିପଦଂ ତତଃ କର୍ଣିକେ
ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରଥମେ 'ତାର' ଅକ୍ଷର, ପୁଣି 'ତାର', ତୃତୀୟ, ପରେ ବିନ୍ଦୁ, 'ଅଂ', ମଣି ଅକ୍ଷର ଓ 'କର୍ଣ୍ଣିକା' ଅଛି।
ଅଯଂ ମଂତ୍ରୋଽନିଶଂ ଜପ୍ଯଃ ପୁଂଭିର୍ମୁକ୍ତିମଭୀପ୍ସୁଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ସବୁବେଳେ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ପରିପ୍ଲୁତୈଃ ପୁଂଡରୀକୈର୍ଗଵ୍ଯେନ ହଵିଷାସ୍ଫୁଟୈଃ
ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଡୁବାଇ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ହବିଷ୍ୟ ଦିଆଯାଉ।
ତ୍ରିଲକ୍ଷମଂତ୍ର ଜପ୍ଯେନ ମୃତୋ ଦେଶାଂତରେଷ୍ଵପି 4.2.61.
ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନି ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କଲେ, ଅନ୍ୟ ଦେଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ମିଳେ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ପଶୁପତିମୁପୋଷଣପରାଯଣାଃ 4.2.61.
ପଶୁପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଉପବାସରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା।
ତତ୍ରାଭ୍ଯାଶେ ସ୍କଂଦତୀର୍ଥଂ ତତ୍ରାପ୍ଲୁତ୍ଯ ନରୋତ୍ତମଃ 4.2.61.
ସେଠାରେ ନିକଟରେ ଅଛି ସ୍କନ୍ଦତୀର୍ଥ; ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯୋଗକ୍ଷେମଂ ସଦା କୁର୍ଯାଦ୍ଭଵାନୀ କାଶିଵାସିନାମ୍ 4.2.61.
ଭବାନୀ ସଦା କାଶୀବାସୀମାନେ ପାଇଁ ଯୋଗକ୍ଷେମ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଜ୍ଞାନତୀର୍ଥଂ ଚ ତତ୍ରୈଵ ଜ୍ଞାନଦଂ ସଵର୍ଦା ନୃଣାମ୍ 4.2.61.
ସେଠାରେ ଅଛି ଜ୍ଞାନତୀର୍ଥ, ଯାହା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଓ ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାଏ।
ପିତାମହେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ବ୍ରହ୍ମନାଲୋପରିସ୍ଥିତମ୍ ।। 4.2.61.
ପିତାମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ଲିଙ୍ଗଟି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି।
ତତ୍ର ଭାଗୀରଥେ ତୀର୍ଥେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ 4.2.61.
ସେଠାରେ ଭାଗୀରଥୀ ତୀର୍ଥରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ମାର୍କଂଡେଯେଶ୍ଵରାତ୍ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ଵସିଷ୍ଠେଶ୍ଵର ପୂଜନାତ୍ 4.2.61.
ପୂର୍ବଦିଗରେ ମାର୍କଣ୍ଡେୟେଶ୍ୱର ଠାରୁ, ବସିଷ୍ଠେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂଜା କରିଲେ—
ଦକ୍ଷିଣେଽଗସ୍ତ୍ଯତୀର୍ଥାଚ୍ଚ ତୀର୍ଥମସ୍ତ୍ଯତିପାଵନମ୍ ।।4.2.61.
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ତୀର୍ଥଠାରୁ ଏକ ଅତି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି।
ପ୍ରଚଂଡନରସିଂହୋହଂ ଚଂଡଭୈରଵପୂର୍ଵତଃ । ପ୍ରଚଂଡମପ୍ଯଘଂ କୃତ୍ଵା ନିଷ୍ପାପ୍ମା ସ୍ଯାତ୍ତଦର୍ଚନାତ୍ ।। 4.2.61.
ମୁଁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ନରସିଂହ, ଚଣ୍ଡଭୈରବଙ୍କ ପୂର୍ବଦିଗରେ ଅଛି। ଏଠାରେ ପୂଜା କଲେ, ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ତ୍ରିଵିକ୍ରମୋସ୍ମ୍ଯହଂ କାଶ୍ଯାମୁଦୀଚ୍ଯାଂ ଚ ତ୍ରିଲୋଚନାତ୍ 4.2.61.
ମୁଁ କାଶୀରେ ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ତ୍ରିଲୋଚନ ଠାରୁ—
ନାରାଯଣସ୍ଵରୂପେଣ ଗଣାଶ୍ଚକ୍ରଗଦୋଦ୍ଯତାଃ 4.2.61.
ଗଣମାନେ ନାରାୟଣ ରୂପରେ ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରି ଅଲଙ୍କୃତ।
ଵାମନଃ ଶଂଖଚକ୍ରାବ୍ଜଗଦାଭିରୁପଲକ୍ଷିତଃ 4.2.61.
ବାମନ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ପଦ୍ମ ଓ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ।
ଵାସୁଦେଵଶ୍ଚ ଶଂଖାରି ଗଦାଜଲଜଭୃତ୍ସଦା 4.2.61.
ବାସୁଦେବ ସଦା ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦୂରାଦପିଚ ସଂପ୍ରହୃଷ୍ଟତନୂରୁହଃ 4.2.61.
ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇ, ଆନନ୍ଦରେ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହୋଇ—
ପଠିତଵ୍ଯଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ବିଂଦୁମାଧଵସଂଭଵଃ 4.2.61.
ଯତ୍ନ କରି ବିନ୍ଦୁମାଧବଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଵାସରେ ଵିଷ୍ଣୋ ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣାନ୍ଵିତଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦିନ ଆସିଲେ, ରାତି ସରା ଜାଗି ରହିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍କଂଦ ନ ତୃପ୍ତୋସ୍ମି ତଵ ଵକ୍ତ୍ରେରିତାଂ କଥାମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସ୍କନ୍ଦ, ତୁମେ କହିଥିବା କଥାରେ ମୋର ମନ ତୃପ୍ତି ହେଲାନି।
ଇଦାନୀଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ଦେଵଦେଵସମାଗମମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଦେବଦେବଙ୍କର ସମ୍ମିଳନ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଵିଷ୍ଣୁମାଯାପ୍ରପଂଚଂ ଚ କିମାହ ଗରୁଡଧ୍ଵଜମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାର ବିସ୍ତାର ଓ ସେ କଣ କହିଥିଲେ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜଙ୍କୁ, ଏହା ମଧ୍ୟ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ବ୍ରହ୍ମଣେଶଃ କଥଂ ଦୃଷ୍ଟସ୍ତ୍ରପାକୁଲିତ ଚକ୍ଷୁଷା
ଲଜ୍ଜା ଓ ଭୟରେ ଭରିଥିବା ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ କିପରି ଦେଖାଦେଲେ?
ଯୋଗିନୀଭିଃ କିମାଖ୍ଯାଯି ଗଣାହ୍ରୀଣାଃ କିମବ୍ରୁଵନ୍
ଯୋଗିନୀମାନେ କଣ କହିଥିଲେ? ଲଜ୍ଜାରେ ଭରିଥିବା ଗଣମାନେ କଣ କହିଥିଲେ?
ଇମଂ ପ୍ରଶ୍ନଂ ନିଶମ୍ଯୈଶିର୍ମୁନେଃ କଲଶଜନ୍ମନଃ
ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କଳଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ମୁନିଙ୍କୁ ଶୁଣି—
ଅଶେଷଵିଘ୍ନଶମନୀଂ ମହାଶ୍ରେଯୋଭିଵର୍ଧିନୀମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଦୂର କରନ୍ତି ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମଙ୍ଗଳକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ଅଥ ଦେଵୋଽସୁରରିପୁଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶଂଭୁସମାଗମମ୍
ତାପରେ ଦେବତା, ଅସୁରମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ—
ଆଯାନଂ ଶଂସତେ ଶଂଭୋରୁପଵାରାଣସିପ୍ରିଯମ୍
ସେ ଉପବାରାଣସୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆସିବାକୁ ସମ୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଵିଵସ୍ଵତା ସମେତଶ୍ଚ ତୈର୍ଗଣୈଃ ପରିତୋ ଵୃତଃ 4.2.62.
ଏବଂ ବିବସ୍ବାନ୍, ସେମାନଙ୍କ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘେରାଯାଇ, ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।